Posts Tagged ‘πληροφοριες’

Μόσχα Οδηγός | Ξενάγηση στις κρυμμένες γωνιές της Μόσχας

Thursday, August 28th, 2014

Μόσχα1

Η εικόνα που αντιπροσωπεύει καλύτερα τη Μόσχα είναι η Κόκκινη Πλατεία, καθώς μας δίνει τη δυνατότητα να επιστρέψουμε στις ρίζες της ίδρυσης της πόλης. Ο ήχος και η μυρωδιά, το τραγανό φρέσκο χιόνι κάποιο παγωμένο πρωινό του Φεβρουαρίου και η μυρωδιά της Μόσχας των παιδικών μου χρόνων. Και, φυσικά, η γεύση του ψωμιού borodinsky – ένα είδος ρωσικού ψωμιού σίκαλης, το οποίο μπορείτε να γευτείτε μόνο στη Μόσχα.

Στη Ρωσία είναι πλέον πιο δημοφιλής η σύγχρονη και όχι η παραδοσιακή κουζίνα. Η κουζίνα, δηλαδή, που βασίζεται μεν στα παραδοσιακά ρωσικά προϊόντα, αλλά στην οποία η προετοιμασία του φαγητού γίνεται με σημερινή τεχνογνωσία και τεχνολογία. Έτσι, είναι πιο κατανοητή σε περισσότερους πελάτες και κυρίως στους τουρίστες, καθώς είναι πιο κοντά στα ευρωπαϊκά γούστα. Αν και συνηθίζω να γευματίζω στα δικά μου εστιατόρια, αν έπρεπε να διαλέξω κάποιο ακόμη, αυτό θα ήταν το Semifredo Mulinazzo του σεφ Nino Graziano, του οποίου το εστιατόριο Il Mulinazzo στη Σικελία είχε δύο αστέρια Michelin.

Για ποτό στη Μόσχα το καλύτερο μέρος είναι το Conservatory Lounge & Bar στο Ararat Park Hyatt Hotel. Το μπαρ βρίσκεται στον τελευταίο όροφο, κάτω από μια κομψή τζαμένια οροφή, και είναι διάσημο για τη θέα του προς το παλάτι του Κρεμλίνου, το θέατρο Μπολσόι και την παλιά πόλη.

Η αγαπημένη μου γειτονιά, και αρκούντως ανερχόμενη, είναι εκεί όπου βρίσκεται το εργοστάσιο γλυκών «Κόκκινος Οκτώβρης». Το μέρος αυτό βρίσκεται πάνω σε ένα νησί, απέναντι από τον καθεδρικό ναό του Χριστού Σωτήρος, στην άλλη πλευρά του ποταμού Μόσχοβα. Εκεί υπάρχουν πολλά μοδάτα καφέ, κλαμπ, μπουτίκ ξενοδοχεία, γκαλερί τέχνης, που τα Σαββατοκύριακα μένουν ανοιχτά όλη τη νύχτα. Πρόκειται για μια απερίγραπτη ατμόσφαιρα γιορτής, που δεν τελειώνει ποτέ.

Μόσχα2

Mην παραλείψετε να επισκεφτείτε δύο μουσεία που συστήνω ανεπιφύλακτα, το Κρατικό Μουσείο Καλών Τεχνών Πούσκιν και την Κρατική Πινακοθήκη Tretyakov. Μπορείτε επίσης να περπατήσετε κατά μήκος της οδού Tverskaya, να επισκεφτείτε το μετρό της Μόσχας, το μοναστήρι Novodevichy και να σταθείτε στο παρατηρητήριο στους λόφους Vorobyev, κοντά στο κτίριο του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Στον 62ο όροφο του Πύργου της Ομοσπονδίας, πηγαίνετε στο εστιατόριο Sixty να απολαύσετε τη θέα της Μόσχας, όπως τη βλέπουν τα πουλιά.

Όσο για το shopping σας, μπορεί να συνδυαστεί ιδανικά με βόλτες μέσα στις μακριές στοές του παλιότερου κτιρίου-εμπορικού κέντρου στη Μόσχα, κοντά στην Κόκκινη Πλατεία, του GUM. Από εδώ μπορείτε να αγοράσετε το διάσημο ρωσικό χαβιάρι. Αν θέλετε να κάνετε κάποια εκδρομή στα προάστια, μπορείτε να επισκεφτείτε το πολυτελές χωριό Barvikha, στην εθνική οδό Rublevo – Uspenskoye. Στην περιοχή υπάρχει ένα διάσημο ξενοδοχείο και το σπα Barvikha, όπου βρίσκεται και ένα από τα εστιατόριά μου. Κοντά βρίσκεται και το διάσημο εστιατόριο Tzarskaya Okhota (Το βασιλικό κυνήγι), γνωστό για την παραδοσιακή ρωσική κουζίνα του.

Μόσχα3

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ ΟΔΗΓΟΣ | Ξενάγηση στις κρυμμένες γωνιές της Αγίας Πετρούπολης

Friday, August 22nd, 2014

Αγια Πετρουπολη

Η Αγία Πετρούπολη είναι συνδεδεμένη με τον Μεγάλο Πέτρο. Είναι μια πόλη ξεχωριστή, με την έννοια ότι εμφανίστηκε από το πουθενά χάρη στη βούληση μόνο ενός ανθρώπου και είναι πολύ νεότερη από άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, αφού ιδρύθηκε μόλις τo 1703. Ο πρώτος Ρώσος αυτοκράτορας είναι μια εξαιρετικά αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Είναι ενδιαφέρον το ότι ο Μεγάλος Πέτρος σκεφτόταν ως καλλιτέχνης όταν έχτιζε την πόλη.

Στον επισκέπτη που έρχεται πρώτη φορά προτείνω να ξεκινήσει την περιήγησή του από την παλιά πόλη και το νησί Βασιλιέφσκι. Να δει τις μικρές μονοκατοικίες που έχουν απομείνει στα στενά σοκάκια, να επισκεφτεί το εκκλησάκι των Τριών Ιεραρχών και το παλάτι Μένσικοφ, περίφημα δείγματα του μπαρόκ.

Από τα γρανιτένια αναχώματα του νησιού Βασιλιέφσκι, το γύρο του οποίου μπορεί να κάνει κανείς με τα πόδια, προσφέρεται η καλύτερη άποψη των αξιοθέατων της κυρίως πόλης το αρχιτεκτονικό συγκρότημα της αποβάθρας του παλατιού και το κάστρο των Πέτρου και Παύλου. Επαύλεις του 18ου αιώνα συνυπάρχουν με πολυκατοικίες σε στυλ αρ νουβό και μοντέρνους ουρανοξύστες κοντά στα μνημεία του σοβιετικού κονστρουκτιβισμού.

Το αγαπημένο μου μέρος στην πόλη είναι, φυσικά, το νησί Βασιλιέφσκι, αφού εκεί γεννήθηκα. Ακόμα ζω και εργάζομαι εκεί. Έχει τη δική του ατμόσφαιρα, δεν μοιάζει με καμία άλλη περιοχή της πόλης. Το μπροστινό τμήμα του νησιού είναι η Πανεπιστημιούπολη· η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών και η Ρωσική Ακαδημία Τεχνών εί ναι δύο βασίλεια της επιστήμης και της τέχνης. Συγχρόνως, εδώ κοντά μπορείτε να δείτε βιομηχανικές περιοχές με εργοστάσια και βιοτεχνίες δίπλα σε σοβιετικές πολυκατοικίες. Αν επισκεφτείτε το Μουσείο Ερμιτάζ, θα βρείτε τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές συλλογές δίπλα σε μια συλλογή από δυτικοευρωπαϊκούς πίνακες ζωγραφικής.


Αγια Πετρουπολη 2

 

Το επόμενο αξιοθέατο που πρέπει να δείτε είναι η εθνοσυνέλευση. Αν θέλετε να θαυμάσετε τις καλύτερες ρωσικές εικόνες, χειροτεχνήματα και ζωγραφικά έργα του 19ου αιώνα και της ρωσικής πρωτοπορίας, πρέπει να πάτε στο Κρατικό Ρωσικό

Μουσείο. Θα συνιστούσα μια επίσκεψη στο Μουσείο Εράρτα και στις γκαλερί σύγχρονης τέχνης. Η μόνιμη συλλογή περιλαμβάνει μια επισκόπηση της ρωσικής τέχνης στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού – από σοβιετική πειραματική ζωγραφική μέχρι τα έργα των σύγχρονων νέων καλλιτεχνών της Αγίας Πετρούπολης. Εδώ γίνονται επίσης συναυλίες, προβολές ταινιών, ομιλίες και παραστάσεις.

 

Η πιο ανερχόμενη και ελκυστική γειτονιά είναι στην απέναντι πλευρά του Νέβα·πρόκειται για την Kolomna, ένα απλό, ήρεμο προάστιο, γεμάτο με πολυκατοικίες του 19ου αιώνα. Στους νέους αρέσει να μένουν εκεί, γιατί βρίσκονται πολλά μπαρ και κλαμπ. Σήμερα υπάρχουν εκεί τέσσερα ή πέντε παλιά σπίτια όπου λειτουργούν γκαλερί τέχνης, μικρά καταστήματα, φοιτητικοί ξενώνες και μπαρ.

Για φαγητό, αν δεν πάτε στο εστιατόριο The Art of Eating του Μουσείου Εράρτα, θα συνιστούσα ένα γαστρονομικό ταξίδι γύρω και πάνω στο νησί Βασιλιέφσκι. Θα βρείτε από γεωργιανά εστιατόρια μέχρι μπαρ που σερβίρουν πιάτα φινλανδικής κουζίνας και ταβέρνες με φρέσκο ψάρι, που έρχεται κάθε πρωί από τη λίμνη Λαντόγκα.

Λατρεύω όλα τα προάστια της Αγίας Πετρούπολης. Εκεί μπορεί κανείς να δει από σουηδικά κάστρα του Μεσαίωνα μέχρι πάρκα με μπαρόκ σιντριβάνια. Το φθινόπωρο στα πάρκα Παβλόβσκ και Γκάτσινα είναι εξαίσιο. Αυτά τα δύο πάρκα είναι πολύ ρομαντικά, σπαρμένα με γοητευτικά ερείπια, παλάτια και κομψά περίπτερα κοντά στο νερό.

Αγια Πετρουπολη 3

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Βουδαπέστη: Το Διαμάντι του Δούναβη

Tuesday, July 15th, 2014

Βουδαπέστη

Kλασική και ταυτόχρονα μοντέρνα, η πρωτεύουσα της Ουγγαρίας έχει βρει τη θέση της ανάμεσα στους καλύτερους ευρωπαϊκούς προορισμούς.

Η Βουδαπέστη είναι μια πανέμορφη πόλη. Κάποιοι τη συγκρίνουν με το Παρίσι, κυρίως λόγω των εκπληκτικών εικόνων που βλέπει κανείς όταν περπατάει κατά μήκος του Δούναβη το σούρουπο, οπότε αρχίζουν να φωτίζονται οι γέφυρές της και τα επιβλητικά κτίρια που βρίσκονται στις όχθες του ποταμού, όπως το Κοινοβούλιο και τα πρώην ανάκτορα. Αλλά το πιο γοητευτικό στοιχείο της είναι τα ζωντανά απομεινάρια των διαφορετικών πολιτισμών που πέρασαν από εδώ, το πώς το μπαρόκ μπλέκεται με το νεοκλασικό, το εκλεκτικό και το αρ νουβό, το πώς οι κουλτούρες των Εβραίων, των Τσιγγάνων και των Μαγυάρων συνυπάρχουν με τη μοντέρνα κουλτούρα των νέων, με τα γκράφιτι και την παγκόσμια πατέντα των αποκαλούμενων ruin pubs (μπαρ διακοσμημένα με αντικείμενα από παζάρια και σκουπίδια) και ταυτόχρονα με τα ιστορικά grand cafes και τα θερμά λουτρά, που προσελκύουν επισκέπτες από όλη την Ευρώπη.
Η Βουδαπέστη αποτελείται ουσιαστικά από τρεις πόλεις: τη Βούδα, την Πέστη και την Οβούδα. Από την ένωσή τους, το 1873, προέκυψε η σημερινή πόλη. Η Βούδα είναι πιο ήσυχη και αποτελεί τόπο κατοικίας οικογενειών καθώς και της υψηλής κοινωνίας (όπως και η Οβούδα), ενώ η Πέστη είναι το εμπορικό κέντρο, όπου βρίσκονται επίσης τα μπαρ και τα εστιατόρια.

Τα κύρια αξιοθέατα

Το Βασιλικό Παλάτι, το οποίο βομβαρδίστηκε και ξαναχτίστηκε περισσότερες από έξι φορές από τότε που ανεγέρθηκε από τον βασιλιά Μπέλα Δ΄, στα μέσα του 13ου αιώνα. Σήμερα φιλοξενεί σημαντικά μουσεία, όπως η Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, το Ιστορικό Μουσείο και η Εθνική Βιβλιοθήκη Széchenyi, καθώς και εντυπωσιακά αγάλματα και μνημεία. Στην ευρύτερη περιοχή του Κάστρου βρίσκονται κάποια ακόμη σημαντικά αξιοθέατα, όπως η νεογοτθική εκκλησία του Mátyás και ο Προμαχώνας των Ψαράδων, με την καταπληκτική θέα στην Πέστη.

Τα θερμά λουτρά. Στη Βουδαπέστη υπάρχουν περισσότερες από εκατό θερμές πηγές και δεκάδες λουτρά, άλλα οθωμανικού στυλ, άλλα αρ νουβό και κάποια σύγχρονης αισθητικής. Τα οθωμανικά Király (Fő utca 84) χρονολογούνται από τα τέλη του 16ου αιώνα και είναι από τα πιο όμορφα στην πόλη. Τα Rudas (Dobrentei tér 9) χτίστηκαν το 1566, ανακαινίστηκαν πρόσφατα και διαθέτουν μια αριστουργηματική οκτάγωνη πισίνα· τα βράδια του Σαββατοκύριακου μετατρέπονται σε ένα μεγάλο υδάτινο πάρτι.
Τα Gellert (Kelenhegyi utca 4) έχουν αρ νουβό αισθητική και την πιο ωραία εσωτερική πισίνα. Τo Széchenyi (Állatkerti körút 9-11) είναι ένα λούνα παρκ με τεράστιες εξωτερικές πισίνες (που είναι γεμάτες ακόμη και το χειμώνα), δώδεκα εσωτερικά λουτρά και πέντε εσωτερικές πισίνες. Τέλος, τα Racz (Hadnagy utca 8-10), που ανακαινίστηκαν πέρυσι, είναι ο βασιλιάς των λουτρών και περιλαμβάνουν και ένα πεντάστερο ξενοδοχείο με 67 δωμάτια.

 

Τις γέφυρες του Δούναβη. Οκτώ στον αριθμό, αποτελούν εμβληματικά σημεία της πόλης και ιδανικές για περίπατο. Οι πιο κεντρικές είναι η γέφυρα της Μαργαρίτας, η γέφυρα των Αλυσίδων, η γέφυρα της Ελισάβετ, η γέφυρα της Ελευθερίας.

 Την πλατεία Ηρώων, με το μνημείο προς τιμήν των μεγάλων μορφών της ουγγρικής ιστορίας. Χτίστηκε για τον εορτασμό των χιλίων χρόνων από την κατάκτηση της Ουγγαρίας από τους Μαγυάρους. Στα δεξιά της πλατείας βρίσκεται το κτίριο της Πινακοθήκης και αριστερά το Μουσείο Καλών Τεχνών. Αποτελεί την είσοδο στο City Park, το μεγαλύτερο πάρκο στη Βουδαπέστη, που περιλαμβάνει ζωολογικό κήπο, λούνα παρκ, ένα κάστρο, καφετέριες και εστιατόρια (δοκιμάστε την κουζίνα στο Robinson, που «πλέει» στη λίμνη, και στο Gundel, ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της πόλης). Από την άλλη πλευρά της πλατείας ξεκινάει η λεωφόρος Andrássy, που έχει ανακηρυ χθεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO και διαθέτει μερικά από τα πιο ωραία σπίτια της πόλης.

Τη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου. Η μεγαλύτερη και πιο σημαντική χριστιανική εκκλησία της Βουδαπέστης είναι ένα διαμάντι της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής.

Οι πιο ενδιαφέρουσες διαδρομές

 Το Κάστρο περιλαμβάνει τα σημαντικότερα μεσαιωνικά μνημεία και μουσεία της πόλης, ενώ αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Θα ανεβείτε με το τελεφερίκ, που ξεκινάει από τη δυτική πλευρά της γέφυρας των Αλυσίδων. Για φαγητό επιλέξτε το Fortuna Önkiszolgáló (Fortuna utca 4), που σερβίρει απλή ουγγρική κουζίνα, ενώ για καφέ και γλυκό το Ruszwurm Cukrászda (Szentháromság utca 7), ένα μικροσκοπικό ζαχαροπλαστείο που λειτουργεί από το 1827. Για ποτό το Oscar American Bar (Ostrom utca 14), που σερβίρει ωραία κοκτέιλ. Ουγγρικές πορσελάνες θα βρείτε στο Herend Village Pottery (Bem rak-part 37).

To Belváros είναι η καρδιά της Πέστης και το πιο τουριστικό σημείο της. Τη συνοικία διασχίζει η Vaci utca, ο εμπορικός δρόμος της πόλης. Αξίζει οπωσδήποτε μία στάση στο ιστορικό καφέ Gerbeaud 9 (Vörösmarty tér 7-8), που λειτουργεί από το 1858 και σερβίρει εξαιρετικά γλυκά. Δίπλα ακριβώς βρίσκεται το Onyx (Vörösmarty tér 7-8), ένα από τα δύο εστιατόρια της Βουδαπέστης που διαθέτουν αστέρι Michelin, το οποίο ηγείται της γαστρονομικής αναγέννησης της ουγγρικής κουζίνας που συντελείται τα τελευταία χρόνια. Κάντε μια στάση στo εκπληκτικό καφέ Csendes (Ferenczy István utca 5), με τη σουρεαλιστική διακόσμηση, σαν μουσείο cheap art (έχει μέχρι και μπανιέρα κομμένη στα δύο για κάθισμα). Εξαιρετικό φαγητό σερβίρει και το Gerlóczy (Gerlóczy utca 1), το οποίο θυμίζει παριζιάνικο μπιστρό και έχει τραπεζάκια έξω σε μια μικροσκοπική ήσυχη πλατεία (συχνά θα πετύχετε και live πιάνο). Στην οδό Nagymezo, το Μπροντγουέι της Βουδαπέστης, βρίσκονται τα περισσότερα θέατρα της πόλης. Γύρω από την πλατεία Oktogon αναζητήστε το Pesti Diszno (Nagymezo str. 19), που έχει εξαιρετικά τάπας και μεγάλη ποικιλία από pálinka, το ουγγρικό τσίπουρο.

 Η εβραϊκή συνοικία είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη περιοχή της Πέστης και η καρδιά της διασκέδασης, αφού εκεί έχουν ανοίξει δεκάδες εστιατόρια, καφέ και μπαρ. Εμβληματικό αξιοθέατο της γειτονιάς, η επιβλητική εβραϊκή συναγωγή, η μεγαλύτερη στην ηπειρωτική Ευρώπη, αλλά και η ruin pub Szimpla Κert (Kazinczy utca 14), ένας τεράστιος, λαβυρινθώδης χώρος διακοσμημένος με χιλιάδες μεγάλα και μικρά αντικείμενα τα οποία έχουν περισυλλεγεί κυρίως από τα σκουπίδια – έχει ψηφιστεί το καλύτερο μπαρ στον κόσμο. Για έναν πρωινό εσπρέσο προτιμήστε το Művész Kávéház (Andrássy utca 29), που λειτουργεί από το 1898. Διαγωνίως απέναντι βρίσκεται και η Όπερα. Μεγάλο ενδιαφέρον για τους μουσικόφιλους έχει και το μουσείο Franz Liszt (VI Vörösmarty utca 35).

Για ψώνια, στην Printa Akádemia (Rumbach Sebestyén 10) θα βρείτε ωραία design αντικείμενα και ρούχα που φτιάχνονται στο εργαστήριο στο πίσω μέρος του μαγαζιού, τα Tisza (Károly körút 1) είναι τα κλασικά ουγγρικά αθλητικά παπούτσια που είναι ξανά στη μόδα, στο Tipton (Király 38) θα βρείτε ωραία ξύλινα γυαλιά ηλίου, στο Kontakt (Károly körút 22) design αντικείμενα εμπνευσμένα από τα προϊόντα της Apple και, τέλος, στο Cukorka (Múzeum körút 7) γλυκά και καραμέλες που παρασκευάζουν μπροστά σας οι τρεις συμπαθέστατες ιδιοκτήτριες. Τον καλύτερο καφέ στην περιοχή τον σερβίρει το Lumen (Mikszáth Kálmán tér 2), που συχνά διοργανώνει εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, ενώ το καλύτερο εστιατόριο είναι το Macesz Huszár (Dob utca 26), το οποίο σερβίρει παραδοσιακή εβραϊκή κου ζίνα σε ένα χώρο που αναπαριστά ένα παλιό εβραϊκό αστικό σπίτι, με τον σεφ Tasnadi Akos να κάνει θαύματα στην κουζίνα.

Πολύ καλό και με τραπεζάκια στην είσοδο του πάρκου Karolyi είναι και το Csendes Társ (Magyar utca 16), το οποίο σερβίρει υψηλής γαστριμαργικής ποιότητας σνακ και διαθέτει μεγάλη λίστα κρασιών. Δίπλα βρίσκεται το απίθανο παγωτατζίδικο Egy Falat Csendes, μερικά μέτρα πιο κάτω (Magyar utca 26) η γκαλερί Vintage, με ενδιαφέρουσες εκθέσεις φωτογραφίας, ενώ το Govinda Sarok (Papnovelde utca 1) σερβίρει ιταλικές, ινδικές και πακιστανικές συνταγές χορτοφαγικών πιάτων. Το Gozsdu Udvar είναι ένα τεράστιο συγκρότημα με στοές και πεζόδρομους που χτίστηκε το 1908 και τα τελευταία χρόνια έχει γεμίσει με καφέ, μπαρ και εστιατόρια. Για ποτό, εκτός από το Szimpla Kert, αξίζει ένα πέρασμα και από το Lokal (Dob utca 18), με τον ωραίο κήπο και τις σουίνγκ μουσικές. Στο Kisuzem (Kis Diofautca 2) μπορεί να πετύχετε και live μουσική. Τέλος, αν θέλετε να ζήσετε μια αυθεντική underground εμπειρία, ανεβείτε στην ταράτσα του εμπορικού κέντρου Skala, όπου βρίσκεται ένα καταπληκτικό roof club, το Corvinteto (Corvin Aruhaz 7), το οποίο φιλοξενεί συχνά διάσημους DJ.

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Ρίο ντε Τζανέϊρο Ταξιδιωτικός Οδηγός | Aeroporika.gr

Friday, June 20th, 2014

Ρίο ντε Τζανέϊρο

Για όσους σκοπεύουν να ταξιδέψουν στην Βραζίλια για να δούν το Μουντιάλ – είτε για την επερχόμενη νίκη της Εθνικής μας: ) – είτε για ταξίδι αναψυχής έχουμε προεθέσει έναν νέο ταξιδιωτικό οδηγό με χρήσιμες πληροφορίες για το αεροδρόμιο του Ρίο και όλες τις πτήσεις απο Ελλάδα προς Βραζιλία, περισότερα εδώ: Ρίο ντε Τζανέϊρο Οδηγός

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Λέσβος, “η Παραδοσιακή” | Ταξιδιωτικός Οδηγός, Πληροφορίες για την Λέσβο

Tuesday, May 20th, 2014

Λέσβος

 

Λέσβος :: Η Παραδοσιακή
Οι διαδρομές, oι άνθρωποι και η ζωντανή παράδοση του τρίτου μεγαλύτερου νησιού της ελλάδας.

 

Μυτιλήνη – Αγιάσος – Πλωμάρι – Βατερά

Αφετηρία η Μυτιλήνη, με τα καταπληκτικά αρχοντικά στην περιοχή Σουράδα, ένδειξη της μεγάλης ακμής της πόλης όταν ανθούσαν οι σαπωνοποιίες, τα ελαιοτριβεία του νησιού και το εμπόριο με την Ανατολή. Σήμα κατατεθέν ο ναός του Aγίου Θεράποντα, με τον εντυπωσιακό (και πολυφωτογραφημένο) τρούλο, και η αγορά στο πλακόστρωτο της οδού Ερμού, όπου αξίζει μια βόλτα τα πρωινά. Οι ψαράδες διαλαλούν τη σπουδαία πραμάτεια τους, οι πλανόδιοι πωλητές βγάζουν πάγκους με βότανα από τα βουνά και κολοκυθοανθούς, το κρεοπωλείο του Καμπούρη πουλάει μυρωδάτο παστουρμά (έρχονται πελάτες από την Τουρκία ειδικά γι’ αυτόν), το μπακάλικο του Αλμπάνη, που λειτουργεί από το 1973, έχει στα ψυγεία του το απόσταγμα από τα καλύτερα λεσβιακά τυριά -όπως τη γραβιέρα του Κουτσουκτώνη, το λαδοτύρι του Βασίλα, το κασέρι του Θύμελη και τις καταπληκτικές μαρμελάδες του Παπαγιαννίδη. Επιβάλλεται ένα ούζο στον Ερμή (τηλ. 22510-26.232), ένα παραδοσιακό καφενείο που μετράει δύο αιώνες ζωής και σερβίρει ωραίους μεζέδες. Επισκεφτείτε τα είδη σαγματοποιίας Αργκοπιάν, για να δείτε από κοντά πώς κατασκευάζουν τις περίτεχνες σέλες που φορούν στα άλογα στα δεκάδες πανηγύρια του νησιού. Δίπλα στο παλιό λιμάνι βρίσκεται και το κάστρο της Μυτιλήνης, από τα μεγαλύτερα της Μεσογείου.

Επόμενη στάση η Καρήνη, ένα κατάφυτο χωριό με ένα ποτάμι να το διασχίζει και ένα καφενείο, όπου ο ντόπιος ζωγράφος Θεόφιλος έχει φιλοτεχνήσει έργα του. Παραδίπλα, μια τεράστια κουφάλα ενός πλάτανου χρησίμευε ως το ασκητήριό του. Παράκαμψη για τους Αγίους Αναργύρους, για το καφενείο του Λιώνα (τηλ. 22520-22.765), όπου, σε ένα μαγευτικό τοπίο κάτω από τεράστιους πλάτανους, σερβίρει ένα μείγμα λεσβιακής και ισπανικής κουζίνας. Στον Ασώματο η «ατραξιόν» είναι το καφενείο της πλατείας, μέσα στο οποίο έχουν φωλιά τα χελιδόνια, ενώ ακριβώς δίπλα βρίσκεται και το εργαστήριο ξυλογλυπτικής του Λημνιώτη.

1 Συνεχίζετε για την Αγιάσο, το πιο χαρακτηριστικό ορεινό χωριό του νησιού. Κάντε μια βόλτα στα σοκάκια κάτω από τη δροσιά των πασχαλιών που βρίσκονται στις πέργκολες και δοκιμάστε οπωσδήποτε το τονωτικό ρόφημα καϊνάρι (μείξη 8 μπαχαρικών και βοτάνων) στο καφενείο Ο Γιαννάκης, απέναντι από την είσοδο της εκκλησίας. Στο φούρνο του Μακεδόνα έχει ωραία, αυθεντικά παξιμάδια, στον γυναικείο συνεταιρισμό γλυκά του κουταλιού και αμυγδαλωτά, στην είσοδο του χωριού καταπληκτικά κεραμικά στον Χατζηγιάννη, ενώ στην Πάνω Αγιάσο αξίζει μια στάση για φαγητό στου Παπέλη (τηλ. 22520-22.936), με τους υπέροχους μεζέδες και τα τσιτάτα στην τοπική ντοπιολαλιά στα κάδρα. Μετά, στο Μεγαλοχώρι, από μια υπέροχη διαδρομή σε βατό χωματόδρομο, και ύστερα στο Πλωμάρι, με τα επιβλητικά αρχοντικά, τα αστικά καφενεία και τα αποστακτήρια ούζου, όπως το δημοφιλές Ούζο Πλωμαρίου Ισιδώρου Αρβανίτου. Το Αθανασιάδειον και το Βενιαμίν ο Λέσβιος είναι από τα πιο ωραία καφενεία του νησιού. Μετά το Πλωμάρι βρίσκεται η παραλία Μελίντα, με έναν ξύλινο μόλο στο μέσον της και μια ωραία ταβέρνα στα δεξιά της. Στη συνέχεια είναι το Παλαιοχώρι και τα περίφημα Βατερά, με την τεράστια, δημοφιλή παραλία. Στην επιστροφή για Μυτιλήνη, κάντε μια στάση στον Άγιο Δημήτριο για χειροποίητο γλυκό του κουταλιού στο μαγαζί της Κυρα-Ρήνης και ύστερα κατευθυνθείτε προς το Πέραμα, στον μαγευτικό κόλπο της Γέρας, όπου βρίσκεται ίσως η καλύτερη ψαροταβέρνα του νησιού: ο Μπαλουχανάς (τηλ. 22510-51.948) σερβίρει γκιουζλεμέδες, φρέσκα ψάρια, θαλασσινά (κυδώνια, φούσκες), γαύρο τουρσί και πλήθος μεζέδων με πρώτη ύλη αποκλειστικά προϊόντα της περιοχής. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το Μουσείο Βρανά (τηλ. 22510-82.007) στον Παπάδο, ένα χώρο αριστοτεχνικής αισθητικής, όπου εξιστορείται η διαδρομή της ελιάς από το δέντρο μέχρι να γίνει εκλεκτό λάδι.


Προς τον Μόλυβο

Ο κόλπος της Γέρας, όπως και αυτός της Καλλονής, είναι πολύ σημαντικά κομμάτια της μορφολογίας του νησιού. Ο δεύτερος, διάσημος για τη μεγάλη ποικιλία οστράκων που έχει στο βυθό του, αλλά και για την περίφημη παπαλίνα (η σαρδέλα που ζει στον κόλπο με μικρότερο μέγεθος από τη συνηθισμένη, αλλά πιο παχιά, η οποία τρώγεται ωμή, αφού «ψηθεί» για 2 – 3 ώρες σε χοντρό αλάτι) και ο πρώτος για το εκπληκτικής ομορφιάς τοπίο του. Στον κόλπο της Καλλονής πολύ ενδιαφέρον έχει ο Ροδότοιχος στην Αποθήκα (μήκους 50 μέτρων και ύψους 6 μέτρων – εξαιρετικό δείγμα αρχαϊκού τείχους), ενώ στον κόλπο της Γέρας αξίζει να περιηγηθείτε την ακτογραμμή του με καΐκι ή με φουσκωτό, να θαυμάσετε τα παραθαλάσσια ψαροχώρια και να κάνετε μπάνιο στην παραλία του Αγίου Ερμογένη, που βρίσκεται στην είσοδο του κόλπου.

Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο που διασχίζει την ανατολική πλευρά του νησιού, κάντε στάσεις στη Θερμή (όπου τα λουτρά είναι προς το παρόν κλειστά), στο γραφικό λιμανάκι της Σκάλας Μιστεγνών και σε αυτό της Σκάλας Νέων Κυδωνιών (όπου βρίσκεται το εξαιρετικό ουζερί του Μαγγανά, (τηλ. 22510-94.229). Αν έχετε τζιπ, ακολουθήστε τον ορεινό χωματόδρομο που καταλήγει στην Αγία Παρασκευή, ένα πανέμορφο χωριό με πολλά αρχοντικά, που σφύζει από ζωή. Εκεί, στον Τσακύρη, στην πλατεία, θα βρείτε τα γευστικά ντόπια γιαούρτια του Βαρδαξή και το Εύγευστον.

Συνεχίστε για Μανταμάδο, όπου ακριβώς στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το κεραμοποιείο του Στέλιου Σταμάτη, ο οποίος κατασκευάζει περίτεχνες γλάστρες, τασάκια, κούπες και γάστρες για γιουβέτσι με παραδοσιακό τρόπο. Συνέχεια για το τυροκομείο του Μυστακέλλη, το οποίο θεωρείται το καλύτερο του νησιού, όπου θα αγοράσετε αυθεντικό λαδοτύρι, φέτα, βούτυρο και πρώτης ποιότητας πρόβειο γιαούρτι. Επόμενη στάση η Πελόπη, που τη διατρέχει ο ποταμός Τσικνιάς. Συνεχίστε για Υψηλομέτωπο και ύστερα για Στύψη και Πετρί, όπου βρίσκεται η εξαιρετική ταβέρνα Βενιζέλος (τηλ. 22510-41.239), με θέα όλο το χωριό και την παραλία της Πέτρας, και στη συνέχεια για Πέτρα, με την επιβλητική Παναγία τη Γλυκοφιλούσα, που είναι χτισμένη στην κορυφή ενός βράχου, στη μέση του οικισμού.

Επόμενη στάση ο περίφημος Μόλυβος, ένα από τα πιο ωραία χωριά της Ελλάδας η νησιώτικη Μονεμβασιά, όπως την αποκαλούν. Το βράδυ ανάβουν τα φώτα του κάστρου και τα ταβερνάκια ανάβουν τα κεριά στα πλακόστρωτα. Μην παραλείψετε να κάνετε μια βουτιά στις τέσσερις συνεχόμενες παραλίες των Αγίων Αναργύρων (από τις καλύτερες του νησιού), που ξεκινούν ακριβώς μετά τα λουτρά της Εφταλούς, με τον θολωτό τρούλο που βρίσκεται σχεδόν πάνω στη θάλασσα. Συνεχίστε γιαΣυκαμνιά, πανέμορφο χωριό του Στράτη Μυριβήλη. Μια γκαζόζα στο καφέ Ρεματιά και ύστερα ανάβαση με τα πόδια στα σοκάκια. Το επίνειο του χωριού είναι η Σκάλα Συκαμνιάς, με την εντυπωσιακή εκκλησία της Παναγιάς της Γοργόνας, χτισμένη σε ένα βράχο δίπλα από το μόλο των ψαράδων. Στάση για καφέ και παγωτό στον Κάβο, με τον τεράστιο, ζωντανό, πλουμιστό παπαγάλο. Για την επιστροφή στον Μόλυβο επιλέξτε τον παραλιακό χωματόδρομο, ο οποίος περνάει από το καταπληκτικό παραδοσιακό ταβερνάκι Λυγαριά, που διαθέτει εξαιρετικό φαγητό.

 

Μόλυβος – Ερεσός

Bουτιά στην παραλία Ψειριάρα (πέντε λεπτά από τον Μόλυβο, κατάλληλη για γυμνισμό), πριν πάρετε το δρόμο προς Σκουτάρο και συνεχίσετε για Φίλια, όπου αξίζει να κάνετε μια στάση στο υπέροχο καφενείο του Νίκου Κουτσαβλή, που λειτουργεί πό το 1932. Επόμενη στάση το Σκαλοχώρι, όπου υπάρχει γυναικείος συνεταιρισμός με εξαιρετικά προϊόντα (γλυκά κουταλιού, χειροποίητο μανεστράκι κ.ά.), και ύστερα Χίδηρα, όπου βρίσκεται το οινοποιείο του Μεθυμναίου (τηλ. 22530-51.518). Το διεθνώς βραβευμένο κρασί του χρησιμοποιεί το αρχαίο λεσβιακό κρασοστάφυλο. Στο ίδιο χωριό βρίσκεται και το εκπληκτικό καφενείο του Παναγιώτη Λουκίδη (από το 1881), όπου η κυρία Αγλαΐα θα σας βγάλει να φάτε ό,τι έχει φτιάξει για το σπίτι της.

2 Κατηφορίστε νότια για το πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο του νησιού, το απολιθωμένο δάσος στο Σίγρι, για να δείτε τους απολιθωμένους κορμούς, διάσπαρτους σε μια έκταση 150 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Εξαιρετικό είναι και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους (τηλ. 22510-47.033) μέσα στο χωριό, το οποίο έχει σχεδιάσει ο αρχιτέκτονας Αλέξανδρος Τομπάζης. Δίπλα στον οικισμό βρίσκεται η παραλία Φανερωμένη, με έναν μεγάλο βράχο στο μέσον της, που τη χωρίζει στα δύο. Πάρτε το χωματόδρομο που συνδέει το Σίγρι με την Ερεσό και σταματήστε στην Τσιχλιώντα, μια αχανή παραλία όπου εκβάλλει ο ομώνυμος ποταμός, σχηματίζοντας σημαντικό υδροβιότοπο. Για φαγητό αναζητήστε την παραλία του Χρούσου, όπου, σε ένα αμμώδες τοπίο γεμάτο αγριόπαπιες που πλατσουρίζουν σε νερόλακκους, η κυρία Μαρία έχει μετατρέψει ένα παλιό λεωφορείο σε καντίνα και μαγειρεύει συγκλονιστικά (δοκιμάστε κεφτεδάκια, κολοκυθοανθούς και γιαούρτι που φτιάχνει μόνη της).

Τελευταία στάση η Σκάλα Ερεσού, το μέρος όπου προσωποποιείται η καλοκαιρινή ανεμελιά. Τα μπαρ και τα εστιατόρια με τις εξέδρες χτισμένες πάνω στην άμμο σάς ταφέρουν σε εξωτικούς προορισμούς. Το Parasol (τηλ. 22530-52.050) με τα υπέροχα κοκτέιλ και την έθνικ μουσική δίνει το σύνθημα για νυχτερινά πάρτι και οι βραδινές βουτιές στη θάλασσα συνθέτουν ένα σκηνικό απόλυτης ευφορίας και ανεμελιάς.

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Mύκονος: Με μία άλλη ματιά

Monday, March 17th, 2014

Μύκονος

Πίσω από τα πεντάστερα ξενοδοχεία, τα πολυτελή εστιατόρια και την ευφορία που σκεπάζει τη μύκονο, κρύβεται ένα νησί, που ακόμη και στην υψηλή τουριστική περίοδο δίνει στον επισκέπτη τη δυνατότητα να το ζήσει αλλιώς.


Τι να δείτε

– Την Άνω Μερά, τον ορεινό οικισμό του νησιού, εκεί όπου οι ρυθμοί είναι πιο χαλαροί και η τουριστική ανάπτυξη πολύ ήπια. Εκεί βρίσκεται ο βιολογικός αμπελώνας Βίωμα του Νίκου Ασημομύτη, ο οποίος έχει εγκαταστήσει ηχεία ανάμεσα στα αμπέλια και μεγαλώνουν «ακούγοντας» κλασική μουσική. Ο αμπελώνας είναι επισκέψιμος για το κοινό ύστερα από ραντεβού (τηλ. 22890-71.927). Κάντε στάση για το περίφημο γουρουνόπουλο σούβλας στο Ό,τι Απέμεινε (τηλ. 22890-71.534) και ύστερα ανεβείτε στο Παλαιόκαστρο, για να δείτε τα ερείπια του λεγόμενου φρουραρχείου των Γκίζι, χτισμένου επί ενετοκρατίας. Εξαιρετικό αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν η Μονή Παλαιοκάστρου και η Μονή Τουρλιανής.

– Τα εγκαταλελειμμένα μεταλλεία στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού, ένα τοπίο που μοιάζει βγαλμένο από πλατό ταινίας επιστημονικής φαντασίας.

– Τα Διβούνια, που κάποιοι ντόπιοι τα αποκαλούν και «στήθη της Αφροδίτης», έναν «ξεχασμένο» οικισμό ψαράδων. Εκεί λειτουργούν και δύο καλές, παραδοσιακές ψαροταβέρνες, ο Μάρκος και η Ανεμοθύελλα.

– Το Σινέ Μαντώ, έναν από τους πιο ωραίους θερινούς κινηματογράφους σε ολόκληρη την Ελλάδα, με υπέροχο κήπο με φοίνικες, αροκάριες και κυπαρίσσια και ένα εστιατόριο στο εσωτερικό του, που φτιάχνει το καλύτερο κεμπάπ στο νησί. (τηλ. 2289027.190)

– Αναζητήστε τις εκδηλώσεις της νεοσύστατης Λέσχης Γαστρονομίας Μυκόνου, που διοργανώνει μια δράση κάθε εβδομάδα και σε διαφορετικό σημείο του νησιού, μεσκοπό να διαδώσει την τοπική και γενικότερα την κυκλαδίτικη κουζίνα. Η συμμετοχή είναι δωρεάν. (mykonosgastronomia.gr)

 Πού να φάτε

– Στον Νικόλα στην Αγία Άννα Παράγκας, που λειτουργεί από το 1967. Μια μεγάλη βεράντα πάνω στην άμμο, μια χτιστή γούρνα με ψάρια και αστακούς από το καΐκι της οικογένειας και μια βιτρίνα με τα μαγειρευτά της ημέρας: τη διάσημη μυκονιάτικη κρεμμυδόπιτα και έναν από τους καλύτερους μουσακάδες που έχετε φάει ποτέ. Όλα τα λαχανικά προέρχονται από το μποστάνι τους και όλα τα κρέατα από τα κοπάδια τους. (τηλ. 22890-25.264)

– Στον Φωκό, στην ομώνυμη ταβέρνα όπου η Καναδέζα Κέιτ φτιάχνει τις πιο ευφάνταστες και γευστικές σαλάτες του νησιού, με γαστρονομικές επιρροές από Λίβανο, Περού, Βόρεια Αμερική και Μεσόγειο. Η κόρη της Marissa είναι μια ταλαντούχος κεραμίστρια που κατασκευάζει πιατέλες με στάμπες από παλιά, σπάνια σεμεδάκια, κοσμήματα και διακοσμητικά τοίχου σε σχήμα φύλλων φραγκοσυκιάς και τα πουλάει εκεί. (τηλ. 22890-23.291)

– Στην Πικάντικη Γωνιά, ένα εστιατόριο που άνοιξε πριν από μερικούς μήνες η εξ Ουκρανίας Λούνα Ονουφέρκο και είναι το πιο καλά κρυμμένο νέο μυστικό της Μυκόνου. Αγνοήστε την «τουριστική» διακόσμηση και φροντίστε να πάτε Πέμπτη, οπότε η ίδια μαγειρεύει αριστουργηματικά φαγητά της χώρας της σε ένα μενού 8 πιάτων με 10 ευρώ (από σούπα σπανάκι, που σερβίρεται μέσα σε ένα καρβελάκι ψωμί, μέχρι ορτύκια στα κάρβουνα και πελμένι με κιμά). (Γλάστρος, τηλ. 22890-27.238)

– Στο Μαερειό στη Χώρα, ένα μικρό, μοντέρνο ταβερνάκι όπου μαγειρεύει η κυρία Ασημίνα, μία από τις πιο θρυλικές μαγείρισσες της Μυκόνου. Απλές ελληνικές συνταγές και κρέατα (όπως κοτόπουλο με πράσο και ξινότυρο, ψαρονέφρι κρασάτο, διάσημους κεφτέδες), καθώς και μια καλή λίστα κρασιών, όπου ξεχωρίζει το ολοκαίνουργιο Κτήμα Χαριτάτου. (τηλ. 22890-28.825)

-Παγωτό από το Casa Dolce του σπουδαίου ζαχαροπλάστη Νίκου Κουκιάση, ο οποίος, εκτός από τις κλασικές γεύσεις, έχει εφεύρει και μια σειρά από σπάνιες, όπως φέτα κοπανιστή, μουστάρδα Dijon, wasabi, ρυζόγαλο, αμυγδαλωτό, μελόπιτα, όλα εκπληκτικής νοστιμιάς. Αργύραινα. (τηλ. 22890-10.714)


Παραλίες

Ο Καλαφάτης είναι μια πανέμορφη παραλία με ελάχιστες ξαπλώστρες και χαλαρούς ρυθμούς, που την προτιμούν οι σέρφερ. Εκεί βρίσκεται και η σχολή σερφ του Αυστριακού Pezi Huber. Δίπλα ακριβώς βρίσκεται και η μικρή (και συνήθως απάνεμη) παραλία της Αγίας Άννας. Λίγο πιο πέρα, το εξαιρετικό ιταλικό εστιατόριο Bandanna (τηλ. 22890-71.800) με τραπεζάκια στο γαρμπίλι και έναν ξυλόφουρνο, όπου ο Χάρης Σκαφίδας φουρνίζει εκπληκτικές πίτσες. Η Φτελιά, μια τεράστια, πανέμορφη παραλία,μόνο στο αριστερό της κομμάτι κάτω από το εξαιρετικό ομώνυμο εστιατόριο έχει μερικές ψάθινες ομπρέλες και καλαίσθητα πουφ για να κάθεσαι στην άμμο (τηλ. 22890-72.466). Ο Άγιος Σώστης είναι μια «άγνωστη» παραλία του νησιού με ψιλή άμμο, εξωτικά χρώματα και καθόλου ξαπλώστρες, ενώ η επίσης σχετικά άγνωστη Κάπαρη είναι σχεδόν ερημική και διαθέτει υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Η Μερσίνη στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού (κοντά στον Φωκό) έχει χοντρή άμμο, βράχια στη δεξιά της πλευρά και ελάχιστο κόσμο, ενώ για ακόμη μεγαλύτερη απομόνωση κατευθυνθείτε στο Πάνω και Κάτω Τηγάνι, στα ανατολικά της Άνω Μεράς.


Ψώνια

– Έργα τέχνης από τη Scala Gallery του Δημήτρη Ρουσουνέλου. Τα εμβληματικά ψαράκια του Γιώργου Κυπρή, γλυπτά του Νίκου Μπένου-Πάλμερ, πίνακες της Λεώνης Schmitdel και του Φίλιππου Θεοδωρίδη, κοσμήματα της Έλενας Σύρακα και πολλές τοπικές εκδόσεις λευκωμάτων και βιβλίων. (Ματογιάννι, τηλ. 22890-26.992)

– Ψηφιδωτά κατασκευασμένα με την αρχαία μέθοδο κοπής των ψηφίδων, στο χέρι, αντίγραφα της Δήλου, και βοτσαλωτά που κατασκευάζει η Ειρήνη Συριανού στο κατάστημα Aστερία. (Άγιος Βλάσης, Χώρα, τηλ. 22890-27.822)

– Εσάρπες (από μαλλί μοχέρ ή από βαμβάκι) από τη Νικολέτα, μια υφάντρα που έμαθε την παραδοσιακή τέχνη από πολύ μικρή και διατηρεί το ομώνυμο κατάστημα από το 1973, ενώ έχει παρουσιαστεί από πλήθος ξένων περιοδικών και εκπομπών. (Μικρή Βενετία, Χώρα, τηλ. 22890-27.503)

– Σπάνια βιβλία, λευκώματα για την Ελλάδα και τις εκδόσεις τσέπης Paravion (μικρά διηγήματα με φάκελο για να αποστέλλονται ταχυδρομικώς) στο παράρτημα του βιβλιοπωλείου Atlantis της Σαντορίνης, στο Belvedere Hotel. (τηλ. 22890 25122.)

– Ροζέδες (με αμύγδαλο και μέλι), σκαλτσούνια (καρύδι, αμύγδαλο και μέλι), καλαθάκια (ζύμη τάρτας, αμύγδαλο και κανέλα) και αριστουργηματικά αμυγδαλωτά από τον Σκαρόπουλο. (Αργύραινα, τηλ. 22890-26.524)

-Λούζα, μυκονιάτικα λουκάνικα και ντόπια κρέατα από τον Μενάγια. Εδώ θα βρείτε και τα προϊόντα του βιολογικού μποστανιού του Γιώργου Ξυδάκη: σάλτσα ντομάτας, κόκκινο κρασόξιδο και κρασί. (περιφερειακή οδός, τηλ. 22890-28.626)

– Ψωμί από το φούρνο του Γιώρα, ένα φούρνο 500 ετών (ο πιο παλιός στην Ελλάδα). Ο 81χρονος Νίκος Βαμβακούρης θα σας διηγηθεί τη ζωή του ανάμεσα στις ζύμες και τα αλεύρια.

Πώς να Πάτε

– Απο Αθήνα με Aegean και Olympic Air σε 35 λεπτά.

– Απο Θεσσαλονίκη με Aegean και Olympic Air σε 1 ώρα (τα δρομολόγια ξεκινάνε απο 30 Μαϊου 2014).

– Απο Πειραία, Ραφήνα, Σαντορίνη, Σύρο, Άνδρο, Τήνο, Ηράκλειο, Ίο, Πάρο, Νάξο, Χίο και Λέσβο με φέρρυ.

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Εγκλωβισμένος στο αεροδρόμιο Sheremetyevo της Μόσχας

Sunday, March 9th, 2014

ρωσία-βίζα

[Μαρτιος 2014]

Η προετοιμασία για το ταξίδι στο Βιετνάμ άρχισε με την αγορά των αεροπορικών εισιτηρίων, πετάμε απο Μόσχα προς Ho Chi Minh με την Aeroflot και αυτήν την φορά το ταξίδι μας θα ειναι one way αφού σκοπεύουμε να μείνουμε στο Da Nang για τουλάχιστον 6 μήνες. Το αεροπορικό εισιτήριο το κλείσαμε απο τον Νοέμβριο (2013) γύρω στα 330 €. Για την Ρωσία χρειαζόμαι βίζα για να μπορεσώ να πετάξω αλλα απο πέρυσι είχα βγάλει μια business βίζα διάρκειας 1 χρόνου οποτε δεν θα είχα πρόβλημα.

Ένα πρόβλημα που είχα και έπρεπε να λύσω ηταν με τις κενές σελίδες του διαβατηρίου μου, είχα μόλις 4 ελεύθερες σελίδες και σίγουρα θα χρειαζόμουν 2 σελίδες για την βίζα για το Βιετνάμ (δύο γιατί η μεγαλύτερη διάρκεια ειναι 3 μήνες) σύν μία-δύο βίζες που θα χρειαστώ για κοντινά ταξίδια στο Λάος ή στην Κίνα, οπότε πήρα την απόφαση να αντικαταστήσω το διαβατήριο μου με νέο, η διαδικασία ειναι σχετικά απλή και το μόνο που με απασχολούσε είναι τι θα γινόταν με τις υπάρχουσες ενεργές βίζες που είχα για Λευκορωσία και Ρωσία. Διαβάζωντας σε διάφορα forums κατάλαβα οτι η βίζα στο παλίο διαβατήριο ισχύει και απλώς θα χρειαζόταν να έχω και τα δυο διαβατήρια μαζί μου. Έτσι και έγινε, με την έισδο μου στην Λευκορωσία ο συνοριακός αστυνομικός παρεξενεύτηκε λίγο δίνωντας του τα δύο διαβατήρια ωστόσο χώρις κανένα προβλήμα μου σφράγισε το νέο διαβατήριο και πέρασα κανονίκα στην χώρα.

Είναι 5 Μαρτίου και αναχωρούμε με τρένο απο το Μίνσκ με προορίσμο την Μόσχα και το αεροδρόμιο Sheremetyevo. Μεταξύ Λευκορωσίας και Ρωσίας δεν ύπαρχει συνοριακός έλεγχος και μετά απο ταξίδι 12 ώρων φτάνουμε στον σταθμό τών τρένων Belorusskaya απο όπου αναχωρέι το aeroexpress τρένο για το Sheremetyevo. Φτάνωντας στο αεροδρόμιο πετάω στα σκουπίδια το μοναδικό jacket που είχα παρεί μαζί μου – για να μην το κουβαλάω στο Βιετνάμ μια και σίγουρα δεν θα το χρειαζόμουν – και κανούμε check in στην Aeroflot. Μετά απο ένα σύντομο γεύμα κατευθυνόμαστε προς τον έλεγχο διαβατηρίων…απο εκέι αρχίζει και η περιπέτεια ή καλύτερα ταλαιπωρία μου. Ο υπάλληλος εξετάζωντας και τα δύο διαβατήρια φωνάζει την προϊστάμενη η οποία μου εξηγέι οτι η βίζα στο παλίο διαβατήριο δεν γίνεται δεκτή και δεν θα πετάξω, παρόλες τις εξήγησεις που προσπάθησα να τους δώσω οτι άκομα και στην Λευκορώσια μπόρεσα και μπήκα και σχεδόν παντού δεχονται ανάλογες περιπτώσεις μου ανακοίνωσε οτι αυτός ειναι νόμος στην Ρωσία και δεν πρόκειται να πετάξω. Μετά απο ενημέρωση στην αεροπορική εταιρεία μου επιστρέψαν την βαλίτσα που είχε γίνει ήδη check in και αποφάσισα να αλλάξω τα εισιτήρια για μια απο τις επόμενες μέρες μέχρι να λύσω το πρόβλημα ή να βγάλω νέα βίζα. Για τις τρείς επόμενες μέρες όλα τα ειστήρια είχαν εξαντληθεί ή ηταν πολύ ακριβά οποτε η αλλαγή που έκανα ήταν για τις 10 Μαρτίου (5 μέρες αργότερα) με προορισμό το Hanoi.

Απο τις πληροφορίες αεροδρομίου βρηκά που είναι το immigration office του αεροδρομίου (βρίσκεται στο terminal F) και μετα απο σύντομη συνομιλία μαζί τους μου εξήγησαν οτι εκεί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα και οτι πρεπει να πάω στο κέντρο της Μόσχας στο γραφειο Αλλοδαπών & Βίζας για να μου μεταφέρουν την βίζα απο το παλίο διαβατήριο στο νέο. Στο ίδιο terminal υπάρχει και ενα μικρόφωνο οπου μπορει κανείς να μιλήσει με κάποιον σύμβουλο για θέματα που αφορούν ξένους ταξιδιώτες ώστοσο και πάλι δεν μπόρεσε να κάνει κάτι μίας και όπως μου είπε υπάρχει η επιλόγη έκδοσης transit visas απο το αεροδρόμιο αλλα αυτο αφορά μόνο αυτόυς που ακόμα δεν έχουν μπεί στο έδαφος της Ρώσικης Ομοσπονδοίας, επίσης με ενημέρωσε/προειδοποίησε οτι ήμουν παράνομος στην Ρωσία δεδομένου οτι δεν είχα ενεργή βίζα και οτι σε οποιοδήποτε κυβερνητικό γραφείο και αν απευθυνόμουν θα μπορούσαν να μου δώσουν πρόστιμο γι’αυτο (απο 2000 εώς 5000 ρούβλια).

Η ώρα ηταν ήδη 9 το βράδυ οπότε αποφάσισα οτι δεν μπορούσα να κανώ αυτήν την μέρα και οτι θα ξεκίναγα απο αυρίο το πρώι να παώ στο κέντρο της Μόσχας στο γραφείο για τις βίζες και οτι γίνει. Αφου περάσα το βράδυ στο αεροδρόμιο σε μια καρέκλα ψαχνωντάς πληροφορίες σχετικά με την εκδοσή βίζας και το πώς θα πάω στο κέντρο (ευτυχως στις αφίξεις υπάρχουν σχετικά άνετες καρέκλες και δωρεάν WiFi) με βρήκε το ξημέρωμα να περιμένω να περάσει η ώρα να πάει 11 που ηταν και η ώρα που θα ανόιγε το γραφείο που ήθελα. Κατα τίς 9 ξεκίνησα με το λεωφορείο εξω απο τις αφίξεις να με πηγαίνει σε μια στάση του μετρό και απο εκεί καπου κοντά στο γραφείο για την βίζα, ο καιρός κρύος, ακόμα στους δρόμους υπήρχε χίονι και έγω σχεδόν με τα καλοκαιρινά – αφού είχα πετάξει το jacket μου την προηγούμενη μέρα – και άϋπνος ευχόμουν να τελείωσουν γρήγορα τα βασανά μου για να πάω σε ένα hostel να κλείστω μεχρι να έρθει η μέρα της πτήσης.

Φτάνωντας στο γραφείο στην οδο Pakrovka 4, μια ατελείωτη ούρα με περίμενε ωστοσο χωρίς να έχω αλλη επιλογή περίμενα υπομονετικά για καμια ώρα μέχρι να συνομιλήσω με την υπάλληλο, της εξήγησα την ιστορία μου και της είπα οτι πρέπει να κάνουν κάτι γιατι δεν μπορώ να φύγω απο την χώρα, με τα πολλά μου είπε οτι θα μιλήσει με τον προιστάμενο να δούν την μπορει να γίνει, μού έδωσε ένα χαρτί να πάω να πληρώσω σε μια κοντινή τράπεζα 1000 ρούβλια για την μεταφορά της βίζας ή για την έκδοση νέας (δεν πολυ κατάλαβα). Πήγα στην τράπεζα και τα πλήρωσα και αφόυ τις έδωσα όλα τα χαρτία περίμενα στον χώρο αναμονής μέχρι να με φωνάξει, αυτο έγινε μετα απο κανά μισάωρο οποτε και μου ανακοίνωσε οτι δεν μπορούν να κάνουν κάτι γιατι είμαι πάρανομα στήν Ρωσία και οτι το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να πάω στο δικαστήριο και απο εκεί θα μπορόυσαν ίσως να μου δώσουν ενα χαρτί οτι παρόλο που είμαι παράνομα στην Ρωσια δεν θα με απελάσουν και θα μου δώσουν καποια βίζα εξόδου. Μετα απο όλα αύτα που είχα τραβήξει το μόνο που δεν ήθελα ηταν να τρέχω στα δικαστήρια της Ρωσίας οποτε πήρα την απόφαση να επιστρέψω στην Λευκορωσία. Πηραμέ το λεωφορείο για το αεροδρόμιο για να πάρουμε πίσω τις βαλίτσες που είχαμε αφήσει, και απο εκεί το τρένο για τον σταθμό Belorusskaya και απο εκεί το τρένο για το Μίνσκ. Πρίν φύγω απο το αεροδρόμιο ακύρωσα και το αεροποριό εισίτηριο και αποφάσισα να πετάξω απο άλλον προορίσμο. Τελικά βρήκα μια πτήση απο Μίνσκ για Ho Chi Minh με την Ethihad με 12 ώρες αναμονή στο Αμπού Ντάμπι με 420 Ευρώ….η επόμενη ανταπόκριση θα είναι απο εκεί.

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Σρι Λάνκα | Ταξιδιωτικός Οδηγός, Πληροφορίες (Sri Lanka)

Monday, February 24th, 2014

Σρι Λανκα Παραλια

Το όμορφο νησί – σε σχήμα σταγόνας – της Σρι Λάνκα είναι δημοφιλής τόσο για αυτούς που αναζητούν διακοπές ξεκούρασης κάτω απο τον ήλιο όσο και για αυτούς που αναζητούν την περιπέτεια. Υπάρχουν πολλές όμορφες αμμώδεις παραλίες, μονοπάτια μέσα στην πλούσια φύση και χώρους μεγάλης ιστορικής και θρησκευτικής σημασίας.

Σρι Λανκα Παραλια 2

Σε μια μικρή απόσταση από το αεροδρόμιο, θα βρείτε το Negombo ένα δημοφιλές μέρος για τους ταξιδιώτες που το χρησιμοποιουν είτε για να περάσουν τις διακοπές τους εκει είτε απλά σαν σημείο εκκίνησης. Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία στην παραλία και παρόλο που σίγουρα υπάρχουν αναμφισβήτητα καλύτερες παραλίες στη Σρι Lank, το Νεγκόμπο μπορει να υπερηφανεύεται για ακόμα μια τεράστια αμμώδη παραλία. Θα βρείτε αρκετά μπάρ και καλό φαγητό σε λογικές τιμές οποτέ είναι ένα εξαιρετικό μέρος για να ξεκινήσετε την περιπέτεια σας στη Σρι Λάνκα.

Σρι Λανκα

Στα βόρεια της Dambulla υπάρχει η εντυπωσιακη ακρόπολη της Sigiriya. Γνώστη και ως “Lion Rock” υψώνεται 200 μέτρα πάνω από τις πεδιάδες. Οι επιγραφές που βρέθηκαν γύρω από τα σπήλαια της Sigiriya δείχνουν ότι η περιοχή χρησιμοποιήθηκε ως ενας θρησκευτικός τόπος λατρείας αρκετά χιλιάδες χρόνια πριν. Η Sigiriya συμπεριληφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’80 από την UNESCO στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και μια επίσκεψη στη Sigiriya πρέπει να θεωρείτε δεδομένη κατα την διάρκεια του ταξιδίου σας στην Σρι Λάνκα.

Σρι Λανκα4

Το Εθνικό Πάρκο Wilpattu είναι τεράστιο και παρά την ταλαιπωρία των άγριων ζώων κατά τη διάρκεια του βίαιου κυνηγίου των Τίγρεων Ταμίλ έχει αρχίσει να αναπτύσσεται εδω και καίρο και πάλι. Μια επίσκεψη στο Wilpattu σας δίνει την ευκαιρία να δείτε λεοπαρδάλεις, ελέφαντες και ελάφια. Το τεράστιο μέγεθός του Πάρκου, εξασφαλίζει ότι ποτέ δεν θα νιώσετε την αίσθηση του συνωστισμού κατι που συμβαίνει σε άλλα δημοφιλή Εθνικά Πάρκα ανα τον κόσμο, εδώ θα αισθανθείτε ότι βρίσκεστε στο φυσικό περιβάλον των ζώων.

Sri Lanka5

Το Colonial Kandy είναι μια από τις πιο πράσινες περιοχές της Σρι Λάνκα και είναι εύκολα προσβάσιμο με τρένο ή οδικώς από το Κολόμπο. Οι κήποι τσαγιού Kandy είναι πολύ καλά διατηρημένοι και αυτό έρχεται σε αντίθεση με τους τριγύρω απόκρημνους καταπράσινους λόφους. Στο Kandy βρίσκεται επίσης το ο Ναος του Ιερού Δοντίου, ο οποίος έχει μεγάλη σημασία για τους Βουδιστές της χώρας .

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Ταξίδι στο Πουέρτο Ρίκο: Γεύση από Ισπανία κάτω από τον ήλιο της Καραϊβικής

Saturday, February 8th, 2014

Puerto-Rico

Όντας στην μέση της Καραϊβικής, το Πουέρτο Ρίκο διπλασιάζεται ως δημοφιλές λιμάνι κατάπλου και επιβίβασης για κρουαζιερόπλοια. Καλώντας τους τουρίστες που βρίσκονται σε κρουαζιέρα στην ενδοχώρα για να βιώσουν ένα μείγμα πολιτισμών, γαστριμαργικές απολαύσεις και χορευτικούς ρυθμούς, το “Isla del Encanto” (Το Μαγεμένο Νησί) έχει μια μοναδική ενέργεια που κρατά τον επισκέπτη σε εγρήγορση. Πάρτε μια γεύση της Ισπανίας μέσα από την παραδοσιακή αποικιοκρατική της αρχιτεκτονική και της γοητείας της μέσα από ιστορικά αξιοθέατα όπως το Old San Juan. Αναζητήστε μια προκλητική ταξιδιωτική περιπέτεια στο Πουέρτο Ρίκο με τα πόδια, ατενίζοντας την φυσική ομορφιά και τα εκπληκτικά τροπικά δάση, τους καταρράκτες, τις κορυφές των βουνών και τις παραλίες.

Όπου και αν κατευθυνθείτε, θα υπάρχουν πολλά καινούρια πρόσωπα και απίστευτες εκπλήξεις για να σας καλωσορίσουν. Μόλις προσγειωθείτε στο San Juan, στην γεμάτη ζωή και στιλ πόλη της ψυχαγωγίας, μπορείτε να περιηγηθείτε κατά μήκος της ανατολικής ακτής και να συναντήσετε παραλίες με λευκή άμμο και πεντακάθαρα κρυστάλλινα νερά, ιδανικά για βαρκάδα ή καταδύσεις. Αν τα πόδια σας, σας πάνε νότια, θα συναντήσετε αφθονία τροπικών ξηρών δασέων που φιλοξενούν μια πλούσια ποικιλία εξωτικών πουλιών και ζώων. Επίσης θα δείτε την Porta del Sol,την “Πύλη του Ήλιου,” η οποία αποτελεί το μοναδικό μέρος απ΄ όπου μπορείτε να δείτε τον ήλιο να δύει πάνω από τον ωκεανό. Πάνω και κάτω από την δυτική ακτή, θα ανακαλύψετε πολλούς τρόπους αλληλεπίδρασης με τα ερεθίσματα που θα σας περιβάλλουν συμπεριλαμβανομένου του άγριου σερφινγκ, της ιστιοπλοΐας, της εξερεύνησης σπηλαίων και της φαλαινοπαρατήρησης.

 

Πουέρτο Ρίκο


Οι Ισπανικές ρίζες του San Juan

Κατέχοντας υπερήφανα τον τίτλο της πιο κοσμοπολίτικης πόλης, όσον αφορά στις ταξιδιωτικές εκδρομές στην Καραϊβική, το San Juan διαθέτει ένα ζωηρό φυσικό τοπίο ενώ εξακολουθεί να διατηρεί στο πυρήνα του την Ισπανική του κληρονομιά. Νιώστε τον παλμό των τυμπάνων κόνγκα και της Ισπανικής κιθάρας καθώς περπατάτε στα λιθόστρωτα σοκάκια, τα οποία αποπνέουν μια λαμπερή αίγλη από τα φώτα της πόλης μόλις πέσει το σκοτάδι. Γευματίστε με στιλ δοκιμάζοντας την νόστιμη Κρεολή κουζίνα του Πουέρτο Ρίκο αναμεμειγμένη με Ισπανικές, Αφρικάνικες, Τάινο και Αμερικάνικες γεύσεις. Δοκιμάστε ορισμένα από τα υπέροχα, εγχώρια προϊόντα, όπως γιούκα, μπανάνες Αντιλλών, θαλασσινά και “σοφρίτο” το οποίο αποτελεί ένα μοναδικό μείγμα κρεμμυδιών και μπαχαρικών που χρησιμοποιείται σε πολλά πιάτα.

Θα ανακαλύψετε ίχνη της αποικιοκρατικής Ισπανίας μέσα στα τείχη του San Juan, όπου πολλά σπίτια, δημόσια κτίρια και μνημεία έχουν αναπαλαιωθεί στο πέρασμα του χρόνου. Το πλούσιο πολιτιστικό παρελθόν της πόλης ενισχύθηκε ευρέως γύρω στα 1980 όταν τα Ηνωμένη Έθνη ανακήρυξαν επισήμως το San Juan ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό, καλλιτέχνες και φωτογράφοι έχουν αρχίσει να αγαπούν τον χαρακτήρα αυτής της πόλης – από τις ρομαντικές αυλές, τα κρεμαστά μπαλκόνια και τις κατάλευκες εκκλησίες που βρίσκονται διάσπαρτες σε όλη την πόλη.

Όντας 140 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, τα πάχους 20-ποδιών τείχη της πόλης συνιστούσαν τρομερή άμυνα ενάντια στους Ευρωπαίους εχθρούς της Ισπανίας Το οχυρό αποτελείται από έναν λαβύρινθο από τούνελ, μπουντρούμια, στρατώνες, φυλάκια και ράμπες που διατηρούνται ακόμα ακέραια για τους επισκέπτες για να τα εξετάσουν από κοντά. Περιηγηθείτε σύντομα στην κατοικία του κυβερνήτη La Fortaleza, και στο αρχηγείο καθώς επίσης και στο παλαιότερο εκτελεστικό μέγαρο στον Νέο Κόσμο. Από τον 16ο αιώνα, η ιστορική αίθουσα έχει φιλοξενήσει πάνω από 170 κυβερνήτες καθώς και διάφορες επιφανής προσωπικότητες συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου των ΗΠΑ John F. Kennedy, του Βασιλιά Χουάν Κάρλος και της Βασίλισσας Σοφίας της Ισπανίας.

Για τους λάτρεις της άγριας φύσης, το San Juan έχει να προτείνει πολλούς τρόπους εις βάθος εξερεύνησης της Μητέρας Φύσης. Ταξιδέψτε για λιγότερο από μια ώρα από την περιοχή που βρίσκονται τα ξενοδοχεία της πόλης και αναρριχηθείτε σε μια από τις αρχαιότερες βουνοκορφές ή κάντε πεζοπορία στο τροπικό δάσος του El Yunque. Ιδανικό για κάθε λάτρη της ήπιας περιπέτειας, το τροπικό δάσος El Yunque είναι γεμάτο με πολλά καλά ελεγχόμενα και ασφαλή μονοπάτια. Κάντε μια βουτιά σε έναν από τους πολλούς καταρράκτες και έπειτα κάντε μια στάση για γραφικό κολατσιό σε κάποιο κοντινό στέκι για μπάρμπεκιου. Επίσης, μην χάσετε την παραλία Luquillo, μια από τις πιο φημισμένες παραλίες του Πουέρτο Ρίκο με μια σειρά από τα λεγόμενα “kioskos,” ή στέκια για θαλασσινά.

Ένα βήμα μακριά από την Las Cabezas βρίσκεται το Fajardo, η τέλεια πόλη για διακοπές που συνδυάζει βουνό και θάλασσα. Για τους λάτρεις της παραλίας, τους δύτες με μπουκάλες και τους καταδύτες, η περιοχή αυτή διαθέτει πανέμορφες παραλίες πλαισιωμένες από ήρεμα, καθαρά νερά ιδανικά για κάθε είδους θαλάσσια σπόρ. Δυτικά της Las Cabezas de San Juan, ενός απομονωμένου φυσικού καταφυγίου όπου κανείς μπορεί να παρατηρήσει ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η εξωτική άγρια φύση της περιοχής. Έρχεται σε εντυπωσιακή αντίθεση με τους κοραλλιογενείς υφάλους , τις λίμνες, τα ξηρά δάση, τα μανγκρόβια δέντρα και τα καταπράσινα τροπικά δάση.

PUERTO RICO2


Οι άθικτές “Ισπανικές Παρθένες Νήσοι”

Η πτήση μισής ώρας σε Vieques και Culebra αξίζουν τον χρόνο σας. Περνώντας λίγο μέσα από το πλήθος και με αρκετές άσπιλες παραλίες για να απολαύσει κανείς οι Ισπανικοί Παρθένοι Νήσοι προσθέτουν την απαραίτητη δόση γαλήνης και χαλαρών ρυθμών που χρειάζονται οι διακοπές στην Καραϊβική. Ενώ το υπόλοιπο Πουέρτο Ρίκο ζει στους ζωηρούς ρυθμούς του “la vida loca,” θα μπορέσετε να απολαύσετε την στιγμή σε αυτό το υπέροχο καταφύγιο που γειτνιάζει με το δημοφιλές St. Thomas.

Ένας ανερχόμενος προορισμός, εκείνος του Vieques εξακολουθεί να σφύζει από νέα μπουτίκ ξενοδοχεία και κομψά εστιατόρια που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με τα πιο μοδάτα θέρετρα της Καραϊβικής. Ταξιδέψτε κατά μήκος των κυλιόμενων λόφων και εξερευνήστε τις παραλίες με τους κοκοφοίνικες, τους βαλτότοπους και τις αλυκές που βρίσκονται διάσπαρτα στο νησί. Μπορείτε να περάσετε το απόγευμα σας κάνοντας καγιάκ στα βιοφωτίζοντα νερά του Mosquito Bay. Ή πάρτε μια γεύση της νυχτερινής ζωής στην Esperanza, το κοντινό νησί με μια γραφική συλλογή μπαρ και ρεστοράν με ζεστή, φιλική ατμόσφαιρα.

Η θάλασσα αποτελεί την πιο δημοφιλή ατραξιόν αποτελούν παράδεισο για τους καταδύτες, έχοντας να επιδείξει μια ποικιλία υποθαλάσσιας ζωής και σπηλαίων. Με 23 μικρές νησίδες να πλαισιώνουν την Culebra, μπορείτε να περάσετε ένα καθαρό απόγευμα πλοηγώντας στους διάφορους όρμους, τις χερσονήσους και τα μπαρ με καγιάκ ή ιστιοφόρο. Στο κύριο τμήμα του νησιού υπάρχει επίσης ένα από τα παλαιότερα διατηρούμενα καταφύγια πτηνών στην περιοχή των ΗΠΑ και πολλά σημεία με χελωνοφωλιές στην παραλία.


Φυσικά καταφύγια στο Κέντρο του Πουέρτο Ρίκο

Το νησί που στάθηκε έμπνευση για το «Νησί των Θησαυρών» του Robert Stevenson, το Caja de Muertos (μεταφραζόμενο ως “Σεντούκι του Νεκρού”) αποτελεί ένα μη κατοικήσιμο νησί όπου ο ήλιος λάμπει σχεδόν κάθε μέρα του χρόνου. Κατευθυνθείτε πάνω από έναν μεγάλο λόφο από ασβεστόλιθο προς το ιστορικό Ισπανικό Φάρο, απ’ όπου μπορεί κανείς να ατενίσει προς κάθε γωνιά του νησιού. Από θαλάσσης, θα μπορούσατε να ναυλώσετε ένα ιστιοφόρο για κατάδυση με αναπνευστήρα ή για να βουτήξετε στους ρηχούς σχηματισμούς υφάλων της περιοχής. Μπορείτε επίσης να χτενίσετε τις αμμώδεις παραλίες για κοχύλια ή να κάνετε πεζοπορία στο δάσος, συναντώντας τα πιο σπάνια φυτά και ζώα της ζούγκλας.

Ξεμακρύνετε από την πεπατημένη κατά την διάρκεια των διακοπών σας στο Πουέρτο Ρίκο περιπλανώμενοι στα αξιοθέατα της Cordillera Central, ενός εντυπωσιακού μέρους που οι επισκέπτες συχνά παραβλέπουν. Η κορυφογραμμή αυτή διατρέχει το κέντρο του νησιού παρέχοντας πανοραμική θέα πέρα από κάθε σύγκριση. Ακολουθήστε την Πανοραμική Διαδρομή μέσα από μίλια δασικών βουνών και απομακρυσμένα φυσικά καταφύγια. Στο δάσος Toro Negro State Forest, θα φτάσετε κοντά σε πανύψηλους καταρράκτες, φυσικές πισίνες και στην Cerro de Punta, στην υψηλότερη κορυφή της οροσειράς. Αφήστε τον εαυτό σας να ακολουθήσει οσαδήποτε μονοπάτια πεζοπορίας στο Black Bull State Forest, και παρατηρήστε τα εξωτικά πουλιά της Caja de Muertos σε ένα από τα σημεία παρατήρησης.

Δώστε λίγη γεύση στις διακοπές σας με τον κατάλληλο τρόπο στο Πουέρτο Ρίκο μια από τις πιο δημοφιλής τροπικές αποδράσεις στον κόσμο. Αν αναζητάτε κάποιον νέο ταξιδιωτικό προορισμό που θα αιχμαλωτίσει το μυαλό και θα αναζωογονήσει το σώμα σας τότε σίγουρα αυτό είναι το ιδανικό.

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

ΤΕΧΕΡΑΝΗ, ΙΡΑΝ | Πρωτοχρονία στην Τεχεράνη

Sunday, January 12th, 2014

Αγαπητοί ταξιδιώτες, οπως πάντα, δημοσιεύουμε για σας, όχι μόνο ειδήσεις, ταξιδιωτικά νέα και χρήσιμες πληροφορίες, αλλά και τις ιστορίες των συντακτών μας και αναγνωστών μας, απο τα ταξίδια τους. Σήμερα θα σας φέρουμε μια ταξιδιώτικη ιστορία απο απο τις «Χριστουγεννιατικες διακοπές» στην ανεξερεύνητη πρωτεύουσα του Ιράν – την Τεχεράνη. Οι ανταποκριτές μας θα μοιραστούν μαζί σας τις εμπειρίες, τις παρατηρήσεις και τις συμβουλές τους για το επόμενο ταξίδι σας στην Τεχεράνη.

Τεχεράνη, Ιραν

Η πτήση της Belavia μας φέρνει στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Τεχεράνης Imam Khomeini (IΚΑ), το αεροδρόμιο κατασκευάσμενο μόλις το 2005 λαμβανει όλες τις εγχώριες και διεθνεις πτησεις και αποτελεί την κύρια πύλη για την είσοδο στο Ιράν. Το αεροδρόμιο είναι τεράστιο, όλα ειναι πολύ οργανωμένα και δεν θα δυσκολευθείτε να βρείτε τον δρόμο για την παραλαβή των αποκευών σας αφου πρώτα περάσετε απο τον ελεγχό τον διαβατηρίων. Προετοιμαστείτε για αναμονη περίπου μιας ώρα για τον έλεγχο καθως υπαρχουν μονο δυο σειρές για διαβατηρία ξένων υπηκοων και σε αυτές μαζί με τους ξένους περιμένουν και Ιρανοί. Έαν εχετε ήδη βιζα πριν απο την αφιξη σας στο αεροδρομιο (κατι που συνισταται) ο ελεγχος θα ειναι τυπικος και δεν θα εχετε καποιο προβλημα κατα την διαρκεια του ελεγχου, γενικα οι Ιρανοι ειναι πολυ φιλικοι με τους ξενους και προσπαθουν να βοηθησουν σε οτιδηποτε προκυψει. Για πληροφορίες σχετικά με την απόκτηση βίζας για το Ιράν θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες στην σελίδα μας:

http://www.aeroporika.gr/traveller-guide/index_visa.htm#8

Μετα την παραλαβη των αποσκευων σας θα χρειαστει να αλλαξετε χρηματα για να παρετε ταξι ή λεωφορειο για το κεντρο την πολης. Στις αφιξεις θα βρειτε ενα ανταλακτηριο (currency exchange) αλλα η ισοτιμια δεν ειναι καλη, ωστοσο στον επανω οροφο (στις αναχωρησεις) υπαρχει ενα ανταλακτηριο στο οποιο η ισοτημια ειναι αρκετα καλη και συνιστατε να αλλαξετε εκει τα χρήματα σας. Θα πρεπει να γνωριζεται οτι στο Ιραν παρολο που υπαρχουν παντου ΑΤΜ οι ξενες καρτες δεν λειτουργουν (ουτε για μετρητα ουτε για συναλαγες στα καταστηματα) οποτε πριν ξεκινησετε το ταξιδι σας θα πρεπει να σιγουρευτειτε οτι εχετε αρκετα μετρητα μαζι σας για ολο το χρονικο διαστημα που θα παραμείνετε στο Ιραν.

 

Απο το αεροδρόμιο στο κέντρο
Έξω απο τον τερματικό σταθμό των αφίξεων (και των αναχωρήσεων) υπαρχουν εκατοντάδες ταξι στα οποια οι οδηγοι θα σας προτεινουν να σας μεταφέρουν στον προορισμο σας (στο κέντρο της πόλης) με αντιτιμο 20$-25$, γενικα οπως και σε καθε χώρα οι ταξιτζηδες οπου βρουν ξένους προσπαθουν να χρεωσουν πιο υψηλες τιμες οποτε προσπαθειστε να τους αποφυγετε εκτος και εαν κανετε καποια καλη συμφωνια στην τιμη. Στην αιθουσα των αφιξεων θα βρειτε ενα γραφειο ταξι το οποιο θα σας κλεισει ενα απο τα πρασινα επίσημα ταξι για την μεταφορα σας στο κεντρο της πολης με κοστος περιπου 15$ (450,000 Ριαλ).

 

Γενικά
H Τεχεράνη έχει επίσης κερδίσει τη φήμη ως μιας πολης γεματη νέφος και με κυκλοφοριακά προβλήματα. Οι δρομοι της Τεχεράνης τις πρωινες ώρες ειναι παντα μποτιλιαρισμενοι και οι οδηγοι χωρις κανονες οδηγουν οπως θελουν, θα δειτε απειρες φορες αυτοκινητα να περνανε με κοκκινο και θα χρειαστει ισως λιγο χρονο για να συνηθησετε τους δρομους και την συμπεριφορα των οδηγων αλλα υστερα θα αποκτεισετε οικιοτητα και με λιγο παραπανω προσοχη δεν θα εχετε καποιο προβλημα στις μετακινησεις σας μεσα στην πολη. Παρολα αυτα μπορείτε να βρείτε μια ατελείωτη σειρά από ωραία και ζεστά σημεία μέσα και γύρω από την πόλη – εάν ξέρετε πού να κοιτάξετε. Η Τεχεράνη είναι μια πόλη γεματη με πάρκα, διαθέτει περισσότερα από 800 και όλα καλά διατηρημένα για να μπορουν να τα απολαμβανουν οι κατοικοι της . Η πόλη είναι περίου 1600μ πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και ως εκ τούτου είναι πιο δροσερή από άλλες πόλεις της Μέσης Ανατολής. Οι θερμοκρασίες το καλοκαίρι είναι περίπου 32 ° C. Ο αέρας τείνει να είναι πολύ ξηρό .

Το Μετρο εχει 5 γραμμες και θα σας βολεψει πολυ στις μετακινησεις σας καθοτι ειναι πολυ φτηνο (5000 ριαλ το εισιτηριο = περιπου 0.12€) και μπορει να σας παει σχεδον σε ολα τα κεντρικα αξιοθεατα της Τεχερανης μεχρι και τους προποδες του βουνου. Το μετρο ειναι σχετικα καινουριο κατασκευασμενο απο το 2000 και η σημανση του αρκετα καλη ακομα και για τους ξενους που δεν μπορουν να διαβασουν τα Πέρσικα.

μετρο, τεχερανη, ιραν

εισιτηρια

Οι φωτογραφιες στο δρομο γενικα επιτρεπονται εκτος απο στρατιωτικα και κυβερνητικα κτιρια που σηνηθως υπαρχει και η αναλογη σημανση απαγορευσης. Θα πρεπει να γνωριζεται οτι στο Ιραν ισχυει μεχρι και η θανατικη ποινη για κατασκοπια οποτε θα πρεπει να ειστε προσεκτικοι στο τι φωτογραφιζεται και να ακολουθειτε τους κανονες, εαν δεν ειστε σιγουροι για κατι που θελετε να φωτογραφισεται καλυτερα ρωτηστε τον φρουρο που υπαρχει παντα σε καθε κυβερνητικο κτηριο, μουσειο, μνημειο κτλ.

Η πόλη μπορεί να χωριστει σε δύο μέρη – το βορειο και το νοτιο. Οι βόρειες συνοικίες της Τεχεράνης είναι οι πιο ευημερούσες , πιο σύγχρονες, κοσμοπολίτικες και ακριβές, ενώ το νότιο τμήμα είναι λιγότερο ελκυστικο, αλλά φθηνότερα.

Χρήματα
Το νόμισμα του Ιράν ειναι το Ιρανικό Ριάλ (Rial) οπου μετα την προσφατη υποτιμηση το 2012 η ισοτημια ειναι περιπου: 1€=40,750 Rials και 1$=30,000 Rials. Οι τραπεζες δινουν χαμηλοτερη ισοτημια απο οτι τα ανταλακτηρια βασιζομενη σε τιμες προ-υποτημισης οποτε ανταλαξτε όλα σας τα χρηματα μονο απο τα αναταλακτηρια στο κεντρο της πολης – στην πλατεία Ferdosi στο κέντρο της Τεχεράνης θα βρείτε πολλά – επισης προσπαθηστε να αποφυγετε να αλλαξετε χρηματα απο ανθρωπους στο δρόμο που θα σας το προσφερουν γιατι υπαρχει περιπτωση να εξαπατηθειτε. Παρόλο που το “toman” εχει σταματησει να υπαρχει ως επισημο νόμισμα, οι Ιρανοι πολυ συχνα το χρησιμοποιουν για να εκφρασουν την τιμη ενος προιοντος, το ενα “toman” αντιστοιχει σε 10 ριαλς. Ωστοσο ολες οι τιμες στα προιοντα αναγραφονται σε ριαλς, ετσι για παραδειγμα μπορει ενα καρβελι ψωμι να αναγραφει τιμη 10,000 Ριαλς αλλα οταν ρωτησετε τον πωλητη ποσο κανει να σας παει 1,000 tomans.

χρηματα, ιρανΡιαλ, Ιραν

Εχει αναφερθει οτι η CIA εχει προσπαθησει τα προηγουμενα χρονια να χειραγωγησει το Ριαλ για να αποσταθεροποιησει την χωρα ωστοσο χωρις αποτελεσμα. Η κυβερνηση του Ιραν το 2012 αναφερε 20 συληψεις για προσπαθεια χειραγωγησης του ριαλ.

Ολες οι τιμές στα μαγαζία αναγράφονται συνήθως με Πέρσικους αριθμούς, έτσι ειναι πολύ πρακτικό να έχετε μαζί σας (ή να μάθετε) τον ακόλουθο πίνακα:

φαρσι-αριθμοι

 

Η ζωη στην πολη
Η Τεχερανη ειναι μια πολυβουη μητροπολη 14 εκατομμυριων ανθρωπων η οποια βρισκεται στους προποδες του ορους Alborz. Η Τεχεράνη ειναι μια κοσμοπολιτικη πρωτεύουσα με εξαιρετικα μουσεια, παρκα, εστιατορια και ζεστους φιλικους ανθρωπους. Αν μπορεσουμε και αφησουμε πισω την εικονα που μας παρουσιαζεται απο τα διεθνή ΜΜΕ θα δουμε μια πολη που θυμιζει λιγο-πολυ την εικονα της Αθηνας την δεκαετια του 80’. Μικρα μαγαζακια σε καθε γωνια του δρομου, γελαστους ανθρωπους να συναλασονται στις τοπικες αγορες, μαγαζια γεματα κοσμο και πολυ δραση να ξετυλιγεται αναμεσα στα αυτοκινητα και τα μηχανακια στους δρομους της πολης.

Το Ιραν ειναι η τριτη μεγαλυτερη πετρελαιοπαραγωγος χωρα στον κοσμο μετα την Ρωσια και την Σαουδικη Αραβια και αυτο εχει αντικτυπο στις τιμες της βενζινης, το ενα λιτρο κοστιζει περιπου 0,17€ !!!

Η 31/12 ειναι ημέρα αργίας στο Ιράν και αυτό όχι λόγω Παραμονή Πρωτοχρονίας, αλλα γιατι αυτη η μέρα συμπίπτει με κάποια θρησκεύτικη γιορτή και τα πάντα είναι κλείστα, ετσι ξαφνιαστήκαμε πολύ βγαίνοντας το πρώι απο το ξενοδοχείο και βλέπωντας σχεδόν άδειους δρομούς και όλα τα μαγαζία κλειστά, ωστόσο ειναι μια καλή ευκαιρία να απολαύσετε την Τεχεράνη μόνο για εσάς!

Μία απο τις ημέρες αποφασίσαμε να νοικιάσουμε αυτοκίνητο για να πάμε σε κάποια αλλή κοντινή πόλη να δούμε τριγύρω, γενικά στην πόλη δεν βρίσκεις εύκολα γραφεία ενοικιάσεως αλλα ευτυχώς στο ξένοδοχείο που διαμέναμε υπήρχε ενα Ιρανός υπάλληλος οπου είχε δουλέψει στην Κύπρο για κάποια χρόνια και που ευχαριστήθηκε πολυ που είχε την ευκαιρία να ξαναμιλήσει ελληνικά μαζί μου και πάντα φιλικός και ετοίμος να μας βοηθήσει σε οτιδήποτε μας κανόνισε να νοικιάσουμε το αυτοκίνητο ενός αλλόυ υπαλλήλου που έκανε τις μεταφορές πελατών για το ξενοδοχείο, το κόστος ηταν περίπου 25€ με γεμάτο ντεπόζιτο!!

Η οδήγηση στην πόλη μοιάζει με αγώνα δρόμου, δεν υπαρχούν κανόνες, δεν υπάρχουν φανάρια, δεν υπάρχουν πεζοί :) Η αστυνομία υπάρχει – σε κομβικά σημεία – αλλα οι αστυνομικοί προτιμάνε να συζητάνε αντι να ελέγχουν την κυκλοφορία. Εντύπωση μου έκανε οτι παντόυ σε όλα τα πεζοδρόμια υπάρχει ειδική διαγράμιση για τους τυφλούς ωστόσο δεν είδα κανέναν!

Οι δρόμοι είναι γενικά αρκετά καθαροί κατι που κάνει το περπάτημα ευχάριστο, πράγμα που κάναμε, σχεδόν χωρίς να χρησιμοποιήσουμε το μετρό και τα ταξί, ωστόσο οι μεταφορές στην Τεχεράνη είναι πολύ φθηνές.

Πολλές στάσεις λεωφορείων στην Τεχεράνη καλύπτονται και θα πρέπει να πληρώσει κανείς για την είσοδο του στη στάση, χωρις να χρειαστεί να πληρώσει μετά και στο λεωφορείο. Τα εισιτήρια λεωφορείων στην Τεχεράνη κοστίζουν 3.000 rial (0,07 €). Στο λεωφορείο υπάρχουν ξεχωριστές εισόδους για τους άνδρες και τις γυναίκες, οι άνδρες κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και οι γυναίκες στο μπροστινο, σε γενικές γραμμές τα λεωφορεία ειναι πιο αυστηρά στο θέμα αύτο σε σχέση με το μετρο. Στο μετρό υπάρχουν κάρτες (χάρτινες) για εισιτήρια μονής και διπλής διαδρομής. Τα πρώτα κοστίζουν 5.000 rial και τα δεύτερα περίπου 8.000 Rial.

τεχεράνη, ιραν

Το Ιραν ειναι μια μουσουλμανικη χωρα και αυτο ειναι εμφανες σε ολο το φασμα της κοινωνιας. Υποχρεωτικα ολες οι γυναικες πρεπει να φορανε μαντηλι στο κεφαλι και να καλυπτουν τα χερια και τα ποδια με σεμνη ενδυση ακομα και το καλοκαιρι, για τις τουριστριες που επισκεπτονται το Ιραν ισχυουν τα ιδια. Σε ολα τα μεσα μαζικη μεταφορας υπαρχει διαφορετικη θεση για τις γυναικες και τους ανδρες, ετσι στο μετρο το πρωτο και το τελευταιο βαγονι ειναι αποκλειστικα μονο για γυναικες ενω ολα τα αλλα για τους ανδρες ωστοσο πολλες φορες θα δει κανεις και γυναικες που συνοδευονται σε αυτα τα βαγονια. Το ιδιο ισχυει για για τα λεωφορεια οπου το μπροστα μερος ειναι μονο για γυναικες και το πισω για τους ανδρες. Για τους τουριστες υπαρχει γενικα μια ανεκτικοτητα ωστόσο δεν θα πρεπει να υπερβειτε τα ορια της κοινωνιας.


Ξενοδοχεία
Η επιλογές ξενοδοχείων στην Τεχεράνη μάλλον δεν είναι πάρα πολλές ωστόσο υπάροχυν αρκετές απο πολυτελή ξενοδοχειακά συγκροτήματα 5* μέχρι φθηνά ξενοδοχεία και guest houses. Στα φτηνά και μέτρια ξενοδοχεία οι επισκέπτες μπορούν να διαπραγματεύτουν την τιμή, αλλα προσοχή γιατι μπορεί να καταλήξετε σε ένα δωμάτιο με τούρκικη τουαλέτα στο πάτωμα. Εμείς αρχικά είχαμε προγραμματίσει να μείνουμε στο Naderi και είχαμε κάνει κράτηση (απλα με email) για ένα φθηνο δωμάτιο, αλλα φτάνωντας στο ξενοδοχείο 4 το πρώι ήταν κλειστό ή δεν ήταν κάνεις εκει. Απο εκέι, άρχισε μια περιπέτεια να βρούμε κάπου να μείνουμε, χαράματα, χωρις καποιά αλλη διεύθυνση ξενοδοχείου και σε άδεια πόλη. Μετά από πολλές προσπάθειες και περπάτημα στην νυχτερίνη Τεχεράνη είδαμε καποίον να μας γνέφει να παμε προς το μέρος του, δυστήχως δεν μίλαγε ουτε λέξη αγγλικα, ουτε ελληνικά, ουτε ρώσικα, οποτε καταλήξαμε να είμαστε μέσα σε ένα ταξί και να κάνουμε γύρους στην πόλη, με τα πολλα συννενοηθηκαμε καπως και μας πηγε σε ένα πεντάστερο ξενοδοχείο απο οπου κατέβηκα και μίλησα με τον receptionist και του εξηγησα να μεταφράσει στον οδηγο να μας παει σε καποιο normal ξενοδοχειο. Έτσι κάπως βρήκαμε το ξενοδοχείο Persia ( www.persia-hotel.com ) ο οδηγός παντα φιλικότατος και εξυπηρετικός μας οδήγησε στην reception οπου κανονίσαμε ενα δωμάτιο για 40$ την βραδια (αρχική τιμή 80$) και οπου τον πληρώσαμε για όλη την νυχτερινή κούρσα 2,5€ .Σε γενικές γραμμές, το ξενοδοχείο ηταν πολυ καλό στο κέντρο της πόλης κοντά στην πλατεία Ferdosi ( στο σταθμό του μετρό – Firdowsi ).

Persia Hotel, Tehran

 

Μουσεία και αξιοθέατα στην Τεχεράνη
Το Ιράν ειναι μια χώρα πλούσια σε ιστορία και αύτο έχει αντίκτυπο στα μουσεία και τα μνημεία της κάθε πόλης της. Παρόλο που η Τεχεράνη ειναί σχετικά μια καινούρια πολη (σε σχέση με άλλες αρχαίες πόλεις του Ιραν που έχουν ιστορία χιλιάδων χρόνων) έχει πολλά για να δείτε. Στα πιο πολλά μουσεία η είσοδος ειναι αρκετά φθηνή και σε μερικά ακομα και δωρεάν. Μερικά απο τα πολλά μουσεια που σας προτείνουμε ειναι:

Μουσείο χαλιών. Εδώ εκτίθενται χαλιά απο τον 18 εως τον 20 αιώνα κυρίως απο τις περιοχές του Ισφαχάν, Κασάν και άλλες αρχαίες πόλεις. Χαλιά εξαιρετικής ποιότητας, τα περισσότερα σε άριστη κατάσταση και μερικά σε τεράστιο μέγεθος. Αυτή είναι πραγματική τέχνη – λεπτομερή σχέδια με ζώα, πουλία, δέντρα, βάζα, ζώδια, παλάτια και βασιλίαδες. Η είσοδος είναι 100.000 ριάλ.

Μουσειο Χαλιων

Επίσης, στο λόμπι του μουσείου υπάρχει ένα μικρό κατάστημα με σουβενίρ και το μόνο μέρος στην Τεχεράνη, όπου είδα μαγνητάκια ψυγείου (περίπου 80 χιλιάδες Ριάλ).

Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. Αν σας αρέσει η μοντέρνα τέχνη τοτε το μουσείο μοντέρνας τέχνης ειναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα πρόταση για να επικευθείτε. Θα δείτε μια μεγάλη ποικιλία από διάφορες τεχνικές – ζωγραφικής, έργα απο μοντερνούς Ιρανούς καλλιτέχνες, καθώς και έργα από χαλκό. Δεν επιτρέπεται η φωτογράφηση. Η είσοδος είναι 20.000 rial.

Μια μέρα μπορεί να αφιερωθεί σε μουσεία που βρίσκονται κοντά στο σταθμό του μετρό Saadi (Saadi), επειδή όλα βρίσκονται κοντά το ένα στο άλλο: Golestan palace, Μουσείο Μουσικών Οργάνων, το Μουσείο Κοσμημάτων, το Μουσείο Νομισμάτων, το Εθνικό Μουσείο, το Εθνικό Μουσείο Τέχνης και άλλα. Στο τέλος μια τέτοιας πολιτιστικής ημέρας, μπορείτε να πάτε στο φημισμένο παζάρι της Τεχεράνης, το οποίο είναι επίσης κοντά, αλλά κλείνει περίπου στις 17:00. Το μεγαλύτερο τζαμί του Imam khomeini της πόλης βρίσκεται επίσης κοντά στο παζάρι.

Παζαρι, Τεχερανη

Τεχερανη

Μουσείο Μουσικών Οργάνων. Σε γενικές γραμμές το μουσείο ειναι αφιερωμένο στον διάσημο Ιρανό μουσικό Saba. Το μουσείο παρουσιάζει προσωπικά αντικείμενα, μουσικά όργανα και εργαλεία του, σε άλλη πτέρυγα υπάρχει επίσης και συλλογή κουκλών με εθνικές ενδυμασίες, η οποία ανήκε στην συζύγο του Saba. Ο υπάλληλος του μουσείου μιλάει καλά αγγλικά και με χαρά θα σας ξεναγήσει σε όλα. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Μουσειο Μουσικων Οργανων

Μουσείο Κοσμημάτων. Η είσοδος του μουσείου βρίσκεται στην Κεντρική Τράπεζα του Ιράν. Οι φωτογραφικές μηχανές, τα κινητά τηλέφωνα, τσάντες, πορτοφόλια δεν επιτρέπονται και πριν την είσοδο σας θα σας ζητηθεί να τα κλειδώσετε σε είδικο ντουλαπάκι. Για να φτάσετε στην κεντρική αίθουσα με τα εκθέματα θα πρέπει να περάσετε απο διάφορούς ανιχνεύτες ασφαλείας, γιατι όλα αυτά? Γιατι εκει υπάρχει μια πολυ πλούσια συλλογή πέρσικων κοσμημάτων απο χρυσό, διαμάντια και διάφορους άλλους πολύτιμους λίθους. Ενα χρυσό κρεβάτι στολισμένο με ρουμπίνια, σπαθιά με διαμάντια, βραχιόλια και άλλα κοσμήματα θα βρείτε επίσης ανάμεσα στα εκθέματα οπως και ένα απο τα μεγαλύτερα διαμάντια του κόσμου.Πριν από την είσοδο στην αίθουσα του μουσείου, μπορείτε να αγοράσετε ένα βιβλίο όπου ειναι περιγράφονται ολα τα εκθέματα που υπάρχουν στο μουσείο. Η είσοδος είναι 50.000 rial.

Στην πλατεία Azadi (σταθμός μετρό Maydan-e Azadi, κίτρινη γραμμή 4) βρίσκεται ο πύργος Azadi Tower, ένα μνημείο αφιερωμένο στην ελευθερία. Το βράδυ, γυρω στις 19:00 φωταγωγείται με διάφορα χρωματιστά φώτα και ειναι ενα πολυ όμορφο μερος για νυχτερινές φωτογραφίες. Εκεί κοντά βρισκονταί και υπόγεια καταστήματα με σουβενίρ, έργα ζωγραφικής και άλλα χειροποίητα αντικείμενα.

Αζαντι

Μουσείο Επιστημών και Τεχνολογίας. Ενα αρκετά ενδιαφέρον μουσείο, όπου παρουσιάζονται δίαφορες εφευρέσεις ιρανικής προέλευσης των αρχαίων χρόνων μαζί με επιτεύγματα της σύγχρονης φυσικής. Οι υπάλληλοι του μουσείου ειναι πολυ φιλικοι, θα σας ξεναγήσουν σε όλα τα εκθέματα και θα σας περιγράψουν τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Σε έμας εκτος απο την ξενάγηση μας πρόσφεραν να ταξιδέψουμε μαζί τους στην πόλη Ισφαχάν οπου θα πήγεναν για καποια τοπικη γιορτη αλλα δυστηχώς δεν μπορέσαμε γιατι η ωρα αναχωρησης ηταν μολις σε μια ώρα. Η είσοδος είναι 40.000 rial.

Μουσειο Επιστημων & Τεχνολογιας


Εθνικό Μουσείο του Ιράν
: Πρόκειτε για το αρχαιολογικό μουσείο της Τεχεράνης με εκθέματα απο την περιόδο της Περσικης αυτοκρατοριας, την περίοδο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και με πολλα άλλα ενδιαφέροντα αντικείμενα, ορισμένα χρονολογούνται πανω απο 9000 το π.χ. Η είσοδος είναι 150.000 Ριάλ.

Εθνικο Μουσειο Τεχερανης

Στην Τεχεράνη, μπορείτε επίσης να δείτε την πρώην πρεσβεία των ΗΠΑ (Μετρό Taleghani). Στους τοίχους γύρω απο το κτίριο, υπάρχουν αντι-αμερικάνικα γκράφιτι, γεγονός που αντικατοπτρίζει την άποψη των Ιρανών για την Αμερική και το Ισραήλ. Δυστηχώς η επίσκεψη στο ευρή κοινο επιτρέπεται μονο 10 μέρες τον χρονο και αυτες τον Φεβρουάριο οποτε δεν εμείς μπορέσαμε να μπούμε μέσα.

Down With USA, Τεχερανη
Πρεσβεια ΗΠΑ στην Τεχερανη

Φαγητό
Στην Τεχεράνη δεν υπάρχουν πολλά καφε ωστοσο υπάρχουν πολλα μέρη οπου μπορει κανείς να καπνίσει ναργιλέ και να φαει fast food κυρίως κεμπαπ, πιτσα και hamburgers καθως και πολλα αλλα φαγητα που μοιάζουν με τα ελληνικα (ντολμάδες, μουσακά κτλ) Τα εστιατορια στην πολη δεν ειναι πολλα αλλα δεν θα δυσκολευτείτε να βρειτε. Σε γενικές γραμμές, οι Ιρανοί δεν κάθονται πολυ σε καφετέριες και εστιατόρια. Στους δρόμους υπάρχουν παραδοσιακά αρτοποιία οπου θα βρείτε πολυ νόστιμα ψωμάκια με γέμιση κανέλας, κέικ, μπισκότα με ξηρούς καρπούς και άλλα. Επισης παντου θα βρειτε ζαχαροπλαστεια με μπακλαβά, σιροπιαστά και διαφορά αλλα γλυκα. Οι τιμές ειναι πολυ καλες, για παράδειγμα, ένα κέικ με κρέμα κοστιζει περιπου 30.000 Ριάλ, μπισκότα καρύδας 120.000 το 1 kg, μπισκότα κανέλας περιπου 15.000 Ριάλ, κεμπάπ με ρύζι 150.000.

Γλυκα - Τεχερανη, Ιραν

Επίσης, στους δρόμους μπορείτε να βρείτε γύρο (μοσχαρίσιο και απο αρνί) τον οποιο αντι για την ελληνικη πίτα τον βάζουν σε λεπτο ψώμι . Επισης για σάλτσα (σαλάτα για την Βόρεια Ελλάδα) εχούν κατι σαν γιάουρτι που μοιάζει παρα πολυ με το τζατζίκι αλλα ισως με οχι τοσο σκόρδο, αλλα πολυ ανάλαφρο στην γέυση.

Γυρος

Πάντου στον δρόμο επισής θα βρειτε να φτίαχνουν φυσικούς χυμούς είτε συνδιασμούς φρούτων με γάλα. Αυτο που μου άρεσε πιο πολυ ηταν ο φυσικός χυμος απο ρόδι, το κόστος για ενά ποτήρι 40.000 Ριάλ (1€). Παντου στις αγορές θα βρείτε επίσης μπαχαρικά, τσάι και ξηρούς καρπους.

Ροδια
Χυμος Ροδι

Βουνά
Η Τεχεράνη είναι περιτριγυρισμένη από τα βουνά στη βόρεια μερία της, έτσι που απο κάθε σημείο της πόλης ειναι εμφανή και μπορουν να λειτουργήσουν προσανατολιστικά για τον επισκέπτη. Το σκι και το snowboard είναι αρκετά δημοφιλείς στα βουνά και οι Ιρανοί στην εβδομαδιαια αργία τους (Παρασκεύη & Σάββατο) τα κατακλίζουν. Μπορείτε να πάτε εύκολα απο το κεντρο της πολης μέχρι το βούνο με το τελεφερίκ.( στάση μετρό Tajrish ) και απο εκέι με τάξι μέχρι την αφετήρια του τελεφερίκ (περίπου 10 λεπτά διαδρομη). Το κόστος για την μετάβαση με το τελεφερικ ειναι απο 120.000 εως 160.000 Ριάλ αναλόγως το επίπεδο στο οποίο θα σταματήσετε. Τις καθημερινές λειτουργεί απο τις 8 εως τις 13:00 ενω την Παρασκευή έως τις 16.00.

Στην πλατεία Tadzhridzh υπάρχει ενα όμορφο τζαμί και ενα παζάρι με τρόφιμα και ρούχα.

Τζαμι, Ιραν

Και για να τελείωσω την ιστορία με την ενοικίαση αυτοκινήτου, που άρχισα προηγουμένως, οταν πήραμε το αυτοκίνητο, θέλαμε να πάμε στην πόλη Chalus (Chalus), μια πόλη κοντά στην ακτή της Κασπίας Θάλασσας. Ο μόνος δρόμος που πηγαίνει εκεί ειναι δια μέσου των βούνων και δίπλα απο μια ορεινή λίμνη και γι’αυτο επιλέξαμε αύτον τον προορισμο, ωστοσο αφου φτασαμε στην πολη Karaj και συνεχισαμε τον δρόμο προς το βούνο για κακη μας τύχη ο δρόμος ηταν προσώρινα κλειστος με την αστύνομια να στέλνει τους οδηγούς πισω, δεν μπορέσαμε να μάθουμε ποτε τον λογο που ο δρόμος ηταν κλειστος καθως κανεις δεν μιλούσε αγγλικα ετσι αλλάξαμε προορισμο για τα βουνα του Karaj, τα οποια τελικά αποδείχθηκαν συναρπαστικα.

Βουνο, Τεχερανη

Ο ανηφορικός δρόμος μας οδήγησε μεσα στα χιονισμένα πανηψήλα βουνα (3964 μετρα), σταματήσαμε για τσάι σε παραδοσιακά σαλέ, βοηθήσαμε ένα ντόπιο αμάξι που είχε κολλήσει στο χιόνι και συνεχίσαμε προς άγνωστη κατέυθηνση μεχρι που η ομίχλη και η περιορισμένη ορατότητα μας καθύλωσε για μερικές ώρες στην άκρη ενός βούνου, αυτή η ημέρα ήταν αργία στο Ιράν και οι ντόπιοι είχαν πάρει τα βούνα για να κάνουν σκι, snowboard, τσουλίθρα χρησιμοποιώντας τεράστια ελαστικά αντι για έλκηθρο, άλλοι ψήνανε σουβλάκια στη σχάρα, αλλοι έπιναν τσάι από ένα θερμός, αλλοι το είχαν ρίξει στο κάπνισμα ναργιλέ και άλλοι χόρευαν. Σε τέτοιες στιγμές, μπορει κανεις να δει την πραγματική πλευρά της ζωής των ανθρώπων…ήπιαμε τσάϊ που μάς κέρασαν, χαιρετηθήκαμε και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.

Ιραν, Βουνα
Ιραν
Ιραν
Ιραν
Τεχερανη
Τεχεράνη

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 9.4/10 (16 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Τελ Αβίβ | Πληροφορίες, Εστιατόρια, Φαγητό

Wednesday, January 8th, 2014

Τελ Αβιβ

Η φρέσκια εκδοχή του Τελ Αβίβ
Η πιο ζωντανή πόλη του Ισραήλ επιμένει να αφομοιώνει τις διεθνείς τάσεις και να εντυπωσιάζει τους επισκέπτες.

 

Οι ανερχόμενες γειτονιές
Το ιστορικό κέντρο του Τελ Αβίβ, η «λευκή πόλη» με τα εκατοντάδες bauhaus κτίρια, έχει μεταβληθεί σε πόλο έλξης με εξαιρετικά εστιατόρια, μπαρ και μπουτίκ. Το μποέμ Neve Tzedek κρατάει τον χαρακτήρα του με μικρά ξενοδοχεία, καταστήματα και μπαράκια. Η Florentin αποκτά μοντέρνο, αστικό χαρακτήρα, ενώ η Jaffa, με τα παλαιοπωλεία και την υπαίθρια αγορά, έχει γεμίσει με νέα καφέ, μπαρ και εστιατόρια.

Οι σταρ σεφ

Port Said: Ένας τοίχος γεμάτος βινύλια, ανάμεσα στα οποία παρεμβάλλονται… φρέσκες μελιτζάνες, ντομάτες και πιπεριές, μια μικρή ανοιχτή κουζίνα και τραπεζάκια έξω, σε ένα bar-restaurant που άνοιξε πριν από λίγους μήνες. Το μενού των 10 – 15 πιάτων επιμελείται ο σταρ Ισραηλινός σεφ Eyal Shani. (Har Sinai 2, τηλ. +972-362.074.36)

Yaffo Tel Aviv: Φωτιστικά των Ισραηλινών αρχιτεκτόνων Baranowitz – Kronenberg, έπιπλα του Ολλανδού ντιζάινερ Piet Hein Eek και εμφανές μπετόν στους τοίχους σε αυτό το δημιούργημα του σεφ Haim Cohen (που έχει και τηλεοπτική εκπομπή). Το μενού βασίζεται στη δημιουργική εβραϊκή κουζίνα (με επιρροές από την pαλαιστινιακή και την ευρωπαϊκή) και τα καλύτερα πιάτα είναι το ταρτάρ με μαυρομάτικα φασόλια και τα αρνίσια παϊδάκια με σύκα και μελιτζάνα. (Yigal Alon 98, τηλ. +972-362.492.49)

Alma Lounge: Αυτό το εστιατόριο βρίσκεται μέσα στο μποέμικου στιλ ξενοδοχείο Alma, ένα υπέροχο κτίριο της δεκαετίας του ’20. Στην κουζίνα ο σεφ Yonatan Roshfeld (βραβευμένος για τρία ακόμη εστιατόρια) καταστρώνει κάθε μέρα ένα διαφορετικό γκουρμέ μενού από φρέσκα εποχικά υλικά. (Yavne 23, τηλ. +972-363.087.77)

 

Τα νέα εστιατόρια
Café Europa: Σε ένα bauhaus κτίριο του 1920 στεγάζεται το νέο διώροφο barrestaurant με γεωργιανής εποχής αναφορές στην αισθητική του και μουσική που περιλαμβάνει από ιρανικά κομμάτια μέχρι Σερζ Γκενσμπούρ. Στην κουζίνα του γίνονται θαύματα: το καλαμάρι με wasabi και μαρμελάδα αγγούρι είναι συγκλονιστικό, το ίδιο και τα τορτελίνι με αρνί και tamarind sauce. (Rothschild 9B, τηλ. + 972-352.599.87)

Mizlala: To νέο δημιούργημα του σεφ Meir Adoni μετράει μόλις ένα χρόνο ζωής. Ο χώρος μοιάζει με ντιζαϊνάτο κλαμπ και το ευφάνταστο μενού ανεβάζει την εβραϊκή κουζίνα πολλά επίπεδα. Δοκιμάστε οπωσδήποτε το παλαιστινιακό ταρτάρ και το πολύ ιδιαίτερο κονφί χοιρινού. (Nahalat Binyamin 57, τηλ. +972-356.655.05)

 

Το κατάστημα
Souvenir Tel Aviv: Μέσα στο νέο boutique hotel Brown, ένα κατάστημα-«παιδί» τεσσάρων γυναικών: της σχεδιάστριας κοσμημάτων Shirley Itzik, της ποπ σταρ Louise Kahn, της αρχιτεκτόνισσας και designer Kedem Shinar και της επιχειρηματία Alma Gissis. To κόνσεπτ του είναι βασισμένο στην αναβίωση των παλαιών καταστημάτων με σουβενίρ που βρίσκονταν στα ξενοδοχεία και διαθέτει επιλεγμένα design αντικείμενα. Αριστούργημα οι καρτ ποστάλ του Ron Nadel. (www.souvenir-telaviv.com)

 

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

ΓΟΥΑΤΕΜΑΛΑ | Σε αναζήτηση ενός χαμένου κόσμου

Monday, January 6th, 2014

γουατεμαλα

Σε αναζήτηση ενός χαμένου κόσμου

Επικίνδυνα τοποθετημένη ανάμεσα σε τρία ηφαίστεια, η Αντίγκουα αποτελεί μια μπαρόκ , πεδινή πόλη, διακοσμημένη με το πληθωρικό στιλ της Κεντρικής Αμερικής. Είναι η Ισπανία με μια στροφή, ο Καθολικισμός φανταχτερά χρωματισμένος. Η Αντίγκουα οφείλει την διατήρηση της, κατά αρκετά παράδοξο τρόπο, στον σεισμό που παραλίγο να την καταστρέψει το 1773. Η κυβέρνηση απομακρύνθηκε. Η ανάπτυξη σταμάτησε. Τα υφιστάμενα κτίρια ανακαινίστηκαν, αλλά μόνο μερικώς. Ο καθεδρικός ναός και αρκετές από τις πολλές μονές και εκκλησίες της πόλης εξακολουθούν να μην έχουν στέγες, και το καλύτερο σε αυτές είναι, οι πέτρινοι άγγελοι με την βλοσυρή όψη , τους περίτεχνους βοστρύχους και την έξοχη λάμψη κάτω από το φως του ήλιου, οι άδειοι κύκλοι, όπου θα έπρεπε να ήταν οι τρούλοι τους οι οποίοι έχουν δώσει την θέση τους στο απέραντο γαλάζιο του ουρανού. Η κύρια πλατεία ωστόσο έχει παραμείνει ακέραια, και περικλείεται από μεγάλες κιονοστοιχίες. Στην μια της πλευρά βρίσκεται η διασωθείσα πρόσοψη του καθεδρικού ναού, επιδεικτικά διακοσμημένη με έλικες ιωνικού κιονόκρανου, αγγεία και κόγχες όλα τους χρώματος ζαχαρί. Στην άλλη πλευρά στέκει το χτισμένο με γυψομαρμαροκονίαμα στο χρώμα του ηρανθούς και γκρίζα πέτρα παλάτι, όπου κάποτε έζησε ο Πέδρο ντε Αλβαράδο, ο αδίστακτος κατακτητής της Γουατεμάλα. Οι δρόμοι είναι λιθόστρωτοι. Μεγάλοι λευκοί τοίχοι διαπερνώνται από επίπεδες καμάρες που πλαισιώνουν σιντριβάνια. Σκαλιστές ζωφόροι αναπτύσσονται σε όλο το μήκος των οικοδομικών τετραγώνων. Γοητεύτηκα από τις εύσωμες, γοργόνες με τα σκυθρωπά στόμια, που κοσμούν μια από τις πολλές επαύλεις-που έχουν μετατραπεί σε μουσεία. Ακολούθησα μια λιτανεία μέσα από τους δρόμους, σειρές από μαθήτριες που ταλαντεύονταν ρυθμικά καθώς κουβαλούσαν ένα τεράστιο άρμα στην κορυφή του οποίου βρισκόταν ένα σκαλιστό ομοίωμα που απεικόνιζε τον Χριστό να κουβαλά τον Σταυρό του. Ήταν μια νεανική εκδοχή των μεγάλων παρελάσεων που πλημμυρίζουν την πόλη κατά την εβδομάδα του Πάσχα και, όπως αυτές, παρήλαυνε πάνω σε υπέροχα χαλιά από λουλούδια (εφήμερα= λουλούδια που ζουν μόνο μια μέρα): οι δρόμοι στο πέρασμα τους ήταν στρωμένοι με φανταστικά γεωμετρικά σχέδια σφυρηλατημένα από πολύχρωμο πριονίδι και λαχανικά, ένα περίγραμμα από κρεμμύδια, ένα πλέγμα από αραβόσιτο, περίτεχνες καμπύλες από ραπανάκια και κολοκυθάκια.

Τα σπίτια στην Αντίγκουα είναι χαμηλά – με έναν όροφο στο μεγαλύτερο μέρος τους – αλλά διαθέτουν ανοίγματα σε κρυφές αυλές, που σήμερα είναι γεμάτες με τραπεζάκια εστιατορίου και πάγκους με χειροποίητα είδη κάτω από μια κουρτίνα μπουκαμβίλιες. Στην γη της ζούγκλας των Μάγια στο βορρά, οι επισκέπτες μπορεί να είναι λίγοι αλλά εδώ θα συναντήσει κανείς πολλούς από αυτούς. Συνταξιούχοι Αμερικάνοι αποσύρονται εδώ σε κλειστές κοινωνίες έξω από την παλιά πόλη. Φοιτητές έρχονται για να σπουδάσουν Ισπανικά στα εκατοντάδες σχολεία εκμάθησης της γλώσσας στην πόλη και για να παρελάσουν χέρι -χέρι γύρω από την κύρια πλατεία. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι Γάλλοι ή προέρχονται από την Βόρεια Αμερική αλλά αρχίζουν να καταφθάνουν και πολλοί Βρετανοί. Βολικά μικρή αλλά και θεαματικά μεγάλη η Αντίγκουα συνιστά ένα υπέροχο μέρος για να ξεκινήσει κανείς την ακαδημαϊκή του άδεια.

Τόσο μικρή χώρα, τόσα πολλά να δει κανείς. Δεν επισκέφτηκα κάποια ακτή. Δεν πήγα να δω την Λίμνη Atitlán. Αλλά πήγα στο La Reunión, ένα θέρετρο γκολφ ανηφορικά της Αντίγκουα. Δεν πήγα με όρεξη – και για ποιο λόγο θα ήθελε κάποιος, που δεν έχει χτυπήσει ποτέ στην ζωή του οποιοδήποτε είδος μπάλας, να δει ένα θέρετρο γκολφ – και εκ των υστέρων έπρεπε να ζητήσω συγγνώμη για την σχεδόν συγκαλυμμένη δυσανασχέτηση μου.

γουατεμαλα2

Η πορεία καμπυλώνει γύρω από τις πλαγιές ενός ηφαιστείου. Δυο από αυτά πλαισιώνουν την θέα, και τα τρία μοιάζουν παράξενα σαν ηφαίστεια ζωγραφισμένα από ένα μικρό παιδί, τέλειοι κώνοι που ξεπετάγονται κατευθείαν μέσα από την κατάφυτη πεδιάδα που εκτείνεται ως τον Ειρηνικό. Το ένα που βρίσκεται πίσω, το οποίο είναι ενεργό, ολοκληρώνεται από μια τουλίπα καπνού από πάνω του. Το μέρος βρίσκεται ψηλά, ο αέρας είναι λεπτός και το φως που περνά από μέσα του τόσο καθαρό που ολόκληρο το ασυνήθιστο τοπίο μοιάζει να αστράφτει. Πήραμε πρωινό στην ταράτσα κάτω από μια ψηλή σκεπή από την οποία αιωρείτω ένας ετερόκλητος κρυστάλλινος πολυέλαιος, ενώ ατένιζα την υπέροχη αυτή θέα. Το πρωινό στην Γουατεμάλα αποτελεί τελετουργία: huevos revueltos (πιο κίτρινα, πιο πικάντικα, και γενικότερα πιο νόστιμα από την ομελέτα), γλυκές σαν μέλι τηγανιτές μπανάνες, πάστα από μαύρα φασόλια με κομμάτια αλμυρού λευκού τυριού, ντόπιος καφές, ένα μεγάλο βάζο φρέσκου χυμού ανανά.

Έπειτα τραβήξαμε το δρόμο μας πάνω σε ήσυχα ηλεκτροκίνητα αμαξίδια. Τέλειες εκτάσεις πρασίνου, όχι βελούδινες όπως στην Αγγλία, αλλά άγριες και στιλπνές, τα φύλλα από το γρασίδι έμοιαζαν με λαμπερά πράσινα αγκάθια. Βάραθρα θυσανωτά με ανθισμένα δέντρα, λοφίσκοι και λίμνες και οφιοειδής κοιλάδες: το απροκάλυπτα τεχνητό τοπίο ερχόταν σε εξαιρετική αντίθεση με το υπέροχα φυσικό.

Πετάξαμε βόρεια προς το Petén, την πιο ζεστή, επίπεδη και απομακρυσμένη περιοχή, όπου οι πόλεις των Μάγια έρχονται σταδιακά και πάλι στο φως. Το τροπικό αυτό δάσος με το οικολογικά κατεστραμμένο αλλά αισθητικά υπέροχο τοπίο που έχει καταλήξει σε βοσκότοπο για βοοειδή, ένα είδος πάρκου με φοίνικες, όπου κάθε αγελάδα έχει ένα συνοδό παράνυφο με την μορφή λευκού ερωδιού. (το πουλί τρώει τα τσιμπούρια της αγελάδας, η αγελάδα βόσκοντας οδηγεί τα έντομα στο πουλί). Χαμηλοί λόφοι με πυκνή βλάστηση υψώνονται πάνω από μπλε οπαλίζουσες (ιριδίζουσες) λίμνες. Σε ορισμένες από αυτές υπάρχουν ξύλινες αποβάθρες κολύμβησης με όμορφα αχυρένια καταφύγια. Σε άλλες, σε άλλες το κολύμπι απαγορεύεται από φόβο για κροκόδειλους.

γουατεμαλα3

Πήγαμε στο Tikal, στο μεγαλύτερο και πιο πολυσύχναστο αξιοθέατο των Μάγια που δίνει ένα συγκινητικό μάθημα μέσα στην τρέλα του Ευρωκεντρισμού. Το μεγαλείο που συνιστούσε κάποτε η Ρώμη ίσα που μπορεί να συγκριθεί με τις τεράστιες αυτές πυραμίδες, του ναούς που υψώνονται σαν άγριοι δεινόσαυροι πάνω από την πανύψηλη φυλλώδη κάλυψη του τροπικού δάσους. Επισκεφτήκαμε επίσης και μικρότερα μέρη. Ο οδηγός μας για δυο μέρες ο Μπέρνι, ο στολισμένος χάντρες και αλογοουρά οικοδεσπότης μας στο ιδιωτικό καταφύγιο και κατάλυμα του Ni’tun. Ο Μπέρνι έχει περπατήσει, με τις σαγιονάρες του, για μέρες την ζούγκλα για να επισκεφτεί μέρη που εξακολουθούν να μην είναι προσβάσιμα με άλλο τρόπο. Μια φορά σχεδόν χαθήκαμε στο δρόμο προς μια από αυτές τις ακροπόλεις της ζούγκλας, αλλά τον ξαναβρήκαμε χάρη σε έναν ιππέα που μας συνάντησε κατηφορίζοντας ένα θεόστενο μονοπάτι προς μια κοιλάδα γεμάτη πεταλούδες, το ξεκούμπωτο πουκάμισο του οποίου αποκάλυπτε το περίπλοκο τατουάζ ενός ερπετού διακοσμημένου με φτερά πάνω στο άτριχο στήθος του.

Στο αστρονομικό συγκρότημα του Uaxactún, Ο Al προσπάθησε να τραβήξει φωτογραφίες στο φως του φεγγαριού, ενώ εγώ κοιμόμουν ανάσκελα στην κορυφή μιας πυραμίδας, κοιτάζοντας τα υπερφυσικά λαμπερά άστρα και προσπαθώντας να απαγορεύσω στην λέξη «τζάγκουαρ» να περάσει από το μυαλό μου. Είναι εδώ και όντως επιτίθενται. Οδηγός μας αυτή την φορά ήταν ο Carlos Vivar. Ενώ περιμέναμε τον ήλιο να δύσει πίναμε μπύρες και ταμάλες με την οικογένεια του στο συγκρότημα ευρύχωρων δωματίων από άχυρα που διατηρούν. Ο Carlos, που μεγάλωσε μιλώντας μόνο την γλώσσα των Μάγια στον μικρό αυτό οικισμό των 23χλμ από τον κοντινότερο δρόμο, έμαθε μόνος του Ισπανικά και αργότερα Αγγλικά, και σήμερα χειρίζεται τα τελευταία με μεγαλύτερη άνεση από τους περισσότερους ιθαγενείς Αγγλόφωνους. Πρόκειται για μια φυλετικά μοιρασμένη χώρα, ανάμεσα σε εκείνους που ισχυρίζονται ότι είναι εξολοκλήρου ή εν μέρει Ισπανοί, θεωρώντας τους εαυτούς τους κατάτι ανώτερους από τους «ιθαγενείς», αλλά κρίνοντας από αυτούς που γνωρίσαμε, οι Μάγιας προκαλούν τόση εντύπωση σήμερα όση και όταν έχτισαν την Tikal.

Η Aguateca, μνημείο των Μάγιας αποτέλεσε τον τελευταίο μας σταθμό. Για να το συναντήσουμε οδηγήσαμε ως το Sayaxché, μια δύσβατη και καταρρακωμένη πόλη όπου συναντιούνται ένας δρόμος και δυο ποταμοί, όπου οι γυναίκες φορούν κροσέ μπλούζες και ολόμαλλες φούστες από περίτεχνα υφασμένο ύφασμα σε σκούρες αποχρώσεις του γκρι, του μωβ, του μπλε και του άλικου και όπου κάτω από μια στέγη από φύλλα φοίνικα απολαύσαμε ένα υπέροχο γεύμα με ψητά κολοκυθάκια και μπλάνκο (blanco), ένα είδος ποταμίσιου ψαριού όπως η τσιπούρα. Κατά το υπόλοιπο της διαδρομής μας ταξιδέψαμε με βάρκα, πρώτα ανατολικά κατά μήκος του κιτρινοπράσινου ποταμού Pasión River ως τα ερείπια του Ceibal, φτάνοντας σε ένα μονοπάτι που οδηγούσε απότομα πάνω από συστρεμμένες ρίζες δέντρων μέσα στην βαθιά , σκοτεινή ζούγκλα. Τα φύλλα από τους φοίνικες αγγίζουν τα 12 μέτρα ή παραπάνω εδώ. Δημιουργώντας ένα τρομακτικό μουσικό χαλί οι αλουάπες ακολουθώντας τα βήματα των Μάγια μειώνονται και εκλείπουν. (Οι ανάγλυφα χαραγμένες στήλες κάτω από τις τεράστιες ακακίες γύρω από το τόπο μαρτυρούν τους μακρυμάλληδες σφετεριστές τους.). Έπειτα επιστρέψαμε στην βάρκα και στο φως του ήλιο, και συνεχίσαμε το ταξίδι μας για μερικές ώρες μέχρι τον ποταμό Petexbatún River, με τους κορμοράνους να τρέχουν μπροστά μας, μοναχικούς γκρι ερωδιούς να φτερουγίζουν δίπλα μας, στις τσακισμένες κορυφογραμμές πάνω από το ποτάμι, τις λαμπερές αποχρώσεις των ανθισμένων δέντρων σε κίτρινο του κίτρου και κόκκινο του γαρύφαλλου να ξεχωρίζουν δίπλα στο πράσινο.

Ένας μισοβυθισμένος κορμός δέντρου κόπηκε στα δυο και διαλύθηκε σε ένα λεπτότερο κορμό και ένα τρομακτικά γρήγορα έρποντα κροκόδειλο. Τα ψάρια σηκώνονταν τεμπέλικα, οι ψαραετοί έπεφταν πάνω τους σαν φτερωτές βόμβες. Οι πάπιες έπεφταν στο νερό για να μας αποφύγουν, ανεβοκατεβαίνοντας με κωμικό τρόπο στην επιφάνεια της λίμνης στα απόνερα μας. Περάσαμε δυο φερι, μεγάλες στεγασμένες σχεδίες με αχυρένιες οροφές, τριγυρνώντας από όχθη σε όχθη (δεν υπάρχουν γέφυρες σε αυτό το στενό). Καθώς ο ήλιος χαμήλωνε και το χρώμα του νερού άλλαζε από σμαραγδένιο πράσινο στο σχεδόν μαύρο χρώμα των φύλλων της μπανανιάς, ένα κοπάδι βοοειδών με Μπράχμα με ύβους έκανε την εμφάνισή του στα παραθαλάσσια σημεία κοντά στις όχθες, το ίδιο και οι άνθρωποι: αγόρια με μαύρα σορτσάκια τσαλαβουτούσαν, παρέες γυναικών, με τις μακριές τους φούστες βρεγμένες, να πλένονται, και να πλένουν τα μωρά και τα ρούχα τους, άντρες να ψαρεύουν από τα βαριά ξύλινα κανό τους.

γουατεμαλα4

Διανυκτερεύσαμε στο Κατάλυμα του Νησιού Chimino. Τα βήματα οδηγούν από το κεφαλόσκαλο προς μια μεγάλη βεράντα όπου φάγαμε, με πανοραμική θέα στον ποταμό πλαισιωμένο από τεράστια δέντρα από τα οποία κρέμονται Ισπανικά μούρα. Υπάρχουν και εδώ ερείπια των Μάγια, στα οποία δεν έχουν γίνει ανασκαφές, οπότε, το πρωί, καθώς οι λευκοί ερωδιοί γλιστρούσαν πάνω από το νερό συνεχίσαμε για την Aguateca, στο πιο απομακρυσμένο άκρο της λίμνης. Καθ’ όλη την διάρκεια του ονειρεμένου αυτού διήμερου ταξιδιού καταφέραμε να συναντήσουμε μόλις μία ακόμα μηχανοκίνητη βάρκα. Όταν φτάσαμε στο σημείο βρήκαμε στο κεφαλόσκαλο μονάχα έναν ψαρά. Είχαμε ολόκληρη την μεγάλη, τραγική, γεμάτη δέντρα πόλη δική μας και των μαϊμούδων. Αν θέλετε να διαλογιστείτε ανενόχλητοι από τους συνταξιδιώτες σας πάνω στα ερείπια, αν θέλετε να δείτε τουκάν (οπωροφάγα πτηνά με μεγάλο ράμφος) να ποζάρουν πάνω από ένα τεράστιο ιερό και αναρριχώμενες μαϊμούδες να μαζεύουν νωχελικά μούρα κουνώντας τις ουρές τους λίγα πόδια από το παλάτι κάπου Μεσοαμερικανού Οζυμανδία τότε πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε την Γουατεμάλα και μάλιστα σύντομα.


ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ

Στην Αντίγκουα

El Convento, 2a Avenida Norte, Antigua – 2η Λεωφόρος Βόρεια, Αντίγκουα (www.elconventoantigua.com).

Δεν είναι μοναστήρι, αλλά βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Μονή των Καπουτσίνων και την κατεστραμμένη εκκλησία της. Το μοντέρνο αυτό ξενοδοχείο-μπουτίκ δείχνει σαν να είναι αιώνων, με τις θολωτές οροφές και τις όμορφες αναγεννησιακού στιλ πόρτες και παραθυρόφυλλα. Διαθέτει κήπο και μπαρ στην οροφή με θέα στο ηφαίστειο. Τα δωμάτια είναι μεγάλα και άνετα με ανοιχτά τζάκια, ψηλά ταβάνια, αίθρια και μπάνια που μοιάζουν με αρχαία σπήλαια (αν τα αρχαία σπήλαια ήταν τόσο πεντακάθαρα και διέθεταν ντουζιέρες με μεγάλη πίεση). Το φαγητό είναι υπέροχο. Δοκίμασα κοτόπουλο με λιγωτική σος σοκολάτα -ναι. σωστά! Δίκλινα από US$147
Mesón Panza Verde, 5a Avenida Sur, Antigua (www.panzaverde.com)

Πρόκειται για ένα πραγματικά παλιό κτίριο. Τα δωμάτια αντικρίζουν το μοναστήρι, και το ρεστοράν, που επεκτείνεται από το μοναστήρι σε μια πέτρινη αίθουσα, σερβίρει πιάτα υψηλής διεθνούς κουζίνας με λίγη από την ζωντάνια της Γουατεμάλα (δηλαδή τσίλι, κόλιαντρο και λάιμ).

Δοκίμασα τεράστιες γαρίδες στο γκριλ και αβοκάντο με κρεμμώδη υφή.
Δίκλινα από US$104
La Reunión, Antigua Golf Resort (www.lareunion.com.gt).

Ένα υπέροχο μέρος (βλέπε το κύριο άρθρο). Για τους λάτρεις του γκολφ, αναμφισβήτητα, αλλά και για οποιονδήποτε που θέλει να περπατήσει ή να περιπλανηθεί με μπάγκι (buggy) σε κάποιο απομονωμένο μέρος, και να περάσει όλη την μέρα του ατενίζοντας την παγκοσμίου φήμης θέα. Υπάρχουν δωμάτια, διαμερίσματα, και ολόκληρα σπίτια (η λέξη «μπανγκαλόου» τα αδικεί). Όλα τους είναι πολύ όμορφα σχεδιασμένα: με μαύρες πισίνες, υπαίθρια ψηφιδωτά ντους στο μέγεθος ενός γκαράζ, παλαιά ξύλινα γλυπτά, υφαντά από την Γουατεμάλα σε καλόγουστες αποχρώσεις, κατάφυτες ταράτσες με υπέρδιπλα ανάκλιντρα. Και αν σας μαγέψει η υπερρεαλιστική τελειότητα αυτού του μέρους, βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την πόλη (αν αφαιρέσει κανείς την άπειρη απόσταση από την μπροστινή πύλη). Δίκλινα από US$330

γουατεμαλα5
Στο Petén

Ni’tun, κοντά σε Flores, Λίμνη Petén Itzá (www.nitun.com).

Ένα συγκρότημα από ευρύχωρα, μικρά, συνδεδεμένα μεταξύ τους αλλά ανεξάρτητα σπίτια ή διαμερίσματα πάνω από την λίμνη, με σκαλιστές, ξύλινες μάσκες στα μπάνια, κεντημένα στο χέρι ριχτάρια στα κρεβάτια και παπαγάλους, τόσο φλύαρους όσο εκείνος της συνεργάτιδας του ιδιοκτήτη Bernie Mittelstaedt, της Lorena Castillo: πρωταθλήτρια κολύμβησης, γοητευτικής και εξαιρετικής μαγείρισσας. Πρόκειται για ένα φιλόξενο, μέρος με ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία, αλλά κάτω από την εκκεντρική του εμφάνιση η καλά οργανωμένη αυτή επιχείρηση έχει μια σοβαρή οικολογική αποστολή. Τα δάπεδα, φτιαγμένα από οριζόντια κομμένους κορμούς δέντρων και οι τοίχοι από πέτρες και ξύλα αποτελούν υπόδειγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής τέχνης. Πλουσιοπάροχα γεύματα σερβίρονται έγκαιρα. Διοργανώνονται εκδρομές και θαλάσσια ταξίδια στο Flores, οι εκείνοι που αρέσκονται στο να μένουν σπίτι μπορούν να περάσουν την μέρα τους κολυμπώντας στην λίμνη. Η αίθουσα για το γεύμα είναι γεμάτη με μοναδικά και περίεργα αντικείμενα: ένας εγκέφαλος κοραλιών στο μέγεθος κεφαλής, ξυλόγλυπτες μαϊμούδες, παλιούς χάρτες και βιβλία και φανταχτερά λουλούδια στο κοινό τραπέζι, που ευνοεί τις συζητήσεις. Το φαγητό είναι εξαίσιο όπως και το κρασί, αλλά το καλύτερο μέρος είναι όταν εμφανίζεται μετά το γεύμα ο Μπέρνι με το ρούμι. Τα Casitas ξεκινούν από US$190

Jungle Lodge, Tikal ( www.junglelodgetikal.com). Το ξενοδοχείο αυτό διαθέτει μια όμορφη πισίνα αλλά κανείς έρχεται εδώ επειδή οι επισκέπτες μπορούν να περιπλανηθούν στο Tikal πριν την άφιξη των τουριστικών γκρουπ και να έχουν την επιβλητική πόλη των Μάγια όλη δική τους. Τα δίκλινα ξεκινούν από US$86

Chimino’s Island Lodge, Petexbatún Lagoon, near Sayaxché (www.chiminosisland.com). Ένα όμορφο μέρος που θυμίζει ζούγκλα, από μίλια μακριά, χτισμένο άγαρμπα στην κορυφή ενός αρχαίου συνοικισμού των Μάγια σε ένα νησί μιας πανέμορφης λίμνης. Καταφθάνει κανείς με βάρκα και κοιμάται πρακτικά έξω σε μπανγκαλόου φτιαγμένα από ξύλινους σκελετούς και προστατευτικά, υπενδεδυμένα με άκοπη πέτρα για λόγους απομόνωσης. Από το ντους μπορεί κανείς να ατενίσει την λίμνη υπό το φως των αστεριών. Υπάρχουν υπέροχα μνημεία σε μικρή απόσταση με την βάρκα, υπέροχες ευκαιρίες παρακολούθησης πτηνών, πελώρια δέντρα γεμάτα με Ισπανικά μούσκλα, η συναρπαστική εμπειρία της σχεδόν υπαίθριας διαμονής στην ζούγκλα χωρίς καμία από τις συνακόλουθες ενοχλήσεις, χειροποίητα έπιπλα φτιαγμένα από ντόπιους στο νησί, μια σκεπαστή ταράτσα με αιώρες έτοιμες για ξεκούραση. Και τέλεια ηρεμία. Δίκλινα από US$220, πλήρης διατροφή.

ΦΑΓΗΤΟ

Τα καλύτερα γεύματα

Πρωϊνό στο μικρό αεροδρόμιο κοντά στο Flores ( σε αντίθεση με τα υγρά κρουασάν στο Χίθροου):  ένα μεγάλο πιάτο από φρούτα, με ανανά, πορτοκάλι, πεπόνι, μπανάνα, ακτινίδιο, παπάγια, μάγκο, μήλο, τριμμένη καρύδα και άγριο μέλι, το οποίο απολαμβάνει κανείς υπαίθρια στην σκιά ενός κοκοφοίνικα και μιας μπουκαμβίλιας.

Πικνικ με γεύμα προετοιμασμένο για εμάς από το κατάλυμα στο Ni’tun, και σερβιρισμένο σε κινέζικα πιάτα δίπλα από μια λίμνη με κροκόδειλους κάτω από τα ερείπια της Yaxhá: καρπάτσιο ψαριών από την λίμνη με χυμό από λεμόνι, μαζί με κάππαρη και τσίλι, φρατζόλες καλαμποκίσιου ψωμιού, πίτες και σαλάτα και ένα μπουκάλι Χιλιανό λευκό οίνο.

Γεύμα στο Chimino πάνω σε μια ξύλινη ταράτσα με θέα την λίμνη. Το απαλό άγγιγμα της θάλασσας πάνω στην αποβάθρα είναι ο μόνος ήχος που θα ακούσετε έως ότου οι αλουάπες αρχίσουν να ουρλιάζουν δικαιώνοντας την ονομασία τους. Η σούπα από κουνουπίδι ήταν ο παραδοσιακός τρόπος έναρξης ενός γεύματος σε τόσο μεγάλη απόσταση από το σπίτι. Για να ακολουθήσει, φρέσκια (πιασμένη μόλις) τηγανιτή τιλάπια, ψητά κολοκύθια και κόκκινες πιπεριές, φλογερή σως και λιωμένες Μεσοαμερικάνικες πατάτες, με κρεμμώδη υφή.

Η καλύτερη γεύση που δοκίμασα ήταν σμούθι από παπάγια στο Ni’tun, σε ένα κύπελλο τόσο μεγάλο που χρειάστηκε να το κρατάω και με τα δυο μου χέρια.

ΑΓΟΡΕΣ

Οι Μάγια υφαίνουν ακόμα τα δικά τους υπέροχα ρούχα. Όλα έχουν σχέδια, χρωματικά ποικίλουν από λεπτούς συνδυασμούς του μωβ και του σάπιου μήλου ή του γήινου κόκκινου και του κιτρινόμαυρου, μέχρι πληθωρικές αντιθέσεις έντονων χρωμάτων. Τα ψώνια αποτελούν διασκέδαση, ειδικά σε αγορές ή μέρη όπως το Nim Po’t (www.nimpot.com) στην Αντίγκουα, σε καταστήματα και μουσεία λαϊκής τέχνης. Οι τοίχοι είναι διακοσμημένοι με παραδοσιακά υφάσματα (huipils), τετράγωνα κομμάτια υφάσματος που οι γυναίκες των Μάγια κεντούσαν περίτεχνα για χρόνια, και φορούσαν σαν μπλούζες. Εκεί αγόρασα ένα όμορφο βαμβακερό φουλάρι, στο κόκκινο χρώμα του γαρύφαλλου με ρίγες στο μπλε του παγονιού και έντονο κίτρινο και γέλασα με μια καρέκλα στο σχήμα του Χριστού, με το γενειοφόρο πρόσωπο του θλιμμένο, αλλά καθισμένο φιλόξενα με τας χείρας στα ισχία. Είναι μια πραγματικά Χριστιανική χώρα, μια από εκείνες που μπορεί κανείς να καθίσει στα πόδια του Μεσσία.

Στο υπέροχο μαγαζί με είδη λαϊκής τέχνης στο κατάλυμα της ζούγκλας, στο Tikal, αγόρασα μια δερμάτινη τσάντα στο μέγεθος του λαπ τοπ και ένα ριγέ μουσαμά σε κόκκινο, ώχρα και κιτρινόφαιο, και μια απομίμηση περγαμηνής, καθώς και ένα ζευγάρι παπούτσια με κόκκινες και άσπρες ρίγες, που θα φοράω όλο το καλοκαίρι.

Στο El Remate, μια πόλη κατά μήκος της ακτής της Λίμνης Petén Itzà, θα μπορούσα να μείνω όλη την βδομάδα, κολυμπώντας στην λίμνη και επισκεπτόμενος το μαγαζάκι με είδη λαϊκής τέχνης στο ξενοδοχείο El Muelle (www.elmuellehotel.com), όπου αγόρασα ένα σφαιρικό μαύρο και μπεζ μπολ από την Ονδούρα με ένα πληθωρικό σχέδιο με σαύρες, και μια ροζ τσάντα για ένα βράδυ φτιαγμένη από σχεδόν βαμβακερό ύφασμα, φτιαγμένη στο χέρι, με σειρές λαμπερών πουλιών.

Στο αεροδρόμιο της Γουατεμάλα, τα μαγαζιά λαϊκής τέχνης είναι εκπληκτικά ωραία. Αγόρασα άλλη μια τσάντα για τον ώμο και μια βαλίτσα, και οι δυο με ρίγες. Εύχομαι μόνο να είχα αγοράσει περισσότερα.

ΤΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ

Άνετα παπούτσια Η εξερεύνηση των πόλεων των Μάγιας περιλαμβάνει περπάτημα για μίλια και αναρρίχηση σε ερείπια. Ακόμα και αν ακολουθήσετε πιστά τα μονοπάτια θα εξακολουθήσετε να πρέπει να διασχίσετε ανηφόρες και κατηφόρες, να συναντήσετε βράχους και ρίζες δέντρων και να αναρριχηθείτε σε κάνα δυο ναούς. Ακόμα και αν βρίσκεστε σε καθιστικές διακοπές μόνο για ψώνια και καφέ, κάθε δρόμος στην Αντίγκουα είναι λιθόστρωτος, οπότε αφήστε τα τακούνια σας σπίτι.

Guatemala Moon Handbook, που περιέχει όλες τις πρακτικές πληροφορίες που χρειάζεστε, καθώς και πολλές πληροφορίες σχετικά με τον πολιτισμό των Μάγια και τον πρόσφατο εμφύλιο πόλεμο.

Αντικουνουπικό


Η ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΓΟΥΑΤΕΜΑΛΑ

Η British Airways πετά από το Χίθροου στην πόλη της Γουατεμάλα μέσω Μαϊάμι.

Η Iberia πετά εκεί μέσω Μαδρίτης.

Οι Cazenove + Loyd (www.cazloyd.com) προσφέρουν ένα ταξίδι για οχτώ ημέρες και νύχτες στην Γουατεμάλα από 4,640€ το άτομο. Στην τιμή περιλαμβάνονται δυο νύχτες με ημιδιατροφή στο El Convento στην Αντίγκουα, τρεις νύχτες με ημιδιατροφή στο Ni’tun, μια νύχτα με ύπνο και πρωϊνό (B&B) στο Jungle Lodge στο Tikal, και μια νύχτα με πλήρη διατροφή στο Chimino’s Island Lodge, καθώς και πτήσεις επιστροφής από το Ηνωμένο Βασίλειο στην Γουατεμάλα με την Iberia, όλες τις εγχώριες πτήσεις με την TACA Airlines, όλες τις μεταφορές και τους ιδιωτικούς οδηγούς.

Διάρκεια Ταξιδίου Οι πτήσεις από Λονδίνου διαρκούν περίπου 13 μισή ώρες, συμπεριλαμβανομένων των μετεπιβιβάσεων στο Μαϊάμι ή στην Μαδρίτη.


Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΟΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΕ
Κατά την διάρκεια ξηρών εποχών, μεταξύ Νοεμβρίου και Μαΐου.

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 10.0/10 (3 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Αννόβερο | Πληροφορίες για το ταξίδι σας στο Αννόβερο, Γερμανία

Friday, December 6th, 2013

Αννόβερο

Αννόβερο, Ένα Μικρό διαμάντι
Η πρωτεύουσα της Κάτω Σαξονίας φιλοξενεί εκδηλώσεις παγκόσμιου ενδιαφέροντος και καμαρώνει για ένα πλήθος από αξιοθέατα.

Αν και ο πληθυσμός της είναι μόλις μισό εκατομμύριο, η πόλη της βόρειας Γερμανίας είναι πολύ δημοφιλής στους επιχειρηματικούς κύκλους, λόγω της Hannover Messe, της μεγαλύτερης βιομηχανικής έκθεσης στον κόσμο, και της CeBIT, της μεγαλύτερης έκθεσης τεχνολογίας, οι οποίες φιλοξενούνται εδώ. Όμως, η διασκέδαση και η αναψυχή κατέχουν εξέχουσα θέση: το Oktoberfest της, για παράδειγμα, συγκαταλέγεται στα τρία μεγαλύτερα του κόσμου, ενώ το λούνα παρκ Schützenfest, με την επιβλητική Παρέλαση των Σκοπευτών, ψυχαγωγεί κάθε καλοκαίρι μικρούς και μεγάλους. Το φυσικό περιβάλλον του Tiergarten, ενός δάσους με ελάφια και αγριογούρουνα, που υπήρξε τόπος κυνηγιού, προσφέρεται για εκδρομή, ενώ περισσότερη αίσθηση καλοκαιριού προσφέρει η τεχνητή λίμνη Maschsee, όπου μπορείτε να κάνετε θαλάσσια σπορ και να παρακολουθήσετε από συναυλίες μέχρι φεστιβάλ μαγειρικής. Μην παραλείψετε να περπατήσετε στους δημοφιλείς μπαρόκ κήπους Herrenhausen, που φέτος εμπλουτίστηκαν με το Palace Museum (Herrenhäuser Str. 4, τηλ. +49-511.168.340.00): η έκθεση «Palaces and Gardens in Herrenhausen – from the Baroque to the Modern Day» που το εγκαινιάζει θα σας μάθει τα πάντα για την αρχιτεκτονική κήπων.

Για μια καλή δόση από σύγχρονη τέχνη επισκεφτείτε το μουσείο Sprengel (www.sprengel-museum.com). Όσο για τις βόλτες στο ιστορικό κέντρο της πόλης, δίπλα στον ποταμό Λάινε, έχετε έτοιμη την κάμερά σας για να απαθανατίσετε το Νέο και το Παλιό Δημαρχείο, τη νεογοτθική εκκλησία Marktkirche και στιγμιότυπα στον πολύχρωμο πεζόδρομο Bahnhofstrasse, ο οποίος συνδέει τον κεντρικό σταθμό με την πλατεία Kröpcke, το σημείο συνάντησης ντόπιων και τουριστών.

 

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Μπέλφαστ, μια πόλη που έχει πολλά να προσφέρει.

Monday, November 25th, 2013

Μπέλφαστ--Belfast

Το Belfast βρίσκεται στα βορειοανατολικά στο νησί της Ιρλανδίας, μια πόλη γεμάτη ιστορία που έχει πολλά να προσφέρει σε κάθε τουρίστα, με πολλά αξιοθέατα και μνημεία.

Η περιοχή του Μπέλφαστ θα μπορούσε να είναι μια απο τις παλαιότερες στο νησί, δεδομένου ότι έχει αρχαιολογικούς χώρους με ιστορία πάνω από 5000 ετών. Η ίδια η πόλη άρχισε να αποκτά σημασία από τον δέκατο έβδομο αιώνα και κατά τη διάρκεια των επόμενων αιώνων, συνέχισε να αναπτύσσεται οικονομικά μέχρι που έγινε η μεγαλύτερη πόλη της Ιρλανδίας μέχρι τον εικοστό αιώνα, κυριώς χάρη στα ναυπηγεία της και τον θαλάσσιο εμπορικό σταθμό.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν σε ένα από τα ναυπηγεία της, απ’όπου το πιο διάσημο πλοίο όλων των εποχών αναχώρησε : ο Τιτανικός , ο οποίος το μοιραίο πρωί της 15ης Απριλίου του 1912 βυθίστηκε στο περθενικό του ταξίδι.

Προς τιμήν αυτού του πλοίου-θρύλου και για όλες τις ιστορίες αναφορικά με αυτό, στις 31 Μάρτιου 2012 χτίστηκε το Titanic Belfast , ενα εξάοροφο μουσείο – μνημείο που παρουσιάζει τη σύντομη ζωή αυτού του γίγαντα της θάλασσας. Ανάμεσα σε πολλά περίεργα που μπορείτε να δείτε στο μουσείο θα έχετε την ευκαιρία να δείτε σε πραγματικό χρόνο τα ερείπια του Τιτανικού μέσω ενός δικτύου καμερών που μεταδίδουν ζωντανά από τον βυθό σε βάθος 4.000 μέτρων.

Στη δεκαετία του ’70  το Μπέλφαστ είδε επίσης πολλές βίαιες συγκρούσεις μεταξύ καθολικών που ήθελαν την ανεξαρτησία τους και τους προτεστάντες που ήταν πιστοί στην αγγλική κυβέρνηση .

Σήμερα οι βίαιες συγκρούσεις δεν υπάρχουν πια, έτσι όσοι επισκέπτονται το Μπέλφαστ δεν διατρέχουν κανένα κίνδυνο. Ωστόσο, δεν συνιστάται οι ομιλίες για πολιτική, επειδή εξακολουθεί να υπάρχει κάποια αντιπαλότητα μεταξύ των δύο τμημάτων του πληθυσμού.

Ένα μέρος που αξίζει να επισκευθείτε είναι το κάστρο του Μπέλφαστ, ένα όμορφο κτίριο που χτίστηκε το 1870 από αμμόπετρα με χαλαζία και που που βρίσκεται στο Cave Hill . Αξίζει επίσης να επισκεφθείτε το Albert Memorial Clock Tower, που χτίστηκε το δέκατο ένατο αιώνα, στη μνήμη του αείμνηστου Πρίγκιπα Αλβέρτου.

Είναι επίσης σημαντικό να επισκεφθείτε το δημαρχείο του Μπέλφαστ, το οποίο χάρη στο σχεδιασμό του, έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της εικόνας της πόλης και κοντά σε αυτό βρίσκεται επίσης η εμπορική και τουριστική περιοχή της πόλης.

Αν πάτε στην Ιρλανδία θα πρέπει να επισκεφθείτε αυτή τη σημαντική πόλη γεμάτη ιστορία και μην ξεχάσετε  να απολαύσετε μια παγωμένη Guiness σε καποια ιστορική παμπ της πόλης.

Πώς να Πάτε:
Αεροπορικώς μέχρι το Λονδίνο (Aegean, Olympic Air, Easyjet, British Airways) και απο εκεί πτήση για Μπέλφαστ με την British Airways, Ryanair, AirLingus, κάντε κράτηση τώρα

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Βενετία: Πλωτή Αρχοντική Πολιτεία

Tuesday, November 12th, 2013

Βενετία

Βενετία: Πλωτή Αρχοντική Πολιτεία
Οι καλύτερες διευθύνσεις για να ανακαλύψετε την αυθεντική εκδοχή της πόλης των δόγηδων.

Πού να φάτε

Osteria Da Fiore: Αν και η φήμη του έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, στην κουζίνα δεν βρίσκεται κάποιος σεφ με αστέρια Michelin, αλλά η σύζυγος του ιδιοκτήτη, η ποία μαγειρεύει παραδοσιακή βενετσιάνικη κουζίνα. Το μενού αλλάζει διαρκώς, αλλά κάποια πιάτα, όπως το fritto misto (κλασικό ιταλικό πιάτο με κομματάκια από κρέας, θαλασσινά και λαχανικά βουτηγμένα σε βούτυρο και τηγανισμένα σε ελαιόλαδο) παραμένουν σταθερά. (www.dafiore.net)

Fiaschetteria Toscana: Στην καρδιά της πόλης, μόλις μερικά μέτρα από τη γέφυρα Rialto, βρίσκεται το εστιατόριο της οικογένειας Busatto. Τυπικά βενετσιάνικο, με εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους (έξω έχει ένα εκπληκτικό πηγάδι του 16ου αιώνα). Η κάβα κρασιών του περιλαμβάνει την αφρόκρεμα του ιταλικού αμπελώνα (με περίπου 500 ετικέτες από 150 διαφορετικούς παραγωγούς), ενώ τα υλικά της κουζίνας είναι όλα ντόπια. (www.fiaschetteriatoscana.it)

Hosteria Al Vecio Bragosso: Bragosso είναι ένας τύπος βενετσιάνικης βάρκας που χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι ψαράδες, σαν αυτή μέσα στην οποία βρίσκεται η συγκεκριμένη ψαροταβέρνα, μία από τις καλύτερες στην πόλη. Τα καλύτερα του μενού είναι το φρέσκο ψάρι, όπως οι σαρδέλες μαριναρισμένες με κρεμμύδια, ξίδι και κουκουνάρι, το ψητό χέλι και το καλαμάρι, ενώ υπάρχουν και παραδοσιακά μαγειρευτά πιάτα. (www.alveciobragosso.com)

La Caravella: Άνοιξε στις αρχές της δεκαετίας του ’60, εκεί όπου βρισκόταν το περίφημο Ciro’s Βar (που αναφέρεται στα βιβλία της Σιμόν ντε Μποβουάρ). Είναι γνωστό για την υψηλής ποιότητας κουζίνα του, αλλά και για τη μοναδική του διακόσμηση, που μοιάζει με το εσωτερικό ενός παλιού καραβιού. Το μενού περιλαμβάνει τόσο επιλογές από ψάρια όσο και από κρέατα, όλα διαλεγμένα από τους καλύτερους ντόπιους παραγωγούς. (www.restaurantlacaravella.com)

Για καφέ και ποτό

Florian: Ιστορικό καφενείο της Ιταλίας, άνοιξε το 1760 απέναντι από τη βασιλική του Αγίου Μάρκου και υπήρξε το αγαπημένο σπουδαίων διανοουμένων του 19ου αιώνα, από τον Λόρδο Βύρωνα, τον Γκαίτε και τον Μαρσέλ Προυστ μέχρι τον Τζέιμς Τζόις και τη Γερτρούδη Στάιν. (www.caffeflorian.com)

Quadri: Έτερο ιστορικό καφενείο, επίσης στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, που άνοιξε το 1775. Σταντάλ, Βάγκνερ και Μπαλζάκ ήταν συχνοί πελάτες του. (San Marco 120, piazza San Marco, τηλ. +39-041.522.2105)

La Piscina: Βρίσκεται μέσα στο ομώνυμο ξενοδοχείο, με υπέροχη θέα στο κανάλι. Παραγγείλτε ένα Aperol Spritz, το κλασικό απογευματινό απεριτίφ των Ιταλών. (Dorsoduro 782, τηλ. +39-041.520.6466)

Η άφιξη για την οποία συζητούν όλοι

Aman Canal Grande: Ένα καταπληκτικό παλάτι του 16ου αιώνα, το Palazzo Papadopoli, μεταμορφώθηκε σε ένα υπερ-πολυτελές ξενοδοχείο. Άνοιξε τις πόρτες του στις αρχές Ιουνίου, ενώ οι επισκέπτες μπορούν να το προσεγγίσουν μόνο με πλεούμενο. Τα 24 δωμάτιά του έχουν fresco στους τοίχους, τα έπιπλα είναι λιτά και μοντέρνα, ενώ οι κήποι του (από τους ελάχιστους ιδιωτικούς σε όλη τη Βενετία) είναι κατάφυτοι από αιωνόβια δέντρα και αμέτρητα είδη λουλουδιών. Το εστιατόριο, που έχει θέα σε όλο το Grand Canal, μπήκε αμέσως στη λίστα των καλύτερων της πόλης. Σερβίρει ιταλική και ασιατική κουζίνα. (www.amanresorts.com/amancanalgrandevenice/)

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 8.0/10 (2 votes cast)
FacebookTwitterGoogle+Pinterest

FacebookTwitterGoogle+Pinterest