Η Norwegian Air Shuttle στις 26 Ιουνίου, θα ξεκινήσει πτήσεις απο τη Στοκχόλμη (Arlanda) προς Ηράκλειο με μία εβδομαδιαία πτήση. Η Norwegian θα έχει τώρα δύο προορισμούς στην Κρήτη, τα Χανιά και το Ηράκλειο. Εκτός από την νέα διαδρομή στην Κρήτη αύξησε τον αριθμό των πτήσεων προς Τελ Αβίβ, Λάρνακα και Ρίγα.
Εξερευνήστε μια πόλη γεμάτη ζωντάνια μέρα και νύχτα. Ταξιδέψτε με την Emirates από Αθήνα προς Ταϊπέι μέσω Ντουμπάι από 668 Ευρώ στην Οικονομική Θέση.
Απολαύστε γκουρμέ κουζίνα με τη φιλική εξυπηρέτηση από το πολυεθνές πλήρωμα καμπίνας καθώς και τα 1.600 κανάλια του συστήματος ice με τη νέα μεγάλη ψηφιακή οθόνη που διατίθενται σε όλες τις θέσεις στην πτήση σας προς Ταϊπέι.
Ισχύει για κρατήσεις έως 30 Απριλίου 2014 και για ταξίδια που θα πραγματοποιηθούν από 10 Φεβρουαρίου έως 30 Απριλίου 2014.
Το Ανόι έχει ως στόχο να υποδεχθεί 15 εκατομμύρια εγχώριους τουρίστες και 2,8 εκατομμύρια ξένους επισκέπτες κατά τη διάρκεια του 2014.
Για την εκπλήρωση των στόχων αυτών – που είναι κατα 10% υψηλότερη από τις αφίξεις του 2013 – η πρωτεύουσα του Βιετνάμ θα επεκτείνει την διαφημιστική προώθηση στις αναδυόμενες αγορές συμπεριλαμβανομένων, Κορέας, της Κίνας, της Ιαπωνίας, της Πολωνίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας.
Η πόλη έχει ήδη προγραμματίσει να καθιερώσει ενα τοπικό τουριστικό Φεστιβάλ υπο την αιγίδα του Υπουργείου Τουρισμού του Βιετνάμ εστιάζοντας να προσελκυσει επισκέπτες που ενδιαφέρονται για την πολιτιστική κληρονομιάς. Ο συνδιασμός πολιτισμού και περιηγήσεις σε τουριστικά θέρετρα αναμένεται να τονωσεί την ζήτηση των επισκεπτών απο το εξωτερικό.
Το Ανόι, το οποίο είναι ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της Ασίας, θέλει να μετατρέψει τον τουριστικό τομέα ωστε να λειτουργήσει ως ασπίδα προστασίας για την οικονομία.
Ο στόχος για το 2020, είναι να δεχθεί 3,2 εκατομμύρια αφίξεις απο το εξωτερικό και 20 εκατομμύρια ντόπιους τουρίστες.
Τα έσοδα από τον τουρισμό αναμένεται να υπερβούν τα VND43, 000 δις το 2020.
Η Boeing, ολοκήρωσε το πρώτο Boeing 787 Dreamliner βασισμένο στο ποσοστό παραγωγής 10 αεροσκάφη ανά μήνα. Το αεροσκάφος, 787-8 το οποιο είναι το 155o Dreamliner της εταιρείας, θα παραδοθεί στην International Lease Finance είδους για λειτουργία εκ’μέρους της AeroMexico.
Το νέο, 10 ανά μήνα ποσοστό παραγωγής είναι το υψηλότερο μέχρι σήμερα για διόροφο τύπο αεροπλάνου. Το πρόγραμμα κατασκευής του 787 έχει αυξήση τρείς φορές τον ρυθμό παραγωγής σε μόλις ένα χρόνο.
Η Boeing συναρμολογεί και παραδίδει τα 787 σε δύο περιοχές: στο Everett στην Ουάσινγκτον και στο Βόρειο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας.
Μέχρι σήμερα, 115 αεροσκάφη τύπου 787 έχουν παραδοθεί σε 16 πελάτες. Το πρόγραμμα έχει 1.030 συνολικές παραγγελίες από 60 πελάτες σε όλο τον κόσμο.
Αυτό το αεροπλάνο θα είναι το τέταρτο 787 που θα λειτουργεί η AeroMexico και θα χρησιμοποιηθεί για το δρομολόγιο Μεξικό – Λονδίνο Heathrow της εταιρείας.
Υπάρχει κανείς που να μην γνωρίζει αυτό το στολίδι της ιταλικής αρχιτεκτονικής; Πιθανώς ένα από τα πιο φωτογραφημένα μέρη σε όλη τη χώρα είναι η επονομαζόμενη « Παλαία Γέφυρα » . Βρίσκεται στην πόλη της Φλωρεντίας στην Τοσκάνη, τη γενέτειρα της ιταλικής αρχιτεκτονικής, μια πόλη γεμάτη ρομαντισμό και παράδοση. Ενώνει τις δύο όχθες του ποταμού Άρνο, μήκους 41 χιλιομέτρων, το οποίο καταλήγει μέσα στην πόλη της Πίζας .
Γιατί αυτή η γέφυρα αξίζει να μπεί στην κατηγορία μας στις γέφυρες του κόσμου; Είναι αλήθεια ότι αυτή είναι μια πολύ παλιά γέφυρα, που χρονολογείται τουλάχιστον από το 1333. Τέσσερα στοιχεία που ίσως δεν γνωρίζετε :
Το πρώτο έχει να κάνει με την ημερομηνία κατασκευής. Είναι εντελώς άγνωστη, διότι, όπως και σε πολλές άλλες αρχαίες γέφυρες, η άρχικη της μορφή ήταν από ξύλο φτιαγμένη από τους Ρωμαίους, η οποία υστερα καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε πολλές φορές μεχρι να πάρει την σημερινή της μορφη.
Ένα άλλο ενδιαφέρον γεγονός είναι οτι πάνω στην γέφυρα βρίσκονταν πολλά μαγαζία (μικρά καταστήματα) όπου πώλουσαν σουβενίρ και δίαφορα αλλα αντικείμενα. Λίγες γέφυρες έχουν την τιμή να φιλοξενούν τέτοιές εμπορικές συναλλαγές. Φαίνεται ότι όλη αυτή η δραστηριότητα ξεκίνησε λίγο μετά την ολοκλήρωση της, επειδή ήταν ένα αφορολόγητο μέρος για τους εμπόρους. Χάρη σε αυτήν την πρωτότυπη δραστηριότητα, ο όρος πτώχευση μάλλον επινοήθηκε στη Φλωρεντία, διότι όταν ένας έμπορος δεν μπορούσε να πληρώσει τα χρέη του, οι στρατιώτες ήταν υπεύθυνοι να τον ρίξουν από τη γέφυρα και να σπάσουν το τραπέζι με τα εμπορεύματα του.
Απο ιστορικά στοιχεία, φαίνεται ότι η συντεχνία που άκμασε περισσότερο στην γέφυρα ήταν αυτη των κρεοπωλών .Το γεγονός που έδειωξε τους κρεοπώλες από τη γέφυρα ήταν η κατασκευή του Vasari Corridor, μια ανυψωμενη πλατφόρμα που έκανε χρήση της γέφυρας για τη σύνδεση του Palazzo Vecchio με το Palazzo Pitti. Φαίνεται ότι ο Δούκας ο οποίος ανέθεσε την δημιουργία αυτη δεν του άρεσε μια τέτοια δραστηριότητα, έτσι στο τέλος οι κενοί πάγκοι τελικά γέμισαν απο κοσμηματοπωλεία.
Η Air Serbia θα ξεκινήσει πτήσεις προς έξι νέους προορισμούς στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.
Οι νέες πτήσεις θα ξεκινήσουν δρομολόγια προς Βηρυτό (Λίβανος), Βουδαπέστη (Ουγγαρία), Σόφια (Βουλγαρία) και Βάρνα (Βουλγαρία) στις 30 του Μαρτίου του 2014, ενω στις 29 Μαϊου θα ακολουθήσουν πτήσεις προς το Κίεβο (Ουκρανία) και την Βαρσοβία (Πολωνία).
Τα νέα δρομολόγια θα αυξήσουν τον συνολικό αριθμό προορισμών της Air Serbia σε 35, με ένα ποσοστό αύξησης 20% σε σύγκριση με τον σημερινό αριθμό.
Η Air Serbia θα πρεσφέρει καθημερινά δρομολόγια προς Βουδαπέστη, Κίεβο, Σόφια και Βαρσοβία, ενώ η Βηρυτός και η Βάρνα θα εξυπηρετούνται με τρεις εβδομαδιέες πτήσεις η οποίες θα γίνουν καθημερινές απο τον Ιούνιο του 2014.
Τα δρομολόγια προς Κίεβο, Βαρσοβία και στη Βηρυτό θα πραγματοποιούνται με αεροσκάφη τύπου Airbus A319, ενω προς Βουδαπέστη, Σόφια και Βάρνα με ATR 72 (πρώην Jat Airways αεροσκάφοι).
Η Aeroflot Group ( Aeroflot Russian Airlines), απο τις 30 Μαρτίου θα αναλάβει τον πλήρη έλεγχο της ρώσικης αεροπορικής εταιρείας Rossiya Airlines ( βάση στην Αγία Πετρούπολη ). Σύμφωνα με ανακοίνωση της Aeroflot αυτό το βήμα ” συνεχίζει τη διαδικασία της επιτυχούς ενσωμάτωσης των θυγατρικών που αποκτήθηκαν από την Aeroflot State Corporation Rostec το 2011 . ”
Από τις 30 του Μάρτη του 2014 όλες οι πτήσεις που εκτελούνται από την Rossiya Airlines θα μεταφερθούν στον κωδικό IATA της Aeroflot ( SU ) και ο κώδικος της Rossiya Airlines ( FV ) θα σταματήσει να χρησιμοποιείτε .
Η υπόθεση του εμπορικού ελέγχου σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα προς την πλήρη ένταξη της Rossiya στον Όμιλο της Aeroflot και αναμένεται να αποφέρει πρόσθετα έσοδα από την πώληση πτήσεων που εκτελούνται από τις θυγατρικές της Aeroflot μέσω περισσότερων από 200 συμφωνιών συνεργασίας αεροπορικών εταιριών που ανήκουν στον Ομίλο , ενισχύοντας περαιτέρω την οικονομική θέση της Aeroflot.
H Rossiya ιδρύθηκε το 1992 και στο παρελθόν άνηκε στη ρωσική κυβέρνηση ως κρατική αεροπορική εταιρεία. Δεν είναι σαφές αυτή τη στιγμή εαν η Rossiya θα παραμείνει ξεχωριστή αεροπορική εταιρεία μεσα στον Όμιλο Aeroflot ή θα ενσωματωθεί σε κάποιο βαθμό με το brand της Aeroflot .
Η Austrian Airlines θα επαναφέρει τα δρομολόγια στην ιρανική πρωτεύουσα, Τεχεράνη, από τις 11 του Μάρτη του 2014 και μετά, ανάλογα με την τελική απόφαση – για την ημερομηνία – της τοπικής ρυθμιστικής αρχής. Οι πτήσεις θα εκτελούνται πέντε φορές την εβδομάδα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της εταιρείας, χρησιμοποιώντας αεροσκάφος τύπου Airbus A320 ή A319, τα δρομολογία θα εκτελούνται με αριθμό πτήσης OS 871/2. Αεροπορικά εισιτήρια θα είναι διαθέσιμα για κράτηση απο 15 Ιανουαρίου 2014 και μετά. Η Austrian εξυπηρετεί την πρωτεύουσα του Ιράν από το 1984.
Η Austrian Airlines απέσυρε όλες τις πτήσεις προς Τεχεράνη από το πρόγραμμά της τον Ιανουάριο του 2013 για εμπορικούς λόγους.
Οι ακόλουθες ώρες πτήσεων θα ισχύουν από τις 11 Μαρτίου 2014 και μετά (τοπική ώρα):
OS871 Βιέννη – Τεχεράνη 20:10 – 03:00
OS872 Τεχεράνη – Βιέννη 03:55 – 06:00
Για τους έλληνες ταξιδίωτες που θέλουν να επισκεύτουν το Ιράν αυτά ειναι καλά νέα δεδομένου οτι για το ταξίδι Αθήνα – Τεχεράνη (μέσω Βιέννης) θα ανακοινωθούν ειδικοί ναύλοι σε μια προσπάθεια της Austrian να «κλέψει» κίνηση απο τις Qatar Airways και Turkish Airlines που αυτην τη στιγμη κυριαρχούν στο συγκεκριμένο δρομολόγιο.
Αγαπητοί ταξιδιώτες, οπως πάντα, δημοσιεύουμε για σας, όχι μόνο ειδήσεις, ταξιδιωτικά νέα και χρήσιμες πληροφορίες, αλλά και τις ιστορίες των συντακτών μας και αναγνωστών μας, απο τα ταξίδια τους. Σήμερα θα σας φέρουμε μια ταξιδιώτικη ιστορία απο απο τις «Χριστουγεννιατικες διακοπές» στην ανεξερεύνητη πρωτεύουσα του Ιράν – την Τεχεράνη. Οι ανταποκριτές μας θα μοιραστούν μαζί σας τις εμπειρίες, τις παρατηρήσεις και τις συμβουλές τους για το επόμενο ταξίδι σας στην Τεχεράνη.
Η πτήση της Belavia μας φέρνει στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Τεχεράνης Imam Khomeini (IΚΑ), το αεροδρόμιο κατασκευάσμενο μόλις το 2005 λαμβανει όλες τις εγχώριες και διεθνεις πτησεις και αποτελεί την κύρια πύλη για την είσοδο στο Ιράν. Το αεροδρόμιο είναι τεράστιο, όλα ειναι πολύ οργανωμένα και δεν θα δυσκολευθείτε να βρείτε τον δρόμο για την παραλαβή των αποκευών σας αφου πρώτα περάσετε απο τον ελεγχό τον διαβατηρίων. Προετοιμαστείτε για αναμονη περίπου μιας ώρα για τον έλεγχο καθως υπαρχουν μονο δυο σειρές για διαβατηρία ξένων υπηκοων και σε αυτές μαζί με τους ξένους περιμένουν και Ιρανοί. Έαν εχετε ήδη βιζα πριν απο την αφιξη σας στο αεροδρομιο (κατι που συνισταται) ο ελεγχος θα ειναι τυπικος και δεν θα εχετε καποιο προβλημα κατα την διαρκεια του ελεγχου, γενικα οι Ιρανοι ειναι πολυ φιλικοι με τους ξενους και προσπαθουν να βοηθησουν σε οτιδηποτε προκυψει. Για πληροφορίες σχετικά με την απόκτηση βίζας για το Ιράν θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες στην σελίδα μας:
http://www.aeroporika.gr/traveller-guide/index_visa.htm#8
Μετα την παραλαβη των αποσκευων σας θα χρειαστει να αλλαξετε χρηματα για να παρετε ταξι ή λεωφορειο για το κεντρο την πολης. Στις αφιξεις θα βρειτε ενα ανταλακτηριο (currency exchange) αλλα η ισοτιμια δεν ειναι καλη, ωστοσο στον επανω οροφο (στις αναχωρησεις) υπαρχει ενα ανταλακτηριο στο οποιο η ισοτημια ειναι αρκετα καλη και συνιστατε να αλλαξετε εκει τα χρήματα σας. Θα πρεπει να γνωριζεται οτι στο Ιραν παρολο που υπαρχουν παντου ΑΤΜ οι ξενες καρτες δεν λειτουργουν (ουτε για μετρητα ουτε για συναλαγες στα καταστηματα) οποτε πριν ξεκινησετε το ταξιδι σας θα πρεπει να σιγουρευτειτε οτι εχετε αρκετα μετρητα μαζι σας για ολο το χρονικο διαστημα που θα παραμείνετε στο Ιραν.
Απο το αεροδρόμιο στο κέντρο
Έξω απο τον τερματικό σταθμό των αφίξεων (και των αναχωρήσεων) υπαρχουν εκατοντάδες ταξι στα οποια οι οδηγοι θα σας προτεινουν να σας μεταφέρουν στον προορισμο σας (στο κέντρο της πόλης) με αντιτιμο 20$-25$, γενικα οπως και σε καθε χώρα οι ταξιτζηδες οπου βρουν ξένους προσπαθουν να χρεωσουν πιο υψηλες τιμες οποτε προσπαθειστε να τους αποφυγετε εκτος και εαν κανετε καποια καλη συμφωνια στην τιμη. Στην αιθουσα των αφιξεων θα βρειτε ενα γραφειο ταξι το οποιο θα σας κλεισει ενα απο τα πρασινα επίσημα ταξι για την μεταφορα σας στο κεντρο της πολης με κοστος περιπου 15$ (450,000 Ριαλ).
Γενικά
H Τεχεράνη έχει επίσης κερδίσει τη φήμη ως μιας πολης γεματη νέφος και με κυκλοφοριακά προβλήματα. Οι δρομοι της Τεχεράνης τις πρωινες ώρες ειναι παντα μποτιλιαρισμενοι και οι οδηγοι χωρις κανονες οδηγουν οπως θελουν, θα δειτε απειρες φορες αυτοκινητα να περνανε με κοκκινο και θα χρειαστει ισως λιγο χρονο για να συνηθησετε τους δρομους και την συμπεριφορα των οδηγων αλλα υστερα θα αποκτεισετε οικιοτητα και με λιγο παραπανω προσοχη δεν θα εχετε καποιο προβλημα στις μετακινησεις σας μεσα στην πολη. Παρολα αυτα μπορείτε να βρείτε μια ατελείωτη σειρά από ωραία και ζεστά σημεία μέσα και γύρω από την πόλη – εάν ξέρετε πού να κοιτάξετε. Η Τεχεράνη είναι μια πόλη γεματη με πάρκα, διαθέτει περισσότερα από 800 και όλα καλά διατηρημένα για να μπορουν να τα απολαμβανουν οι κατοικοι της . Η πόλη είναι περίου 1600μ πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και ως εκ τούτου είναι πιο δροσερή από άλλες πόλεις της Μέσης Ανατολής. Οι θερμοκρασίες το καλοκαίρι είναι περίπου 32 ° C. Ο αέρας τείνει να είναι πολύ ξηρό .
Το Μετρο εχει 5 γραμμες και θα σας βολεψει πολυ στις μετακινησεις σας καθοτι ειναι πολυ φτηνο (5000 ριαλ το εισιτηριο = περιπου 0.12€) και μπορει να σας παει σχεδον σε ολα τα κεντρικα αξιοθεατα της Τεχερανης μεχρι και τους προποδες του βουνου. Το μετρο ειναι σχετικα καινουριο κατασκευασμενο απο το 2000 και η σημανση του αρκετα καλη ακομα και για τους ξενους που δεν μπορουν να διαβασουν τα Πέρσικα.
Οι φωτογραφιες στο δρομο γενικα επιτρεπονται εκτος απο στρατιωτικα και κυβερνητικα κτιρια που σηνηθως υπαρχει και η αναλογη σημανση απαγορευσης. Θα πρεπει να γνωριζεται οτι στο Ιραν ισχυει μεχρι και η θανατικη ποινη για κατασκοπια οποτε θα πρεπει να ειστε προσεκτικοι στο τι φωτογραφιζεται και να ακολουθειτε τους κανονες, εαν δεν ειστε σιγουροι για κατι που θελετε να φωτογραφισεται καλυτερα ρωτηστε τον φρουρο που υπαρχει παντα σε καθε κυβερνητικο κτηριο, μουσειο, μνημειο κτλ.
Η πόλη μπορεί να χωριστει σε δύο μέρη – το βορειο και το νοτιο. Οι βόρειες συνοικίες της Τεχεράνης είναι οι πιο ευημερούσες , πιο σύγχρονες, κοσμοπολίτικες και ακριβές, ενώ το νότιο τμήμα είναι λιγότερο ελκυστικο, αλλά φθηνότερα.
Χρήματα
Το νόμισμα του Ιράν ειναι το Ιρανικό Ριάλ (Rial) οπου μετα την προσφατη υποτιμηση το 2012 η ισοτημια ειναι περιπου: 1€=40,750 Rials και 1$=30,000 Rials. Οι τραπεζες δινουν χαμηλοτερη ισοτημια απο οτι τα ανταλακτηρια βασιζομενη σε τιμες προ-υποτημισης οποτε ανταλαξτε όλα σας τα χρηματα μονο απο τα αναταλακτηρια στο κεντρο της πολης – στην πλατεία Ferdosi στο κέντρο της Τεχεράνης θα βρείτε πολλά – επισης προσπαθηστε να αποφυγετε να αλλαξετε χρηματα απο ανθρωπους στο δρόμο που θα σας το προσφερουν γιατι υπαρχει περιπτωση να εξαπατηθειτε. Παρόλο που το “toman” εχει σταματησει να υπαρχει ως επισημο νόμισμα, οι Ιρανοι πολυ συχνα το χρησιμοποιουν για να εκφρασουν την τιμη ενος προιοντος, το ενα “toman” αντιστοιχει σε 10 ριαλς. Ωστοσο ολες οι τιμες στα προιοντα αναγραφονται σε ριαλς, ετσι για παραδειγμα μπορει ενα καρβελι ψωμι να αναγραφει τιμη 10,000 Ριαλς αλλα οταν ρωτησετε τον πωλητη ποσο κανει να σας παει 1,000 tomans.
Εχει αναφερθει οτι η CIA εχει προσπαθησει τα προηγουμενα χρονια να χειραγωγησει το Ριαλ για να αποσταθεροποιησει την χωρα ωστοσο χωρις αποτελεσμα. Η κυβερνηση του Ιραν το 2012 αναφερε 20 συληψεις για προσπαθεια χειραγωγησης του ριαλ.
Ολες οι τιμές στα μαγαζία αναγράφονται συνήθως με Πέρσικους αριθμούς, έτσι ειναι πολύ πρακτικό να έχετε μαζί σας (ή να μάθετε) τον ακόλουθο πίνακα:
Η ζωη στην πολη
Η Τεχερανη ειναι μια πολυβουη μητροπολη 14 εκατομμυριων ανθρωπων η οποια βρισκεται στους προποδες του ορους Alborz. Η Τεχεράνη ειναι μια κοσμοπολιτικη πρωτεύουσα με εξαιρετικα μουσεια, παρκα, εστιατορια και ζεστους φιλικους ανθρωπους. Αν μπορεσουμε και αφησουμε πισω την εικονα που μας παρουσιαζεται απο τα διεθνή ΜΜΕ θα δουμε μια πολη που θυμιζει λιγο-πολυ την εικονα της Αθηνας την δεκαετια του 80’. Μικρα μαγαζακια σε καθε γωνια του δρομου, γελαστους ανθρωπους να συναλασονται στις τοπικες αγορες, μαγαζια γεματα κοσμο και πολυ δραση να ξετυλιγεται αναμεσα στα αυτοκινητα και τα μηχανακια στους δρομους της πολης.
Το Ιραν ειναι η τριτη μεγαλυτερη πετρελαιοπαραγωγος χωρα στον κοσμο μετα την Ρωσια και την Σαουδικη Αραβια και αυτο εχει αντικτυπο στις τιμες της βενζινης, το ενα λιτρο κοστιζει περιπου 0,17€ !!!
Η 31/12 ειναι ημέρα αργίας στο Ιράν και αυτό όχι λόγω Παραμονή Πρωτοχρονίας, αλλα γιατι αυτη η μέρα συμπίπτει με κάποια θρησκεύτικη γιορτή και τα πάντα είναι κλείστα, ετσι ξαφνιαστήκαμε πολύ βγαίνοντας το πρώι απο το ξενοδοχείο και βλέπωντας σχεδόν άδειους δρομούς και όλα τα μαγαζία κλειστά, ωστόσο ειναι μια καλή ευκαιρία να απολαύσετε την Τεχεράνη μόνο για εσάς!
Μία απο τις ημέρες αποφασίσαμε να νοικιάσουμε αυτοκίνητο για να πάμε σε κάποια αλλή κοντινή πόλη να δούμε τριγύρω, γενικά στην πόλη δεν βρίσκεις εύκολα γραφεία ενοικιάσεως αλλα ευτυχώς στο ξένοδοχείο που διαμέναμε υπήρχε ενα Ιρανός υπάλληλος οπου είχε δουλέψει στην Κύπρο για κάποια χρόνια και που ευχαριστήθηκε πολυ που είχε την ευκαιρία να ξαναμιλήσει ελληνικά μαζί μου και πάντα φιλικός και ετοίμος να μας βοηθήσει σε οτιδήποτε μας κανόνισε να νοικιάσουμε το αυτοκίνητο ενός αλλόυ υπαλλήλου που έκανε τις μεταφορές πελατών για το ξενοδοχείο, το κόστος ηταν περίπου 25€ με γεμάτο ντεπόζιτο!!
Η οδήγηση στην πόλη μοιάζει με αγώνα δρόμου, δεν υπαρχούν κανόνες, δεν υπάρχουν φανάρια, δεν υπάρχουν πεζοί 🙂 Η αστυνομία υπάρχει – σε κομβικά σημεία – αλλα οι αστυνομικοί προτιμάνε να συζητάνε αντι να ελέγχουν την κυκλοφορία. Εντύπωση μου έκανε οτι παντόυ σε όλα τα πεζοδρόμια υπάρχει ειδική διαγράμιση για τους τυφλούς ωστόσο δεν είδα κανέναν!
Οι δρόμοι είναι γενικά αρκετά καθαροί κατι που κάνει το περπάτημα ευχάριστο, πράγμα που κάναμε, σχεδόν χωρίς να χρησιμοποιήσουμε το μετρό και τα ταξί, ωστόσο οι μεταφορές στην Τεχεράνη είναι πολύ φθηνές.
Πολλές στάσεις λεωφορείων στην Τεχεράνη καλύπτονται και θα πρέπει να πληρώσει κανείς για την είσοδο του στη στάση, χωρις να χρειαστεί να πληρώσει μετά και στο λεωφορείο. Τα εισιτήρια λεωφορείων στην Τεχεράνη κοστίζουν 3.000 rial (0,07 €). Στο λεωφορείο υπάρχουν ξεχωριστές εισόδους για τους άνδρες και τις γυναίκες, οι άνδρες κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και οι γυναίκες στο μπροστινο, σε γενικές γραμμές τα λεωφορεία ειναι πιο αυστηρά στο θέμα αύτο σε σχέση με το μετρο. Στο μετρό υπάρχουν κάρτες (χάρτινες) για εισιτήρια μονής και διπλής διαδρομής. Τα πρώτα κοστίζουν 5.000 rial και τα δεύτερα περίπου 8.000 Rial.
Το Ιραν ειναι μια μουσουλμανικη χωρα και αυτο ειναι εμφανες σε ολο το φασμα της κοινωνιας. Υποχρεωτικα ολες οι γυναικες πρεπει να φορανε μαντηλι στο κεφαλι και να καλυπτουν τα χερια και τα ποδια με σεμνη ενδυση ακομα και το καλοκαιρι, για τις τουριστριες που επισκεπτονται το Ιραν ισχυουν τα ιδια. Σε ολα τα μεσα μαζικη μεταφορας υπαρχει διαφορετικη θεση για τις γυναικες και τους ανδρες, ετσι στο μετρο το πρωτο και το τελευταιο βαγονι ειναι αποκλειστικα μονο για γυναικες ενω ολα τα αλλα για τους ανδρες ωστοσο πολλες φορες θα δει κανεις και γυναικες που συνοδευονται σε αυτα τα βαγονια. Το ιδιο ισχυει για για τα λεωφορεια οπου το μπροστα μερος ειναι μονο για γυναικες και το πισω για τους ανδρες. Για τους τουριστες υπαρχει γενικα μια ανεκτικοτητα ωστόσο δεν θα πρεπει να υπερβειτε τα ορια της κοινωνιας.
Ξενοδοχεία
Η επιλογές ξενοδοχείων στην Τεχεράνη μάλλον δεν είναι πάρα πολλές ωστόσο υπάροχυν αρκετές απο πολυτελή ξενοδοχειακά συγκροτήματα 5* μέχρι φθηνά ξενοδοχεία και guest houses. Στα φτηνά και μέτρια ξενοδοχεία οι επισκέπτες μπορούν να διαπραγματεύτουν την τιμή, αλλα προσοχή γιατι μπορεί να καταλήξετε σε ένα δωμάτιο με τούρκικη τουαλέτα στο πάτωμα. Εμείς αρχικά είχαμε προγραμματίσει να μείνουμε στο Naderi και είχαμε κάνει κράτηση (απλα με email) για ένα φθηνο δωμάτιο, αλλα φτάνωντας στο ξενοδοχείο 4 το πρώι ήταν κλειστό ή δεν ήταν κάνεις εκει. Απο εκέι, άρχισε μια περιπέτεια να βρούμε κάπου να μείνουμε, χαράματα, χωρις καποιά αλλη διεύθυνση ξενοδοχείου και σε άδεια πόλη. Μετά από πολλές προσπάθειες και περπάτημα στην νυχτερίνη Τεχεράνη είδαμε καποίον να μας γνέφει να παμε προς το μέρος του, δυστήχως δεν μίλαγε ουτε λέξη αγγλικα, ουτε ελληνικά, ουτε ρώσικα, οποτε καταλήξαμε να είμαστε μέσα σε ένα ταξί και να κάνουμε γύρους στην πόλη, με τα πολλα συννενοηθηκαμε καπως και μας πηγε σε ένα πεντάστερο ξενοδοχείο απο οπου κατέβηκα και μίλησα με τον receptionist και του εξηγησα να μεταφράσει στον οδηγο να μας παει σε καποιο normal ξενοδοχειο. Έτσι κάπως βρήκαμε το ξενοδοχείο Persia ( www.persia-hotel.com ) ο οδηγός παντα φιλικότατος και εξυπηρετικός μας οδήγησε στην reception οπου κανονίσαμε ενα δωμάτιο για 40$ την βραδια (αρχική τιμή 80$) και οπου τον πληρώσαμε για όλη την νυχτερινή κούρσα 2,5€ .Σε γενικές γραμμές, το ξενοδοχείο ηταν πολυ καλό στο κέντρο της πόλης κοντά στην πλατεία Ferdosi ( στο σταθμό του μετρό – Firdowsi ).
Μουσεία και αξιοθέατα στην Τεχεράνη
Το Ιράν ειναι μια χώρα πλούσια σε ιστορία και αύτο έχει αντίκτυπο στα μουσεία και τα μνημεία της κάθε πόλης της. Παρόλο που η Τεχεράνη ειναί σχετικά μια καινούρια πολη (σε σχέση με άλλες αρχαίες πόλεις του Ιραν που έχουν ιστορία χιλιάδων χρόνων) έχει πολλά για να δείτε. Στα πιο πολλά μουσεία η είσοδος ειναι αρκετά φθηνή και σε μερικά ακομα και δωρεάν. Μερικά απο τα πολλά μουσεια που σας προτείνουμε ειναι:
Μουσείο χαλιών. Εδώ εκτίθενται χαλιά απο τον 18 εως τον 20 αιώνα κυρίως απο τις περιοχές του Ισφαχάν, Κασάν και άλλες αρχαίες πόλεις. Χαλιά εξαιρετικής ποιότητας, τα περισσότερα σε άριστη κατάσταση και μερικά σε τεράστιο μέγεθος. Αυτή είναι πραγματική τέχνη – λεπτομερή σχέδια με ζώα, πουλία, δέντρα, βάζα, ζώδια, παλάτια και βασιλίαδες. Η είσοδος είναι 100.000 ριάλ.
Επίσης, στο λόμπι του μουσείου υπάρχει ένα μικρό κατάστημα με σουβενίρ και το μόνο μέρος στην Τεχεράνη, όπου είδα μαγνητάκια ψυγείου (περίπου 80 χιλιάδες Ριάλ).
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. Αν σας αρέσει η μοντέρνα τέχνη τοτε το μουσείο μοντέρνας τέχνης ειναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα πρόταση για να επικευθείτε. Θα δείτε μια μεγάλη ποικιλία από διάφορες τεχνικές – ζωγραφικής, έργα απο μοντερνούς Ιρανούς καλλιτέχνες, καθώς και έργα από χαλκό. Δεν επιτρέπεται η φωτογράφηση. Η είσοδος είναι 20.000 rial.
Μια μέρα μπορεί να αφιερωθεί σε μουσεία που βρίσκονται κοντά στο σταθμό του μετρό Saadi (Saadi), επειδή όλα βρίσκονται κοντά το ένα στο άλλο: Golestan palace, Μουσείο Μουσικών Οργάνων, το Μουσείο Κοσμημάτων, το Μουσείο Νομισμάτων, το Εθνικό Μουσείο, το Εθνικό Μουσείο Τέχνης και άλλα. Στο τέλος μια τέτοιας πολιτιστικής ημέρας, μπορείτε να πάτε στο φημισμένο παζάρι της Τεχεράνης, το οποίο είναι επίσης κοντά, αλλά κλείνει περίπου στις 17:00. Το μεγαλύτερο τζαμί του Imam khomeini της πόλης βρίσκεται επίσης κοντά στο παζάρι.
Μουσείο Μουσικών Οργάνων. Σε γενικές γραμμές το μουσείο ειναι αφιερωμένο στον διάσημο Ιρανό μουσικό Saba. Το μουσείο παρουσιάζει προσωπικά αντικείμενα, μουσικά όργανα και εργαλεία του, σε άλλη πτέρυγα υπάρχει επίσης και συλλογή κουκλών με εθνικές ενδυμασίες, η οποία ανήκε στην συζύγο του Saba. Ο υπάλληλος του μουσείου μιλάει καλά αγγλικά και με χαρά θα σας ξεναγήσει σε όλα. Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Μουσείο Κοσμημάτων. Η είσοδος του μουσείου βρίσκεται στην Κεντρική Τράπεζα του Ιράν. Οι φωτογραφικές μηχανές, τα κινητά τηλέφωνα, τσάντες, πορτοφόλια δεν επιτρέπονται και πριν την είσοδο σας θα σας ζητηθεί να τα κλειδώσετε σε είδικο ντουλαπάκι. Για να φτάσετε στην κεντρική αίθουσα με τα εκθέματα θα πρέπει να περάσετε απο διάφορούς ανιχνεύτες ασφαλείας, γιατι όλα αυτά? Γιατι εκει υπάρχει μια πολυ πλούσια συλλογή πέρσικων κοσμημάτων απο χρυσό, διαμάντια και διάφορους άλλους πολύτιμους λίθους. Ενα χρυσό κρεβάτι στολισμένο με ρουμπίνια, σπαθιά με διαμάντια, βραχιόλια και άλλα κοσμήματα θα βρείτε επίσης ανάμεσα στα εκθέματα οπως και ένα απο τα μεγαλύτερα διαμάντια του κόσμου.Πριν από την είσοδο στην αίθουσα του μουσείου, μπορείτε να αγοράσετε ένα βιβλίο όπου ειναι περιγράφονται ολα τα εκθέματα που υπάρχουν στο μουσείο. Η είσοδος είναι 50.000 rial.
Στην πλατεία Azadi (σταθμός μετρό Maydan-e Azadi, κίτρινη γραμμή 4) βρίσκεται ο πύργος Azadi Tower, ένα μνημείο αφιερωμένο στην ελευθερία. Το βράδυ, γυρω στις 19:00 φωταγωγείται με διάφορα χρωματιστά φώτα και ειναι ενα πολυ όμορφο μερος για νυχτερινές φωτογραφίες. Εκεί κοντά βρισκονταί και υπόγεια καταστήματα με σουβενίρ, έργα ζωγραφικής και άλλα χειροποίητα αντικείμενα.
Μουσείο Επιστημών και Τεχνολογίας. Ενα αρκετά ενδιαφέρον μουσείο, όπου παρουσιάζονται δίαφορες εφευρέσεις ιρανικής προέλευσης των αρχαίων χρόνων μαζί με επιτεύγματα της σύγχρονης φυσικής. Οι υπάλληλοι του μουσείου ειναι πολυ φιλικοι, θα σας ξεναγήσουν σε όλα τα εκθέματα και θα σας περιγράψουν τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Σε έμας εκτος απο την ξενάγηση μας πρόσφεραν να ταξιδέψουμε μαζί τους στην πόλη Ισφαχάν οπου θα πήγεναν για καποια τοπικη γιορτη αλλα δυστηχώς δεν μπορέσαμε γιατι η ωρα αναχωρησης ηταν μολις σε μια ώρα. Η είσοδος είναι 40.000 rial.
Εθνικό Μουσείο του Ιράν: Πρόκειτε για το αρχαιολογικό μουσείο της Τεχεράνης με εκθέματα απο την περιόδο της Περσικης αυτοκρατοριας, την περίοδο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και με πολλα άλλα ενδιαφέροντα αντικείμενα, ορισμένα χρονολογούνται πανω απο 9000 το π.χ. Η είσοδος είναι 150.000 Ριάλ.
Στην Τεχεράνη, μπορείτε επίσης να δείτε την πρώην πρεσβεία των ΗΠΑ (Μετρό Taleghani). Στους τοίχους γύρω απο το κτίριο, υπάρχουν αντι-αμερικάνικα γκράφιτι, γεγονός που αντικατοπτρίζει την άποψη των Ιρανών για την Αμερική και το Ισραήλ. Δυστηχώς η επίσκεψη στο ευρή κοινο επιτρέπεται μονο 10 μέρες τον χρονο και αυτες τον Φεβρουάριο οποτε δεν εμείς μπορέσαμε να μπούμε μέσα.
Φαγητό
Στην Τεχεράνη δεν υπάρχουν πολλά καφε ωστοσο υπάρχουν πολλα μέρη οπου μπορει κανείς να καπνίσει ναργιλέ και να φαει fast food κυρίως κεμπαπ, πιτσα και hamburgers καθως και πολλα αλλα φαγητα που μοιάζουν με τα ελληνικα (ντολμάδες, μουσακά κτλ) Τα εστιατορια στην πολη δεν ειναι πολλα αλλα δεν θα δυσκολευτείτε να βρειτε. Σε γενικές γραμμές, οι Ιρανοί δεν κάθονται πολυ σε καφετέριες και εστιατόρια. Στους δρόμους υπάρχουν παραδοσιακά αρτοποιία οπου θα βρείτε πολυ νόστιμα ψωμάκια με γέμιση κανέλας, κέικ, μπισκότα με ξηρούς καρπούς και άλλα. Επισης παντου θα βρειτε ζαχαροπλαστεια με μπακλαβά, σιροπιαστά και διαφορά αλλα γλυκα. Οι τιμές ειναι πολυ καλες, για παράδειγμα, ένα κέικ με κρέμα κοστιζει περιπου 30.000 Ριάλ, μπισκότα καρύδας 120.000 το 1 kg, μπισκότα κανέλας περιπου 15.000 Ριάλ, κεμπάπ με ρύζι 150.000.
Επίσης, στους δρόμους μπορείτε να βρείτε γύρο (μοσχαρίσιο και απο αρνί) τον οποιο αντι για την ελληνικη πίτα τον βάζουν σε λεπτο ψώμι . Επισης για σάλτσα (σαλάτα για την Βόρεια Ελλάδα) εχούν κατι σαν γιάουρτι που μοιάζει παρα πολυ με το τζατζίκι αλλα ισως με οχι τοσο σκόρδο, αλλα πολυ ανάλαφρο στην γέυση.
Πάντου στον δρόμο επισής θα βρειτε να φτίαχνουν φυσικούς χυμούς είτε συνδιασμούς φρούτων με γάλα. Αυτο που μου άρεσε πιο πολυ ηταν ο φυσικός χυμος απο ρόδι, το κόστος για ενά ποτήρι 40.000 Ριάλ (1€). Παντου στις αγορές θα βρείτε επίσης μπαχαρικά, τσάι και ξηρούς καρπους.
Βουνά
Η Τεχεράνη είναι περιτριγυρισμένη από τα βουνά στη βόρεια μερία της, έτσι που απο κάθε σημείο της πόλης ειναι εμφανή και μπορουν να λειτουργήσουν προσανατολιστικά για τον επισκέπτη. Το σκι και το snowboard είναι αρκετά δημοφιλείς στα βουνά και οι Ιρανοί στην εβδομαδιαια αργία τους (Παρασκεύη & Σάββατο) τα κατακλίζουν. Μπορείτε να πάτε εύκολα απο το κεντρο της πολης μέχρι το βούνο με το τελεφερίκ.( στάση μετρό Tajrish ) και απο εκέι με τάξι μέχρι την αφετήρια του τελεφερίκ (περίπου 10 λεπτά διαδρομη). Το κόστος για την μετάβαση με το τελεφερικ ειναι απο 120.000 εως 160.000 Ριάλ αναλόγως το επίπεδο στο οποίο θα σταματήσετε. Τις καθημερινές λειτουργεί απο τις 8 εως τις 13:00 ενω την Παρασκευή έως τις 16.00.
Στην πλατεία Tadzhridzh υπάρχει ενα όμορφο τζαμί και ενα παζάρι με τρόφιμα και ρούχα.
Και για να τελείωσω την ιστορία με την ενοικίαση αυτοκινήτου, που άρχισα προηγουμένως, οταν πήραμε το αυτοκίνητο, θέλαμε να πάμε στην πόλη Chalus (Chalus), μια πόλη κοντά στην ακτή της Κασπίας Θάλασσας. Ο μόνος δρόμος που πηγαίνει εκεί ειναι δια μέσου των βούνων και δίπλα απο μια ορεινή λίμνη και γι’αυτο επιλέξαμε αύτον τον προορισμο, ωστοσο αφου φτασαμε στην πολη Karaj και συνεχισαμε τον δρόμο προς το βούνο για κακη μας τύχη ο δρόμος ηταν προσώρινα κλειστος με την αστύνομια να στέλνει τους οδηγούς πισω, δεν μπορέσαμε να μάθουμε ποτε τον λογο που ο δρόμος ηταν κλειστος καθως κανεις δεν μιλούσε αγγλικα ετσι αλλάξαμε προορισμο για τα βουνα του Karaj, τα οποια τελικά αποδείχθηκαν συναρπαστικα.
Ο ανηφορικός δρόμος μας οδήγησε μεσα στα χιονισμένα πανηψήλα βουνα (3964 μετρα), σταματήσαμε για τσάι σε παραδοσιακά σαλέ, βοηθήσαμε ένα ντόπιο αμάξι που είχε κολλήσει στο χιόνι και συνεχίσαμε προς άγνωστη κατέυθηνση μεχρι που η ομίχλη και η περιορισμένη ορατότητα μας καθύλωσε για μερικές ώρες στην άκρη ενός βούνου, αυτή η ημέρα ήταν αργία στο Ιράν και οι ντόπιοι είχαν πάρει τα βούνα για να κάνουν σκι, snowboard, τσουλίθρα χρησιμοποιώντας τεράστια ελαστικά αντι για έλκηθρο, άλλοι ψήνανε σουβλάκια στη σχάρα, αλλοι έπιναν τσάι από ένα θερμός, αλλοι το είχαν ρίξει στο κάπνισμα ναργιλέ και άλλοι χόρευαν. Σε τέτοιες στιγμές, μπορει κανεις να δει την πραγματική πλευρά της ζωής των ανθρώπων…ήπιαμε τσάϊ που μάς κέρασαν, χαιρετηθήκαμε και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.
Η ιδέα του ύπνου κάτω από το νερό είναι φανταστική! Ξυπνά εικόνες από την ταινία του Στιβ Ζιζού “Life Aquatic”, τον τίτλο από το τραγούδι των Μπίτλς Octopus’s Garden, ή την χαμένη, στο βυθό πόλη της Ατλαντίδος – ενώ κανείς μπορεί να αναπηδήσει εκεί κάτω μέσα στην γαλάζια αυτή ησυχία.
Μακριά από την ακτή της Ζανζιβάρης, έχει κατασκευαστεί μια καινούρια σουίτα ξενοδοχείου η οποία είναι μερικώς βυθισμένη στην θάλασσα, έτσι ώστε οι φιλοξενούμενοι να μπορούν να κοιμηθούν κάτω από τον Ινδικό Ωκεανό χωρίς να χρειαστεί καν να βρέξουν τα μαλλιά τους. Το τριώροφο Manta Underwater Room είναι αγκυροβολημένο 250 μέτρα μακριά από το νησί Pemba και διαθέτει έναν επιπλέοντα, ενιαίο χώρο καθιστικού, άνω κατάστρωμα ηλιοθεραπείας και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας μια διπλή κρεβατοκάμαρα με παράθυρα που έχουν θέα όλο τον υποθαλάσσιο κόσμο. Για εκείνους που δεν τους πειράζει να βραχούν, υπάρχει μια σκάλα από την οποία οι φιλοξενούμενοι μπορούν να βυθιστούν και να αναδυθούν από το νερό και να κολυμπήσουν γύρω της.
Το εσωτερικό της κρεβατοκάμαρας δεν είναι και το πιο λαμπερό που έχει δει κανείς –αλλά είναι η θέα του, και όχι τα λευκά είδη στο δωμάτιο που θα τραβήξουν την προσοχή σας εκεί. Τεράστια παράθυρα γύρω από το κρεβάτι προσφέρουν απεριόριστη θέα στο απέραντο γαλάζιο στην άλλη πλευρά, καθώς η πλούσια θαλάσσια ζωή του αρχιπελάγους τρεμοπαίζει γύρω σας.
Το υποθαλάσσιο δωμάτιο δημιουργήθηκε για το θέρετρο Manta Resort από μια εταιρεία Σουηδών σχεδιαστών, των οποίων το πρότζεκτ, που ακούει στο όνομα Utter Inn, αποτελεί το πρώτο υποβρύχιο ξενοδοχείο στον κόσμο, επιπλέοντας στα λιγότερο ήπια νερά της Λίμνης Malaren στην Σουηδία. Με τον καιρό θα διαμορφωθεί χώρος φιλοξενίας για κοράλλια, προσελκύοντας ακόμα περισσότερη θαλάσσια ζωή. Η κατασκευή έχει προσελκύσει ήδη μεγάλο ενδιαφέρον – αν μη τι άλλο από περίεργα ντόπια ψάρια τρομπέτα (αυλόστομους), ψάρια με κόκκινα χείλη (bat fish) και καλαμάρια – που έχουν ήδη αρχίσει να περιφέρονται έξω από τα παράθυρα. Ποιος παρακολουθεί ποιόν;
ΠΩΣ ΘΑ ΦΤΑΣΕΤΕ ΕΚΕΙ
Το τουριστικό πρακτορείο Safari Consultants σας προσφέρει διακοπές που συνδυάζουν την θάλασσα και ξηρά, και περιλαμβάνουν διαμονή στο Manta Underwater Room, καθώς και στην σουίτα «φωλιά» πάνω στην κορυφή ενός δέντρου κάτω από τα αστέρια στο Masai Mara. Η τιμή για το διάρκειας 11 ημερών σαφάρι «Κάτω από τον Ωκεανό και τα Αστέρια» ξεκινά από £5,760 ανά άτομο, συμπεριλαμβανομένων όλων των πτήσεων, των μεταφορών καθώς και πλήρους διατροφής.
Σε ορισμένα ρωσικά αεροδρόμια απαγορεύεται ολοκώς η μεταφορά υγρών επί του αεροσκάφους, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων προσωπικής φροντίδας και φαρμάκων. Η απαγόρευση προέρχεται από τη ρωσική υπηρεσία αεροπορίας και σχετίζεται με τους επερχόμενούς Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Σότσι . Στην ιστοσελίδα του αεροδρομίου της Μόσχας « Σερεμέτιεβο », το δελτίο τύπου αναφέρει ότι, σύμφωνα με τους κανόνες για τη μεταφορά υγρών επί των αεροσκαφών απαγορεύεται η μεταφορά όλων των υγρών, συμπεριλαμβάνομενων των προϊοντων προσωπικής φροντίδας , φαρμάκων , spray και gels σε οποιαδήποτε δοχεία, καθώς επίσης και χρώματα, αστάρια και κόλλες .
Το site ενός αλλου αεροδρομίου της Μόσχας “Βνούκοβο”, ανέφερε ότι μέχρι της 21 Μάρτίου 2014 επί του αεροσκάφους δεν θα επιτρέπετε η μεταφορά υγρών χωρίς καμία εξαίρεση, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων προσωπικής φροντίδας και παιδικές τροφές. Τα φάρμακα σε αυτό γίνονται δεκτά μόνο εάν ο επιβάτης έχει στην κατοχή του ιατρική βεβαίωση που να αποδεικνύει την αναγκαιότητα της λήψης αυτών των φαρμάκων κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Όπως αναφέρεται στο site με τις υπηρεσίες του αεροδρομίου της Μόσχας “Domodedovo” ο επιβάτης, μπορείτε ακόμα να μεταφέρει υγρά σε δοχεία που δεν υπερβαίνουν τα 100 ml . Στις υπηρεσίες του αεροδρομίου της Αγίας Πετρούπολης “Pulkovo”, αναγράφετε επίσης, ότι υπάρχουν αναφορές για αλλαγές στους κανόνες που δεν έχουν ακόμη επισημοποιήθει. Το ίδιο αναγράφετε και στην αναφορά του αεροδρομίου του Sochi.
Στο Twitter , η “Aeroflot” ανέφερε ότι ο περιορισμός σχετικά με τη μεταφορά υγρών ισχύει για όλες τις αεροπορικές εταιρείες , οι έλεγχοι θα γίνονται όχι μόνο απο τις υπηρεσίες ασφαλείας του αεροδρομίου αλλα και απο κυβερνητικούς φορείς .
Σύμφωνα με τους παλαιούς κανόνες για τη μεταφορά υγρών στα αεροπλάνα , οι επιβάτες επιτρέπεται να έχουν μαζί τους εως και 100ml υγρών σε δοχεία . Οι κανόνες αυτοί ισχύουν τόσο για τα ρωσικά αεροδρόμια οσο και σε ολα τα αεροδρόμια σε όλο τον κόσμο . Οι περιορισμοί αυτοί δεν ισχύουν για τις παιδικές τροφές και τα φάρμακα.
Η φρέσκια εκδοχή του Τελ Αβίβ
Η πιο ζωντανή πόλη του Ισραήλ επιμένει να αφομοιώνει τις διεθνείς τάσεις και να εντυπωσιάζει τους επισκέπτες.
Οι ανερχόμενες γειτονιές
Το ιστορικό κέντρο του Τελ Αβίβ, η «λευκή πόλη» με τα εκατοντάδες bauhaus κτίρια, έχει μεταβληθεί σε πόλο έλξης με εξαιρετικά εστιατόρια, μπαρ και μπουτίκ. Το μποέμ Neve Tzedek κρατάει τον χαρακτήρα του με μικρά ξενοδοχεία, καταστήματα και μπαράκια. Η Florentin αποκτά μοντέρνο, αστικό χαρακτήρα, ενώ η Jaffa, με τα παλαιοπωλεία και την υπαίθρια αγορά, έχει γεμίσει με νέα καφέ, μπαρ και εστιατόρια.
Οι σταρ σεφ
Port Said: Ένας τοίχος γεμάτος βινύλια, ανάμεσα στα οποία παρεμβάλλονται… φρέσκες μελιτζάνες, ντομάτες και πιπεριές, μια μικρή ανοιχτή κουζίνα και τραπεζάκια έξω, σε ένα bar-restaurant που άνοιξε πριν από λίγους μήνες. Το μενού των 10 – 15 πιάτων επιμελείται ο σταρ Ισραηλινός σεφ Eyal Shani. (Har Sinai 2, τηλ. +972-362.074.36)
Yaffo Tel Aviv: Φωτιστικά των Ισραηλινών αρχιτεκτόνων Baranowitz – Kronenberg, έπιπλα του Ολλανδού ντιζάινερ Piet Hein Eek και εμφανές μπετόν στους τοίχους σε αυτό το δημιούργημα του σεφ Haim Cohen (που έχει και τηλεοπτική εκπομπή). Το μενού βασίζεται στη δημιουργική εβραϊκή κουζίνα (με επιρροές από την pαλαιστινιακή και την ευρωπαϊκή) και τα καλύτερα πιάτα είναι το ταρτάρ με μαυρομάτικα φασόλια και τα αρνίσια παϊδάκια με σύκα και μελιτζάνα. (Yigal Alon 98, τηλ. +972-362.492.49)
Alma Lounge: Αυτό το εστιατόριο βρίσκεται μέσα στο μποέμικου στιλ ξενοδοχείο Alma, ένα υπέροχο κτίριο της δεκαετίας του ’20. Στην κουζίνα ο σεφ Yonatan Roshfeld (βραβευμένος για τρία ακόμη εστιατόρια) καταστρώνει κάθε μέρα ένα διαφορετικό γκουρμέ μενού από φρέσκα εποχικά υλικά. (Yavne 23, τηλ. +972-363.087.77)
Τα νέα εστιατόρια
Café Europa: Σε ένα bauhaus κτίριο του 1920 στεγάζεται το νέο διώροφο barrestaurant με γεωργιανής εποχής αναφορές στην αισθητική του και μουσική που περιλαμβάνει από ιρανικά κομμάτια μέχρι Σερζ Γκενσμπούρ. Στην κουζίνα του γίνονται θαύματα: το καλαμάρι με wasabi και μαρμελάδα αγγούρι είναι συγκλονιστικό, το ίδιο και τα τορτελίνι με αρνί και tamarind sauce. (Rothschild 9B, τηλ. + 972-352.599.87)
Mizlala: To νέο δημιούργημα του σεφ Meir Adoni μετράει μόλις ένα χρόνο ζωής. Ο χώρος μοιάζει με ντιζαϊνάτο κλαμπ και το ευφάνταστο μενού ανεβάζει την εβραϊκή κουζίνα πολλά επίπεδα. Δοκιμάστε οπωσδήποτε το παλαιστινιακό ταρτάρ και το πολύ ιδιαίτερο κονφί χοιρινού. (Nahalat Binyamin 57, τηλ. +972-356.655.05)
Το κατάστημα
Souvenir Tel Aviv: Μέσα στο νέο boutique hotel Brown, ένα κατάστημα-«παιδί» τεσσάρων γυναικών: της σχεδιάστριας κοσμημάτων Shirley Itzik, της ποπ σταρ Louise Kahn, της αρχιτεκτόνισσας και designer Kedem Shinar και της επιχειρηματία Alma Gissis. To κόνσεπτ του είναι βασισμένο στην αναβίωση των παλαιών καταστημάτων με σουβενίρ που βρίσκονταν στα ξενοδοχεία και διαθέτει επιλεγμένα design αντικείμενα. Αριστούργημα οι καρτ ποστάλ του Ron Nadel. (www.souvenir-telaviv.com)
Πληροφορίες για την έκδοση βίζας για το Ιράν μπορείτε να βρείτε στην σελίδα μας: http://www.aeroporika.gr/traveller-guide/index_visa.htm#8
Σε αναζήτηση ενός χαμένου κόσμου
Επικίνδυνα τοποθετημένη ανάμεσα σε τρία ηφαίστεια, η Αντίγκουα αποτελεί μια μπαρόκ , πεδινή πόλη, διακοσμημένη με το πληθωρικό στιλ της Κεντρικής Αμερικής. Είναι η Ισπανία με μια στροφή, ο Καθολικισμός φανταχτερά χρωματισμένος. Η Αντίγκουα οφείλει την διατήρηση της, κατά αρκετά παράδοξο τρόπο, στον σεισμό που παραλίγο να την καταστρέψει το 1773. Η κυβέρνηση απομακρύνθηκε. Η ανάπτυξη σταμάτησε. Τα υφιστάμενα κτίρια ανακαινίστηκαν, αλλά μόνο μερικώς. Ο καθεδρικός ναός και αρκετές από τις πολλές μονές και εκκλησίες της πόλης εξακολουθούν να μην έχουν στέγες, και το καλύτερο σε αυτές είναι, οι πέτρινοι άγγελοι με την βλοσυρή όψη , τους περίτεχνους βοστρύχους και την έξοχη λάμψη κάτω από το φως του ήλιου, οι άδειοι κύκλοι, όπου θα έπρεπε να ήταν οι τρούλοι τους οι οποίοι έχουν δώσει την θέση τους στο απέραντο γαλάζιο του ουρανού. Η κύρια πλατεία ωστόσο έχει παραμείνει ακέραια, και περικλείεται από μεγάλες κιονοστοιχίες. Στην μια της πλευρά βρίσκεται η διασωθείσα πρόσοψη του καθεδρικού ναού, επιδεικτικά διακοσμημένη με έλικες ιωνικού κιονόκρανου, αγγεία και κόγχες όλα τους χρώματος ζαχαρί. Στην άλλη πλευρά στέκει το χτισμένο με γυψομαρμαροκονίαμα στο χρώμα του ηρανθούς και γκρίζα πέτρα παλάτι, όπου κάποτε έζησε ο Πέδρο ντε Αλβαράδο, ο αδίστακτος κατακτητής της Γουατεμάλα. Οι δρόμοι είναι λιθόστρωτοι. Μεγάλοι λευκοί τοίχοι διαπερνώνται από επίπεδες καμάρες που πλαισιώνουν σιντριβάνια. Σκαλιστές ζωφόροι αναπτύσσονται σε όλο το μήκος των οικοδομικών τετραγώνων. Γοητεύτηκα από τις εύσωμες, γοργόνες με τα σκυθρωπά στόμια, που κοσμούν μια από τις πολλές επαύλεις-που έχουν μετατραπεί σε μουσεία. Ακολούθησα μια λιτανεία μέσα από τους δρόμους, σειρές από μαθήτριες που ταλαντεύονταν ρυθμικά καθώς κουβαλούσαν ένα τεράστιο άρμα στην κορυφή του οποίου βρισκόταν ένα σκαλιστό ομοίωμα που απεικόνιζε τον Χριστό να κουβαλά τον Σταυρό του. Ήταν μια νεανική εκδοχή των μεγάλων παρελάσεων που πλημμυρίζουν την πόλη κατά την εβδομάδα του Πάσχα και, όπως αυτές, παρήλαυνε πάνω σε υπέροχα χαλιά από λουλούδια (εφήμερα= λουλούδια που ζουν μόνο μια μέρα): οι δρόμοι στο πέρασμα τους ήταν στρωμένοι με φανταστικά γεωμετρικά σχέδια σφυρηλατημένα από πολύχρωμο πριονίδι και λαχανικά, ένα περίγραμμα από κρεμμύδια, ένα πλέγμα από αραβόσιτο, περίτεχνες καμπύλες από ραπανάκια και κολοκυθάκια.
Τα σπίτια στην Αντίγκουα είναι χαμηλά – με έναν όροφο στο μεγαλύτερο μέρος τους – αλλά διαθέτουν ανοίγματα σε κρυφές αυλές, που σήμερα είναι γεμάτες με τραπεζάκια εστιατορίου και πάγκους με χειροποίητα είδη κάτω από μια κουρτίνα μπουκαμβίλιες. Στην γη της ζούγκλας των Μάγια στο βορρά, οι επισκέπτες μπορεί να είναι λίγοι αλλά εδώ θα συναντήσει κανείς πολλούς από αυτούς. Συνταξιούχοι Αμερικάνοι αποσύρονται εδώ σε κλειστές κοινωνίες έξω από την παλιά πόλη. Φοιτητές έρχονται για να σπουδάσουν Ισπανικά στα εκατοντάδες σχολεία εκμάθησης της γλώσσας στην πόλη και για να παρελάσουν χέρι -χέρι γύρω από την κύρια πλατεία. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι Γάλλοι ή προέρχονται από την Βόρεια Αμερική αλλά αρχίζουν να καταφθάνουν και πολλοί Βρετανοί. Βολικά μικρή αλλά και θεαματικά μεγάλη η Αντίγκουα συνιστά ένα υπέροχο μέρος για να ξεκινήσει κανείς την ακαδημαϊκή του άδεια.
Τόσο μικρή χώρα, τόσα πολλά να δει κανείς. Δεν επισκέφτηκα κάποια ακτή. Δεν πήγα να δω την Λίμνη Atitlán. Αλλά πήγα στο La Reunión, ένα θέρετρο γκολφ ανηφορικά της Αντίγκουα. Δεν πήγα με όρεξη – και για ποιο λόγο θα ήθελε κάποιος, που δεν έχει χτυπήσει ποτέ στην ζωή του οποιοδήποτε είδος μπάλας, να δει ένα θέρετρο γκολφ – και εκ των υστέρων έπρεπε να ζητήσω συγγνώμη για την σχεδόν συγκαλυμμένη δυσανασχέτηση μου.
Η πορεία καμπυλώνει γύρω από τις πλαγιές ενός ηφαιστείου. Δυο από αυτά πλαισιώνουν την θέα, και τα τρία μοιάζουν παράξενα σαν ηφαίστεια ζωγραφισμένα από ένα μικρό παιδί, τέλειοι κώνοι που ξεπετάγονται κατευθείαν μέσα από την κατάφυτη πεδιάδα που εκτείνεται ως τον Ειρηνικό. Το ένα που βρίσκεται πίσω, το οποίο είναι ενεργό, ολοκληρώνεται από μια τουλίπα καπνού από πάνω του. Το μέρος βρίσκεται ψηλά, ο αέρας είναι λεπτός και το φως που περνά από μέσα του τόσο καθαρό που ολόκληρο το ασυνήθιστο τοπίο μοιάζει να αστράφτει. Πήραμε πρωινό στην ταράτσα κάτω από μια ψηλή σκεπή από την οποία αιωρείτω ένας ετερόκλητος κρυστάλλινος πολυέλαιος, ενώ ατένιζα την υπέροχη αυτή θέα. Το πρωινό στην Γουατεμάλα αποτελεί τελετουργία: huevos revueltos (πιο κίτρινα, πιο πικάντικα, και γενικότερα πιο νόστιμα από την ομελέτα), γλυκές σαν μέλι τηγανιτές μπανάνες, πάστα από μαύρα φασόλια με κομμάτια αλμυρού λευκού τυριού, ντόπιος καφές, ένα μεγάλο βάζο φρέσκου χυμού ανανά.
Έπειτα τραβήξαμε το δρόμο μας πάνω σε ήσυχα ηλεκτροκίνητα αμαξίδια. Τέλειες εκτάσεις πρασίνου, όχι βελούδινες όπως στην Αγγλία, αλλά άγριες και στιλπνές, τα φύλλα από το γρασίδι έμοιαζαν με λαμπερά πράσινα αγκάθια. Βάραθρα θυσανωτά με ανθισμένα δέντρα, λοφίσκοι και λίμνες και οφιοειδής κοιλάδες: το απροκάλυπτα τεχνητό τοπίο ερχόταν σε εξαιρετική αντίθεση με το υπέροχα φυσικό.
Πετάξαμε βόρεια προς το Petén, την πιο ζεστή, επίπεδη και απομακρυσμένη περιοχή, όπου οι πόλεις των Μάγια έρχονται σταδιακά και πάλι στο φως. Το τροπικό αυτό δάσος με το οικολογικά κατεστραμμένο αλλά αισθητικά υπέροχο τοπίο που έχει καταλήξει σε βοσκότοπο για βοοειδή, ένα είδος πάρκου με φοίνικες, όπου κάθε αγελάδα έχει ένα συνοδό παράνυφο με την μορφή λευκού ερωδιού. (το πουλί τρώει τα τσιμπούρια της αγελάδας, η αγελάδα βόσκοντας οδηγεί τα έντομα στο πουλί). Χαμηλοί λόφοι με πυκνή βλάστηση υψώνονται πάνω από μπλε οπαλίζουσες (ιριδίζουσες) λίμνες. Σε ορισμένες από αυτές υπάρχουν ξύλινες αποβάθρες κολύμβησης με όμορφα αχυρένια καταφύγια. Σε άλλες, σε άλλες το κολύμπι απαγορεύεται από φόβο για κροκόδειλους.
Πήγαμε στο Tikal, στο μεγαλύτερο και πιο πολυσύχναστο αξιοθέατο των Μάγια που δίνει ένα συγκινητικό μάθημα μέσα στην τρέλα του Ευρωκεντρισμού. Το μεγαλείο που συνιστούσε κάποτε η Ρώμη ίσα που μπορεί να συγκριθεί με τις τεράστιες αυτές πυραμίδες, του ναούς που υψώνονται σαν άγριοι δεινόσαυροι πάνω από την πανύψηλη φυλλώδη κάλυψη του τροπικού δάσους. Επισκεφτήκαμε επίσης και μικρότερα μέρη. Ο οδηγός μας για δυο μέρες ο Μπέρνι, ο στολισμένος χάντρες και αλογοουρά οικοδεσπότης μας στο ιδιωτικό καταφύγιο και κατάλυμα του Ni’tun. Ο Μπέρνι έχει περπατήσει, με τις σαγιονάρες του, για μέρες την ζούγκλα για να επισκεφτεί μέρη που εξακολουθούν να μην είναι προσβάσιμα με άλλο τρόπο. Μια φορά σχεδόν χαθήκαμε στο δρόμο προς μια από αυτές τις ακροπόλεις της ζούγκλας, αλλά τον ξαναβρήκαμε χάρη σε έναν ιππέα που μας συνάντησε κατηφορίζοντας ένα θεόστενο μονοπάτι προς μια κοιλάδα γεμάτη πεταλούδες, το ξεκούμπωτο πουκάμισο του οποίου αποκάλυπτε το περίπλοκο τατουάζ ενός ερπετού διακοσμημένου με φτερά πάνω στο άτριχο στήθος του.
Στο αστρονομικό συγκρότημα του Uaxactún, Ο Al προσπάθησε να τραβήξει φωτογραφίες στο φως του φεγγαριού, ενώ εγώ κοιμόμουν ανάσκελα στην κορυφή μιας πυραμίδας, κοιτάζοντας τα υπερφυσικά λαμπερά άστρα και προσπαθώντας να απαγορεύσω στην λέξη «τζάγκουαρ» να περάσει από το μυαλό μου. Είναι εδώ και όντως επιτίθενται. Οδηγός μας αυτή την φορά ήταν ο Carlos Vivar. Ενώ περιμέναμε τον ήλιο να δύσει πίναμε μπύρες και ταμάλες με την οικογένεια του στο συγκρότημα ευρύχωρων δωματίων από άχυρα που διατηρούν. Ο Carlos, που μεγάλωσε μιλώντας μόνο την γλώσσα των Μάγια στον μικρό αυτό οικισμό των 23χλμ από τον κοντινότερο δρόμο, έμαθε μόνος του Ισπανικά και αργότερα Αγγλικά, και σήμερα χειρίζεται τα τελευταία με μεγαλύτερη άνεση από τους περισσότερους ιθαγενείς Αγγλόφωνους. Πρόκειται για μια φυλετικά μοιρασμένη χώρα, ανάμεσα σε εκείνους που ισχυρίζονται ότι είναι εξολοκλήρου ή εν μέρει Ισπανοί, θεωρώντας τους εαυτούς τους κατάτι ανώτερους από τους «ιθαγενείς», αλλά κρίνοντας από αυτούς που γνωρίσαμε, οι Μάγιας προκαλούν τόση εντύπωση σήμερα όση και όταν έχτισαν την Tikal.
Η Aguateca, μνημείο των Μάγιας αποτέλεσε τον τελευταίο μας σταθμό. Για να το συναντήσουμε οδηγήσαμε ως το Sayaxché, μια δύσβατη και καταρρακωμένη πόλη όπου συναντιούνται ένας δρόμος και δυο ποταμοί, όπου οι γυναίκες φορούν κροσέ μπλούζες και ολόμαλλες φούστες από περίτεχνα υφασμένο ύφασμα σε σκούρες αποχρώσεις του γκρι, του μωβ, του μπλε και του άλικου και όπου κάτω από μια στέγη από φύλλα φοίνικα απολαύσαμε ένα υπέροχο γεύμα με ψητά κολοκυθάκια και μπλάνκο (blanco), ένα είδος ποταμίσιου ψαριού όπως η τσιπούρα. Κατά το υπόλοιπο της διαδρομής μας ταξιδέψαμε με βάρκα, πρώτα ανατολικά κατά μήκος του κιτρινοπράσινου ποταμού Pasión River ως τα ερείπια του Ceibal, φτάνοντας σε ένα μονοπάτι που οδηγούσε απότομα πάνω από συστρεμμένες ρίζες δέντρων μέσα στην βαθιά , σκοτεινή ζούγκλα. Τα φύλλα από τους φοίνικες αγγίζουν τα 12 μέτρα ή παραπάνω εδώ. Δημιουργώντας ένα τρομακτικό μουσικό χαλί οι αλουάπες ακολουθώντας τα βήματα των Μάγια μειώνονται και εκλείπουν. (Οι ανάγλυφα χαραγμένες στήλες κάτω από τις τεράστιες ακακίες γύρω από το τόπο μαρτυρούν τους μακρυμάλληδες σφετεριστές τους.). Έπειτα επιστρέψαμε στην βάρκα και στο φως του ήλιο, και συνεχίσαμε το ταξίδι μας για μερικές ώρες μέχρι τον ποταμό Petexbatún River, με τους κορμοράνους να τρέχουν μπροστά μας, μοναχικούς γκρι ερωδιούς να φτερουγίζουν δίπλα μας, στις τσακισμένες κορυφογραμμές πάνω από το ποτάμι, τις λαμπερές αποχρώσεις των ανθισμένων δέντρων σε κίτρινο του κίτρου και κόκκινο του γαρύφαλλου να ξεχωρίζουν δίπλα στο πράσινο.
Ένας μισοβυθισμένος κορμός δέντρου κόπηκε στα δυο και διαλύθηκε σε ένα λεπτότερο κορμό και ένα τρομακτικά γρήγορα έρποντα κροκόδειλο. Τα ψάρια σηκώνονταν τεμπέλικα, οι ψαραετοί έπεφταν πάνω τους σαν φτερωτές βόμβες. Οι πάπιες έπεφταν στο νερό για να μας αποφύγουν, ανεβοκατεβαίνοντας με κωμικό τρόπο στην επιφάνεια της λίμνης στα απόνερα μας. Περάσαμε δυο φερι, μεγάλες στεγασμένες σχεδίες με αχυρένιες οροφές, τριγυρνώντας από όχθη σε όχθη (δεν υπάρχουν γέφυρες σε αυτό το στενό). Καθώς ο ήλιος χαμήλωνε και το χρώμα του νερού άλλαζε από σμαραγδένιο πράσινο στο σχεδόν μαύρο χρώμα των φύλλων της μπανανιάς, ένα κοπάδι βοοειδών με Μπράχμα με ύβους έκανε την εμφάνισή του στα παραθαλάσσια σημεία κοντά στις όχθες, το ίδιο και οι άνθρωποι: αγόρια με μαύρα σορτσάκια τσαλαβουτούσαν, παρέες γυναικών, με τις μακριές τους φούστες βρεγμένες, να πλένονται, και να πλένουν τα μωρά και τα ρούχα τους, άντρες να ψαρεύουν από τα βαριά ξύλινα κανό τους.
Διανυκτερεύσαμε στο Κατάλυμα του Νησιού Chimino. Τα βήματα οδηγούν από το κεφαλόσκαλο προς μια μεγάλη βεράντα όπου φάγαμε, με πανοραμική θέα στον ποταμό πλαισιωμένο από τεράστια δέντρα από τα οποία κρέμονται Ισπανικά μούρα. Υπάρχουν και εδώ ερείπια των Μάγια, στα οποία δεν έχουν γίνει ανασκαφές, οπότε, το πρωί, καθώς οι λευκοί ερωδιοί γλιστρούσαν πάνω από το νερό συνεχίσαμε για την Aguateca, στο πιο απομακρυσμένο άκρο της λίμνης. Καθ’ όλη την διάρκεια του ονειρεμένου αυτού διήμερου ταξιδιού καταφέραμε να συναντήσουμε μόλις μία ακόμα μηχανοκίνητη βάρκα. Όταν φτάσαμε στο σημείο βρήκαμε στο κεφαλόσκαλο μονάχα έναν ψαρά. Είχαμε ολόκληρη την μεγάλη, τραγική, γεμάτη δέντρα πόλη δική μας και των μαϊμούδων. Αν θέλετε να διαλογιστείτε ανενόχλητοι από τους συνταξιδιώτες σας πάνω στα ερείπια, αν θέλετε να δείτε τουκάν (οπωροφάγα πτηνά με μεγάλο ράμφος) να ποζάρουν πάνω από ένα τεράστιο ιερό και αναρριχώμενες μαϊμούδες να μαζεύουν νωχελικά μούρα κουνώντας τις ουρές τους λίγα πόδια από το παλάτι κάπου Μεσοαμερικανού Οζυμανδία τότε πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε την Γουατεμάλα και μάλιστα σύντομα.
ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ
Στην Αντίγκουα
El Convento, 2a Avenida Norte, Antigua – 2η Λεωφόρος Βόρεια, Αντίγκουα (www.elconventoantigua.com).
Δεν είναι μοναστήρι, αλλά βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Μονή των Καπουτσίνων και την κατεστραμμένη εκκλησία της. Το μοντέρνο αυτό ξενοδοχείο-μπουτίκ δείχνει σαν να είναι αιώνων, με τις θολωτές οροφές και τις όμορφες αναγεννησιακού στιλ πόρτες και παραθυρόφυλλα. Διαθέτει κήπο και μπαρ στην οροφή με θέα στο ηφαίστειο. Τα δωμάτια είναι μεγάλα και άνετα με ανοιχτά τζάκια, ψηλά ταβάνια, αίθρια και μπάνια που μοιάζουν με αρχαία σπήλαια (αν τα αρχαία σπήλαια ήταν τόσο πεντακάθαρα και διέθεταν ντουζιέρες με μεγάλη πίεση). Το φαγητό είναι υπέροχο. Δοκίμασα κοτόπουλο με λιγωτική σος σοκολάτα -ναι. σωστά! Δίκλινα από US$147
Mesón Panza Verde, 5a Avenida Sur, Antigua (www.panzaverde.com)
Πρόκειται για ένα πραγματικά παλιό κτίριο. Τα δωμάτια αντικρίζουν το μοναστήρι, και το ρεστοράν, που επεκτείνεται από το μοναστήρι σε μια πέτρινη αίθουσα, σερβίρει πιάτα υψηλής διεθνούς κουζίνας με λίγη από την ζωντάνια της Γουατεμάλα (δηλαδή τσίλι, κόλιαντρο και λάιμ).
Δοκίμασα τεράστιες γαρίδες στο γκριλ και αβοκάντο με κρεμμώδη υφή.
Δίκλινα από US$104
La Reunión, Antigua Golf Resort (www.lareunion.com.gt).
Ένα υπέροχο μέρος (βλέπε το κύριο άρθρο). Για τους λάτρεις του γκολφ, αναμφισβήτητα, αλλά και για οποιονδήποτε που θέλει να περπατήσει ή να περιπλανηθεί με μπάγκι (buggy) σε κάποιο απομονωμένο μέρος, και να περάσει όλη την μέρα του ατενίζοντας την παγκοσμίου φήμης θέα. Υπάρχουν δωμάτια, διαμερίσματα, και ολόκληρα σπίτια (η λέξη «μπανγκαλόου» τα αδικεί). Όλα τους είναι πολύ όμορφα σχεδιασμένα: με μαύρες πισίνες, υπαίθρια ψηφιδωτά ντους στο μέγεθος ενός γκαράζ, παλαιά ξύλινα γλυπτά, υφαντά από την Γουατεμάλα σε καλόγουστες αποχρώσεις, κατάφυτες ταράτσες με υπέρδιπλα ανάκλιντρα. Και αν σας μαγέψει η υπερρεαλιστική τελειότητα αυτού του μέρους, βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την πόλη (αν αφαιρέσει κανείς την άπειρη απόσταση από την μπροστινή πύλη). Δίκλινα από US$330
Στο Petén
Ni’tun, κοντά σε Flores, Λίμνη Petén Itzá (www.nitun.com).
Ένα συγκρότημα από ευρύχωρα, μικρά, συνδεδεμένα μεταξύ τους αλλά ανεξάρτητα σπίτια ή διαμερίσματα πάνω από την λίμνη, με σκαλιστές, ξύλινες μάσκες στα μπάνια, κεντημένα στο χέρι ριχτάρια στα κρεβάτια και παπαγάλους, τόσο φλύαρους όσο εκείνος της συνεργάτιδας του ιδιοκτήτη Bernie Mittelstaedt, της Lorena Castillo: πρωταθλήτρια κολύμβησης, γοητευτικής και εξαιρετικής μαγείρισσας. Πρόκειται για ένα φιλόξενο, μέρος με ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία, αλλά κάτω από την εκκεντρική του εμφάνιση η καλά οργανωμένη αυτή επιχείρηση έχει μια σοβαρή οικολογική αποστολή. Τα δάπεδα, φτιαγμένα από οριζόντια κομμένους κορμούς δέντρων και οι τοίχοι από πέτρες και ξύλα αποτελούν υπόδειγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής τέχνης. Πλουσιοπάροχα γεύματα σερβίρονται έγκαιρα. Διοργανώνονται εκδρομές και θαλάσσια ταξίδια στο Flores, οι εκείνοι που αρέσκονται στο να μένουν σπίτι μπορούν να περάσουν την μέρα τους κολυμπώντας στην λίμνη. Η αίθουσα για το γεύμα είναι γεμάτη με μοναδικά και περίεργα αντικείμενα: ένας εγκέφαλος κοραλιών στο μέγεθος κεφαλής, ξυλόγλυπτες μαϊμούδες, παλιούς χάρτες και βιβλία και φανταχτερά λουλούδια στο κοινό τραπέζι, που ευνοεί τις συζητήσεις. Το φαγητό είναι εξαίσιο όπως και το κρασί, αλλά το καλύτερο μέρος είναι όταν εμφανίζεται μετά το γεύμα ο Μπέρνι με το ρούμι. Τα Casitas ξεκινούν από US$190
Jungle Lodge, Tikal ( www.junglelodgetikal.com). Το ξενοδοχείο αυτό διαθέτει μια όμορφη πισίνα αλλά κανείς έρχεται εδώ επειδή οι επισκέπτες μπορούν να περιπλανηθούν στο Tikal πριν την άφιξη των τουριστικών γκρουπ και να έχουν την επιβλητική πόλη των Μάγια όλη δική τους. Τα δίκλινα ξεκινούν από US$86
Chimino’s Island Lodge, Petexbatún Lagoon, near Sayaxché (www.chiminosisland.com). Ένα όμορφο μέρος που θυμίζει ζούγκλα, από μίλια μακριά, χτισμένο άγαρμπα στην κορυφή ενός αρχαίου συνοικισμού των Μάγια σε ένα νησί μιας πανέμορφης λίμνης. Καταφθάνει κανείς με βάρκα και κοιμάται πρακτικά έξω σε μπανγκαλόου φτιαγμένα από ξύλινους σκελετούς και προστατευτικά, υπενδεδυμένα με άκοπη πέτρα για λόγους απομόνωσης. Από το ντους μπορεί κανείς να ατενίσει την λίμνη υπό το φως των αστεριών. Υπάρχουν υπέροχα μνημεία σε μικρή απόσταση με την βάρκα, υπέροχες ευκαιρίες παρακολούθησης πτηνών, πελώρια δέντρα γεμάτα με Ισπανικά μούσκλα, η συναρπαστική εμπειρία της σχεδόν υπαίθριας διαμονής στην ζούγκλα χωρίς καμία από τις συνακόλουθες ενοχλήσεις, χειροποίητα έπιπλα φτιαγμένα από ντόπιους στο νησί, μια σκεπαστή ταράτσα με αιώρες έτοιμες για ξεκούραση. Και τέλεια ηρεμία. Δίκλινα από US$220, πλήρης διατροφή.
ΦΑΓΗΤΟ
Τα καλύτερα γεύματα
Πρωϊνό στο μικρό αεροδρόμιο κοντά στο Flores ( σε αντίθεση με τα υγρά κρουασάν στο Χίθροου): ένα μεγάλο πιάτο από φρούτα, με ανανά, πορτοκάλι, πεπόνι, μπανάνα, ακτινίδιο, παπάγια, μάγκο, μήλο, τριμμένη καρύδα και άγριο μέλι, το οποίο απολαμβάνει κανείς υπαίθρια στην σκιά ενός κοκοφοίνικα και μιας μπουκαμβίλιας.
Πικνικ με γεύμα προετοιμασμένο για εμάς από το κατάλυμα στο Ni’tun, και σερβιρισμένο σε κινέζικα πιάτα δίπλα από μια λίμνη με κροκόδειλους κάτω από τα ερείπια της Yaxhá: καρπάτσιο ψαριών από την λίμνη με χυμό από λεμόνι, μαζί με κάππαρη και τσίλι, φρατζόλες καλαμποκίσιου ψωμιού, πίτες και σαλάτα και ένα μπουκάλι Χιλιανό λευκό οίνο.
Γεύμα στο Chimino πάνω σε μια ξύλινη ταράτσα με θέα την λίμνη. Το απαλό άγγιγμα της θάλασσας πάνω στην αποβάθρα είναι ο μόνος ήχος που θα ακούσετε έως ότου οι αλουάπες αρχίσουν να ουρλιάζουν δικαιώνοντας την ονομασία τους. Η σούπα από κουνουπίδι ήταν ο παραδοσιακός τρόπος έναρξης ενός γεύματος σε τόσο μεγάλη απόσταση από το σπίτι. Για να ακολουθήσει, φρέσκια (πιασμένη μόλις) τηγανιτή τιλάπια, ψητά κολοκύθια και κόκκινες πιπεριές, φλογερή σως και λιωμένες Μεσοαμερικάνικες πατάτες, με κρεμμώδη υφή.
Η καλύτερη γεύση που δοκίμασα ήταν σμούθι από παπάγια στο Ni’tun, σε ένα κύπελλο τόσο μεγάλο που χρειάστηκε να το κρατάω και με τα δυο μου χέρια.
ΑΓΟΡΕΣ
Οι Μάγια υφαίνουν ακόμα τα δικά τους υπέροχα ρούχα. Όλα έχουν σχέδια, χρωματικά ποικίλουν από λεπτούς συνδυασμούς του μωβ και του σάπιου μήλου ή του γήινου κόκκινου και του κιτρινόμαυρου, μέχρι πληθωρικές αντιθέσεις έντονων χρωμάτων. Τα ψώνια αποτελούν διασκέδαση, ειδικά σε αγορές ή μέρη όπως το Nim Po’t (www.nimpot.com) στην Αντίγκουα, σε καταστήματα και μουσεία λαϊκής τέχνης. Οι τοίχοι είναι διακοσμημένοι με παραδοσιακά υφάσματα (huipils), τετράγωνα κομμάτια υφάσματος που οι γυναίκες των Μάγια κεντούσαν περίτεχνα για χρόνια, και φορούσαν σαν μπλούζες. Εκεί αγόρασα ένα όμορφο βαμβακερό φουλάρι, στο κόκκινο χρώμα του γαρύφαλλου με ρίγες στο μπλε του παγονιού και έντονο κίτρινο και γέλασα με μια καρέκλα στο σχήμα του Χριστού, με το γενειοφόρο πρόσωπο του θλιμμένο, αλλά καθισμένο φιλόξενα με τας χείρας στα ισχία. Είναι μια πραγματικά Χριστιανική χώρα, μια από εκείνες που μπορεί κανείς να καθίσει στα πόδια του Μεσσία.
Στο υπέροχο μαγαζί με είδη λαϊκής τέχνης στο κατάλυμα της ζούγκλας, στο Tikal, αγόρασα μια δερμάτινη τσάντα στο μέγεθος του λαπ τοπ και ένα ριγέ μουσαμά σε κόκκινο, ώχρα και κιτρινόφαιο, και μια απομίμηση περγαμηνής, καθώς και ένα ζευγάρι παπούτσια με κόκκινες και άσπρες ρίγες, που θα φοράω όλο το καλοκαίρι.
Στο El Remate, μια πόλη κατά μήκος της ακτής της Λίμνης Petén Itzà, θα μπορούσα να μείνω όλη την βδομάδα, κολυμπώντας στην λίμνη και επισκεπτόμενος το μαγαζάκι με είδη λαϊκής τέχνης στο ξενοδοχείο El Muelle (www.elmuellehotel.com), όπου αγόρασα ένα σφαιρικό μαύρο και μπεζ μπολ από την Ονδούρα με ένα πληθωρικό σχέδιο με σαύρες, και μια ροζ τσάντα για ένα βράδυ φτιαγμένη από σχεδόν βαμβακερό ύφασμα, φτιαγμένη στο χέρι, με σειρές λαμπερών πουλιών.
Στο αεροδρόμιο της Γουατεμάλα, τα μαγαζιά λαϊκής τέχνης είναι εκπληκτικά ωραία. Αγόρασα άλλη μια τσάντα για τον ώμο και μια βαλίτσα, και οι δυο με ρίγες. Εύχομαι μόνο να είχα αγοράσει περισσότερα.
ΤΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ
Άνετα παπούτσια Η εξερεύνηση των πόλεων των Μάγιας περιλαμβάνει περπάτημα για μίλια και αναρρίχηση σε ερείπια. Ακόμα και αν ακολουθήσετε πιστά τα μονοπάτια θα εξακολουθήσετε να πρέπει να διασχίσετε ανηφόρες και κατηφόρες, να συναντήσετε βράχους και ρίζες δέντρων και να αναρριχηθείτε σε κάνα δυο ναούς. Ακόμα και αν βρίσκεστε σε καθιστικές διακοπές μόνο για ψώνια και καφέ, κάθε δρόμος στην Αντίγκουα είναι λιθόστρωτος, οπότε αφήστε τα τακούνια σας σπίτι.
Guatemala Moon Handbook, που περιέχει όλες τις πρακτικές πληροφορίες που χρειάζεστε, καθώς και πολλές πληροφορίες σχετικά με τον πολιτισμό των Μάγια και τον πρόσφατο εμφύλιο πόλεμο.
Αντικουνουπικό
Η ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΓΟΥΑΤΕΜΑΛΑ
Η British Airways πετά από το Χίθροου στην πόλη της Γουατεμάλα μέσω Μαϊάμι.
Η Iberia πετά εκεί μέσω Μαδρίτης.
Οι Cazenove + Loyd (www.cazloyd.com) προσφέρουν ένα ταξίδι για οχτώ ημέρες και νύχτες στην Γουατεμάλα από 4,640€ το άτομο. Στην τιμή περιλαμβάνονται δυο νύχτες με ημιδιατροφή στο El Convento στην Αντίγκουα, τρεις νύχτες με ημιδιατροφή στο Ni’tun, μια νύχτα με ύπνο και πρωϊνό (B&B) στο Jungle Lodge στο Tikal, και μια νύχτα με πλήρη διατροφή στο Chimino’s Island Lodge, καθώς και πτήσεις επιστροφής από το Ηνωμένο Βασίλειο στην Γουατεμάλα με την Iberia, όλες τις εγχώριες πτήσεις με την TACA Airlines, όλες τις μεταφορές και τους ιδιωτικούς οδηγούς.
Διάρκεια Ταξιδίου Οι πτήσεις από Λονδίνου διαρκούν περίπου 13 μισή ώρες, συμπεριλαμβανομένων των μετεπιβιβάσεων στο Μαϊάμι ή στην Μαδρίτη.
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΟΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΕ
Κατά την διάρκεια ξηρών εποχών, μεταξύ Νοεμβρίου και Μαΐου.
Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Μαϊάμι ( MIA) αφησε πίσω του το 2013, φθάνοντας το όριο ρεκόρ των 40 εκατομμυρίων επιβατών για πρώτη φορά στην 85 χρόνων ιστορία του αεροδρομίου και θέτοντας ένα νέο ρεκόρ για την ετήσια επιβατηκή κίνηση για τέταρτη συνεχή χρονιά . Η ανάλυση των στατιστικών δείχνουν ότι η κρίσιμη στιγμή για το ΜΙΑ ήρθε την Παρασκευή της 27ης Δεκέμβρίου, δηλαδή πέντε μόλις ημέρες πριν από το τέλος του έτους. Από το 2010, όταν το αεροδρόμιο έφτασε τους 35,7 εκατομμύρια επιβάτες για πρώτη φορά, η ετήσια επιβατική κίνηση στο αεροδρόμιο έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 12 τοις εκατό.
Από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι το τέλος του έτους, περισσότεροι από 3,1 εκατομμύρια επιβάτες ταξίδεψαν μέσω του MIA , συμπεριλαμβανομένου ενός νέου ημερίσιου ρεκορ που καταγράφηκε στις 21 Δεκεμβρίου με 139.940 επιβάτες.
Το αεροδρόμιο του Μαϊάμι συνέχισε να επεκτείνεται διεθνώς με επτά νέους προορισμούς για το 2013 : Γουαδελούπη , Μαρτινίκα , Cozumel, Μιλάνο, Curitiba και το Πόρτο Αλέγκρε, ολοι από την American Airlines και το Κάλγκαρι (Ιταλια) από την καναδική αεροπορική εταιρεια WestJet. Το παγκόσμιο δίκτυο δρομολογίων του MIA θα επεκταθεί περαιτέρω με 3 νέα προγραμματισμένα δρομολόγια για τους πρώτους έξι μήνες του 2014 : Belem (Βραζιλία), Βρυξέλλες (Βέλγιο) και Ντόχα (Κατάρ).
Τα 40 εκατομμύρια επιβάτες που μετακινήθηκαν απο το ΜΙΑ θα μπορούσαν να αντιστοιχούν στο συνολικό πληθυσμό της Αργεντινής ή το άθροισμα των πληθυσμών της Φλόριντα και της Νέα Υόρκη ή 4 φορές τον πληθυσμό της Ελλάδας!