Η συμφωνία δεν εξαλείφει πλήρως την κρατική επιρροή στον αεροπορικό κλάδο της Πορτογαλίας. Η πορτογαλική κυβέρνηση θα ανακτήσει την πλειοψηφική συμμετοχή στην εταιρεία, ενώ το υπόλοιπο 5% θα παραμείνει δεσμευμένο. Το μέτρο αυτό επιτρέπει στους εργαζομένους της αεροπορικής εταιρείας να αγοράσουν μετοχές. Η πλήρης ιδιωτικοποίηση αναμένεται έως το 2028.
Η νικήτρια προσφορά
Η Lufthansa Group κέρδισε τη μάχη των προσφορών, προτείνοντας μια συμφωνία αξίας 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ (1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων). Ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Luis Montenegro, δήλωσε σε ενημέρωση των δημοσιογράφων ότι η προσφορά ξεπέρασε εκείνη της Air France-KLM κατά 16%.
Ο διευθύνων σύμβουλος της TAP, Luis Rodrigues, αναφέρθηκε επίσης στη συμφωνία στο World Aviation Festival, λέγοντας ότι θα επιτρέψει στην TAP να «έχει πρόσβαση σε ένα ευρύτερο σύνολο πόρων με καλύτερους όρους». Παράλληλα, η πορτογαλική κυβέρνηση διατήρησε την πλειοψηφική συμμετοχή της, ενώ προβλέφθηκε και ένας σημαντικός αριθμός μετοχών προς αγορά από τους εργαζομένους.
Οι αναλυτές έχουν επικρίνει την κίνηση της Lufthansa
Η επένδυση που αναμένει η πορτογαλική κυβέρνηση απαιτεί σημαντικά διαθέσιμα κεφάλαια. Οι αναλυτές έχουν εκφράσει αμφιβολίες για το κατά πόσο η Lufthansa Group μπορεί να ανταποκριθεί, δεδομένων των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει. Ο όμιλος έχει δεσμευτεί να συγκεντρώσει τις δραστηριότητές του και να αυξήσει το λειτουργικό περιθώριο κέρδους στο 8-10% μεταξύ 2028 και 2030. Η ανάληψη μιας νέας αεροπορικής εταιρείας που απαιτεί σημαντική χρηματοδότηση φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με αυτόν τον στόχο.
Ο αναλυτής αεροπορίας John Strickland αναφέρθηκε σε ορισμένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Lufthansa, σε δήλωσή του που εξασφάλισε το Reuters.
«Η Lufthansa εξακολουθεί να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες. Η Lufthansa Deutsche Airlines, ως το μεγαλύτερο τμήμα του ομίλου, εξακολουθεί να καταγράφει ζημίες. Πρέπει πρώτα να βάλει σε τάξη τα του οίκου της».
Από την άλλη πλευρά, η Lufthansa Group έχει σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι θα επωφεληθεί από τη συμφωνία. Ο όμιλος έχει εξαγοράσει και άλλες ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες που αποτελούν τους εθνικούς αερομεταφορείς των χωρών τους, όπως η Austrian Airlines, η ITA Airways και η SWISS. Ωστόσο, η Πορτογαλία αποτελεί μια αγορά την οποία δεν είχε καταφέρει μέχρι σήμερα να εντάξει στη σφαίρα επιρροής του.
Η πορτογαλική κυβέρνηση έχει επιχειρήσει και στο παρελθόν να πουλήσει την TAP
Η συμφωνία με τη Lufthansa Group δεν αποτελεί την πρώτη προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της TAP Portugal. Η πορτογαλική κυβέρνηση είχε κάνει προηγούμενες, ανεπιτυχείς προσπάθειες το 1998 και το 2015. Την πιο πρόσφατη διαδικασία την ξεκίνησε το 2024, όταν σχεδίαζε να πουλήσει το 66% των μετοχών της αεροπορικής εταιρείας. Ο υποψήφιος αγοραστής ήταν μια κοινοπραξία με την ονομασία Atlantic Gateway. Σε αυτή συμμετείχαν ο Αμερικανός επιχειρηματίας Frank Lorenzo, ο Πορτογάλος επιχειρηματίας Miguel Pais do Amaral, ο David Neeleman, ιδρυτής των JetBlue Airways και Azul, καθώς και η Globalia, μητρική εταιρεία της Air Europa.
Οι προσπάθειες συνεχίστηκαν το 2015, όταν η κυβέρνηση πούλησε το 61% των μετοχών στην κοινοπραξία Atlantic Gateway, η οποία είχε σχηματιστεί από τους David Neeleman και Humberto Pedrosa. Η συμφωνία διασφάλιζε ότι η Πορτογαλία θα παρέμενε ο κύριος κόμβος της αεροπορικής εταιρείας για τα επόμενα 30 χρόνια και ότι η κοινοπραξία θα αγόραζε 53 νέα αεροσκάφη Airbus. Σε αυτά περιλαμβάνονταν 14 αεροσκάφη A330 και 39 αεροσκάφη A320.
Η περίοδος ιδιωτικοποίησης δεν κράτησε πολύ. Μια νέα κυβέρνηση με αριστερό προσανατολισμό ανέλαβε την εξουσία. Τον Φεβρουάριο του 2016, κατέληξε σε νέα συμφωνία με την κοινοπραξία, η οποία έδωσε στην κυβέρνηση τον έλεγχο της εταιρείας, διατηρώντας παράλληλα ποσοστό 45% για την Atlantic Gateway. Οι συνέπειες της συμφωνίας ιδιωτικοποίησης συνεχίστηκαν για μία δεκαετία. Τον Νοέμβριο του 2025, η αστυνομία πραγματοποίησε έφοδο στα γραφεία της TAP στο πλαίσιο έρευνας για διαφθορά σχετικά με τη συμφωνία μίσθωσης αεροσκαφών Airbus, η οποία συνδεόταν με την ιδιωτικοποίηση.